Edith Wharton

Edith Wharton
Edith Wharton
Algemene informatie
Geboortenaam Edith Newbold Jones
Geboortedatum 24 januari 1862Bewerken op Wikidata
Geboorteplaats New York
Overlijdensdatum 11 augustus 1937Bewerken op Wikidata
Overlijdensplaats Saint-Brice-sous-Forêt
Doodsoorzaak beroerteBewerken op Wikidata
Begraafplaats Cimetière des GonardsBewerken op Wikidata
Wijze van overlijden natuurlijke doodBewerken op Wikidata
Werk
Beroep schrijver,[1][2][3][4] romanschrijver,[1] dichter,[1] vertaler,[1] prozaïst, kunsthistoricus[5]Bewerken op Wikidata
Werkveld poëzie
Bekende werken The Mount, De jaren van onschuld, The Touchstone, The House of Mirth, The Reef, The Custom of the Country, Summer, Roman Fever, The Decoration of Houses, The Greater Inclination, Crucial Instances, Old New York
Actieve periode 1878–heden
Kunst
Genre romance
Beïnvloed door Henry James, Vernon Lee
Familie
Echtgenoot Edward Robbins Wharton
Vader George Frederic Jones
Moeder Lucretia Stevens Rhinelander
Persoonlijk
Woonplaats New York, The Mount, Castel Sainte-Claire
Talen Engels
Schrijftaal Engels
Diversen
Lid van American Academy of Arts and Letters
Prijzen en onderscheidingen Ridder in het Legioen van Eer, National Women's Hall of Fame (1996),[6] Pulitzerprijs voor Romans (1921)[7]
Nominaties Nobelprijs voor de Literatuur (1927), Nobelprijs voor de Literatuur (1928),[8] Nobelprijs voor de Literatuur (1930)[8]
Archieflocatie(s) Lilly Library,[9] Beinecke-bibliotheek voor zeldzame boeken en manuscripten, Archives of American Gardens,[10] Amerikaans kunstarchief,[11][12][13][14] Smithsonian-instituutBewerken op Wikidata
graf
graf
handtekening
De informatie in deze infobox is afkomstig van Wikidata.
U kunt die informatie bewerken.
Edith Wharton, 1905

Edith Wharton, geboren Edith Newbold Jones (New York, 24 januari 1862Saint-Brice-sous-Forêt, 11 augustus 1937) was een Amerikaans schrijfster en architectonisch ontwerpster.

Biografie

Wharton werd geboren in een aristocratische familie in New York, sinds 300 jaar met deze stad verbonden. Haar opvoeding draaide om perfect gedrag en publieke presentatie, een soort dwang waartegen ze de rest van haar leven zou vechten.

Als kind reeds was Wharton een ‘boekenverslindster’ en bedacht ook zelf verhalen die ze aan haar kindermeisje voorspeelde. In 1885 huwde ze de twaalf jaar oudere bankier ‘Teddy’ Wharton, zonder het geluk te vinden. Nadat ze erachter kwam dat hij geld uitgaf aan jonge vrouwen ‘vluchtte’ ze in 1908 naar Parijs, waar ze een verhouding had met journalist Morton Fullerton, de liefde van haar leven. Na drie jaar liep de relatie echter stuk. In 1913 scheidde ze uiteindelijk ook van Wharton. Vanaf die tijd reisde ze veel, werkte tijdens de Eerste Wereldoorlog als journaliste en hield in de jaren daarna veelvuldig ‘salon’ in Parijs, waar ze vriendschap sloot met literaire grootheden als F. Scott Fitzgerald, Ernest Hemingway en Henry James. In 1937 stierf ze aan een beroerte en werd begraven op het kerkhof van Versailles.

Literair werk

Wharton staat vooral bekend als een romanschrijfster in de sociaal-psychologische traditie van Henry James. In feite zette haar eigen leven haar aan tot schrijven. Veel van haar personages zijn gebaseerd op werkelijke figuren uit het New Yorkse society-milieu waarin ze zelf opgroeide.

De meest bekende romans van Wharton zijn Het huis van vreugde (1905, over een jonge vrouw die moet kiezen tussen een man van wie ze houdt maar die materieel weinig kan bieden en een rijke man die haar onverschillig laat) en De jaren van onschuld (1920, over een jonge man die verliefd wordt op een vrijgevochten gravin, maar onder druk van zijn omgeving zijn verloofde niet laat vallen en gevangen blijft in de regels van zijn milieu). Voor het laatste boek, meermaals verfilmd ook, ontving Wharton de Pulitzerprijs.

Na 1920 werd het werk van Wharton meer satirisch van aard. Haar latere werk haalde echter nooit meer het succes van haar vroege romans. Tegen het einde van haar leven was Whartons literaire reputatie, die in de eerste decennia van de twintigste eeuw erg hoog was, sterk getaand. Pas aan het einde van de twintigste eeuw kende haar populariteit weer een zekere opleving, mede onder invloed van het feminisme.

'The Mount', ontworpen door Wharton, 1902

Ontwerpster

Wharton was ook een begaafd architectonisch ontwerpster. In 1902 ontwierp ze in Lenox, Massachusetts een huis met tuinen onder de naam 'The Mount', dat nog steeds grote architectonische bekendheid geniet en een toonbeeld is van haar begaafdheid op dit terrein en haar originele ontwerpprincipes.

Bibliografie (selectie)

  • The Decoration of Houses 1897
  • The Greater Inclination (verhalen) 1899
  • The Touchstone, 1900
  • The Valley of Decision (novelle) 1902
  • The House of Mirth 1905 (nl: Het huis van vreugde, vertaling Djuke Houweling 1984)
  • Madame de Treymes 1907
  • Ethan Frome 1911
  • The Reef (roman) 1912
  • The Custom of the Country 1913
  • The Age of Innocence 1920 (nl: De jaren van onschuld, vertaling Christien Jonkheer 1993)
  • The Glimpses of the Moon, 1922
  • Old New York, 1924
  • A Backward Glance (memoires), 1934
  • The Buccaneers 1938 (onvoltooid)
  • Sanctuary 1903

Nagedachtenis

In 1985 werd een inslagkrater op de planeet Venus naar haar vernoemd.

Literatuur en bronnen

  • A. Bachrach e.a.: Encyclopedie van de wereldliteratuur, 1980, Bussum
  • Hermione Lee: Edith Wharton, New York, 2007