Edward Sabine

Sir Edward Sabine
Generaal Sir Edward Sabine
Generaal Sir Edward Sabine
Persoonlijke gegevens
Volledige naam Edward Sabine
Geboortedatum 14 oktober 1788
Geboorteplaats Dublin (Ierland)
Overlijdensdatum 26 juni 1883
Overlijdensplaats East Sheen (Engeland)
Beroep astronoom, ontdekkingsreiziger, ingenieur, natuurkundige, botanicus, wiskundige, ornitholoog, zoöloogBewerken op Wikidata
Lid van Royal Society,[1] Koninklijke Zweedse Academie van Wetenschappen, American Academy of Arts and Sciences, Russische Academie van Wetenschappen, Pruisische Academie van Wetenschappen, Accademia Nazionale delle Scienze detta dei XL, Turijnse Academie van Wetenschappen,[2] Göttinger Academie van Wetenschappen, Accademia Pontificia dei Nuovi Lincei, Accademia Nazionale dei LinceiBewerken op Wikidata
Academische achtergrond
Alma mater Royal Military AcademyBewerken op Wikidata
Wetenschappelijk werk
Vakgebied(en) Astronomie, geofysica, ornithologie, plantkunde
Bekend van Pionier in het onderzoek naar het aardmagnetisch veld.
Prijzen en erkenningen Fellow of the Royal Society, Ridder Commandeur in de Orde van het Bad, Copley Medal (1821),[3] Orde van Verdienste voor Kunst en Wetenschap, Koninklijke medaille (1849), Lalande Prize (1826), Bakerian Lecture (1821), Bakerian Lecture (1853), Honorary Fellow of the Royal Society of Edinburgh, Fellow of the Linnean Society of London, Lid van de American Academy of Arts and SciencesBewerken op Wikidata
Portaal  Portaalicoon   Natuurkunde
Biologie

Generaal Sir Edward Sabine KCB FRS (Dublin, 14 oktober 1788 - East Sheen, 26 juni 1883) was een Anglo-Iers astronoom, geofysicus, ornitholoog, ontdekker en de dertigste voorzitter van de Royal Society. Hij is vooral bekend om zijn toonaangevende onderzoeken naar het aardmagnetisch veld. Sabine hield zich niet alleen met geofysica bezig. Hij had ook een grote naam in de ornithologie (de studie van vogels). Als respect voor zijn studie van de vogels op Groenland is de vorkstaartmeeuw (Sabine's Gull) naar hem vernoemd. Ook is het eiland Sabine Ø naar hem vernoemd. Verder bestudeerde hij oceaantemperaturen, de Golfstroom, barometrische metingen van hoogten, de boog van de meridiaan, het glaciale transport van rotsen, de vulkanen van de Hawaiiaanse eilanden en verschillende punten van de meteorologie.[4]