Egbert ter Mors

Egbert ter Mors begon als achtjarige in 1949 met voetballen bij de voormalige vereniging VV Roombeek (opgeheven in 2001) in de Enschedese wijk Roombeek waar hij opgroeide. De club had geen juniorenteams en hij kon alleen meedoen aan trainingen. Na een jaar ging hij naar de grotere club Enschedese Boys.^[1] Hij bereikte de hoogste jeugdelftallen, maakte deel uit van Twentse en oostelijke selectieteams en maakte op 5 oktober 1958 als zeventienjarige zijn competitiedebuut in het eerste elftal, thuis tegen Zwolsche Boys (1-3). In zijn eerste volledige seizoen 1959/60 promoveerde hij met Enschedese Boys naar de Eerste divisie door een 2-0 zege in de promotiewedstrijd tegen Heerenveen.^[2]

In 1963 kon hij in de Eredivisie voetballen doordat Enschedese Boys hem voor 85.000 gulden verkocht aan het net gepromoveerde Go Ahead.^[3] Hij was de eerste doelpuntenmaker voor Go Ahead in de Eredivisie. In de met 3–1 verloren thuiswedstrijd tegen MVV op 25 augustus 1963 scoorde Ter Mors het enige Deventer doelpunt. Na twee jaar nam Ter Mors afscheid van Go Ahead met de verloren bekerfinale in de Rotterdamse Kuip die Feijenoord vlak voor tijd met 1-0 won.

Hij ging in 1965 naar de nieuwe fusieclub FC Twente waarin zijn voormalige vereniging Enschedese Boys was opgegaan.^[4] Op 22 augustus 1965 scoorde hij het eerste competitiedoelpunt in de historie van FC Twente, in de thuiswedstrijd tegen Telstar (1–1). In zijn tweede seizoen raakte hij zijn basisplek een tijdje kwijt, maar hij keerde na de winterstop weer terug in het elftal.^[5] Trainer Kees Rijvers zei dat Ter Mors, die populair was bij het Enschedese publiek, “niet constant genoeg was voor een speler van zijn klasse“.^[6]

Ter Mors vertrok in de zomer van 1967 naar Rot-Weiss Essen dat zojuist uit de Bundesliga was gedegradeerd.^[7] Hij kreeg na een halfjaar een schorsing van vier wedstrijden omdat hij in een oefenduel de scheidsrechter had beledigd.^[8] In zijn tweede seizoen promoveerde hij met Rot-Weiss Essen naar de Bundesliga. Hij wilde anderhalf jaar later, in november 1970, terug naar Nederland maar zijn Duitse club hield hem in eerste instantie aan zijn contract dat liep tot medio 1971.^[9] Hij stond in de belangstelling van AGOVV en De Graafschap en kreeg na enig getouwtrek in december 1970 toch toestemming om voor De Graafschap uit te komen.^[10] Hij scoorde bij zijn debuut op 20 december 1970 thuis tegen DFC (2-2).^[11]

Hij verruilde De Graafschap na een half jaar voor Go Ahead waardoor hij weer in de Eredivisie kon uitkomen.^[12] Zes jaar na zijn vertrek uit Deventer zag hij met Gerard Somer, Henk Warnas en Nico van Zoghel nog drie teamgenoten terug uit zijn eerste periode. Hij vertrok na een seizoen op huurbasis naar PEC Zwolle waar hij maar twee competitieduels zou spelen. Begin september 1972 moest hij op doktersadvies, vanwege slijtage aan zijn linkerheup, op 31-jarige leeftijd zijn voetballoopbaan beëindigen.^[13]