El reino
| El reino | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
| Regie | Rodrigo Sorogoyen | |||
| Scenario | Rodrigo Sorogoyen Isabel Peña | |||
| Hoofdrollen | Antonio de la Torre Josep María Pou Bárbara Lennie Nacho Fresneda Ana Wagener | |||
| Muziek | Olivier Arson | |||
| Montage | Alberto del Campo | |||
| Cinematografie | Alejandro de Pablo | |||
| Productiebedrijf | Atresmedia Cine Trianera PC AIE Tornasol Films | |||
| Première | 7 september 2018 (TIFF) | |||
| Genre | thrillerfilm, politieke film | |||
| Speelduur | 130 minuten | |||
| Taal | Spaans | |||
| Land van herkomst |  Spanje | |||
| Kijkwijzer |   Geweld Grof taalgebruik | |||
| (en) IMDb-profiel | ||||
| MovieMeter-profiel | ||||
| (mul) TMDb-profiel | ||||
| (en) AllMovie-profiel | ||||
| ||||
El reino is een Spaanse film uit 2018, geregisseerd door Rodrigo Sorogoyen.
Verhaal
Zonder hoger onderwijs heeft Manuel López-Vidal zich omhooggewerkt in de lokale politiek tot het punt waarop hij mogelijk de volgende voorzitter van de regionale raad wordt. Terwijl Spanje zich snel ontwikkelde, buitenlandse investeerders aantrok en aanzienlijke fondsen uit de Europese Unie ontving, hebben lokale politici zich systematisch verrijkt. Sommigen kochten opzichtig jachten, terwijl anderen hun geld verstopt hielden in Andorra. Met de nakende verkiezingen in het achterhoofd besluiten de partijleiders in Madrid, Asunción Ceballos en Rodrigo Alvarado, dat de corruptie in de regio moet worden uitgeroeid voordat de partij in nationaal diskrediet wordt gebracht. Nadat hij geweigerd heeft stilletjes naar het buitenland te verdwijnen, wordt Manuel een van de zondebokken, gearresteerd en aangeklaagd. Onder borgtocht wachtend op zijn proces, begint hij een persoonlijke campagne om de grote namen die nog vrij zijn te ontmaskeren en belooft hij Amaia Marín, een vooraanstaande tv-journaliste, dat hij haar bewijs zal geven over de echte criminelen.
Wanneer hij hoort dat een van de kopstukken niet in zijn villa in Andorra aanwezig is, gaat hij ’s nachts daarheen en overtuigt hij de dochter van de man om hem binnen te laten, zeggend dat hij essentiële documenten voor haar vader moet ophalen. Wanneer hij vier handgeschreven notitieboekjes vindt waarin iedereen in het netwerk wordt genoemd, inclusief hijzelf, racet hij in het donker terug naar Madrid.
Achtervolgd door een wagen zonder lichten die zijn achterlichten volgt, zet hij ook zijn lichten uit en crasht hij vervolgens, waarbij hij ondersteboven in een veld terechtkomt. Wanneer de achtervolger komt kijken, slaat hij hem neer en neemt hij de sleutels van de man, waarna hij met de auto van zijn aanvaller naar Madrid rijdt. Amaia zet hem live in haar show, samen met zijn notitieboekjes, maar heeft niet de bedoeling iemand te beschuldigen zonder adequaat bewijs of toekomstige processen te beïnvloeden. In plaats van zijn beschuldigingen te onderzoeken, valt ze hem aan, omdat hij een egocentrisch radertje is in een kwaadaardige machine, die nu probeert om zichzelf te redden door anderen aan te geven. Zijn kruistocht naar de waarheid stort in, en voor het eerst is hij sprakeloos.
Rolverdeling
| Acteur | Personage |
|---|---|
| Antonio de la Torre | Manuel López-Vidal |
| Mónica López | Inés López-Vidal |
| Josep María Pou | José Luís Frías |
| Bárbara Lennie | Amaia Marín |
| Nacho Fresneda | Francisco Castillo |
| Ana Wagener | Asunción Ceballos |
| Luís Zahera | Luís Cabrera |
| Francisco Reyes | Rodrigo Alvarado |
| María de Nati | Nati López-Vidal |
| David Lorente | Roberto Gallardo |
Ontvangst
Recensies
Op Rotten Tomatoes geeft 83% van de 6 recensenten de film een positieve recensie, met een gemiddelde score van 7,33/10.[1]
De Volkskrant gaf de film 4 uit 5 sterren en schreef: "Nuance is niet Sorogoyens doel: El reino is een spektakel, spannend, wrang, niet zelden theatraal of komisch absurd."[2] NRC gaf 3 uit 5 sterren en schreef: "Wat El Reino beklemmend en intrigerend maakt, is dat López-Vidal even arrogant en verrot blijkt als zijn partijgenoten."[3]
Prijzen en nominaties
De film werd genomineerd voor 13 Premios Goya, waarvan de film er zeven won.
| Jaar | Evenement | Categorie | Genomineerde | Resultaat |
|---|---|---|---|---|
| 2019 | Premios Goya (33ste uitreiking) |
Beste film | El reino | Genomineerd |
| Beste regisseur | Rodrigo Sorogoyen | Gewonnen | ||
| Beste acteur | Antonio de la Torre | Gewonnen | ||
| Beste mannelijke bijrol | Luis Zahera | Gewonnen | ||
| Beste vrouwelijke bijrol | Ana Wagener | Genomineerd | ||
| Beste debuterend acteur | Francisco Reyes | Genomineerd | ||
| Beste origineel scenario | Isabel Peña, Rodrigo Sorogoyen | Gewonnen | ||
| Beste camerawerk | Alejandro de Pablo | Genomineerd | ||
| Beste montage | Alberto del Campo | Gewonnen | ||
| Beste productiemanager | Iñaki Ros | Genomineerd | ||
| Beste geluid | Roberto Fernández, Alfonso Raposo | Gewonnen | ||
| Beste speciale effecten | Óscar Abades, Helmuth Barnert | Genomineerd | ||
| Beste filmmuziek | Olivier Arson | Gewonnen |
Externe links
- (en)
El reino in de Internet Movie Database - (nl) El reino op MovieMeter
- (mul) El reino in The Movie Database
- (en) El reino in de database van AllMovie
- ↑ (en) El reino op Rotten Tomatoes, geraadpleegd op 3 maart 2019
- ↑ B.J. Bockting, El reino gaat over een wijdvertakt systeem van corruptie in de Spaanse politiek, maar is vooral een energiebom van een thriller, De Volkskrant, 3 juli 2019. Gearchiveerd op 28 januari 2021.
- ↑ S. Snijders, De kijker blijft expres onwetend in politieke thriller ‘El Reino’, NRC, 2 juli 2019. Gearchiveerd op 7 augustus 2022.