Eddy Blondeel

Edouard Blondeel
Edouard (Eddy) Blondeel, bevelhebber van het Belgische 5th SAS en 1PARA.
Edouard (Eddy) Blondeel, bevelhebber van het Belgische 5th SAS en 1PARA.
Bijnaam Captain Blunt
Geboren 25 januari 1906
Gent, Oost-Vlaanderen, België
Overleden 23 mei 2000, Brussel, Brussels Hoofdstedelijk Gewest, België
Land/zijde Vlag van België België
Onderdeel Landmacht
Vrije Belgische Strijdkrachten
Dienstjaren 1929–1930
1940–1947
Rang Luitenant-kolonel
Eenheid 5th Special Air Service, 1 Bataljon Parachutisten
Bevel 5th Special Air Service, 1 Bataljon Parachutisten
Slagen/oorlogen Tweede Wereldoorlog
Onderscheidingen
Ander werk Ingenieur

Luitenant-kolonel Édouard "Eddy" Blondeel (Gent, 25 januari 1906 - 23 mei 2000), was een Belgisch officier tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij voerde bevel over het 1 Bataljon Parachutisten en later over het Belgische SAS-regiment 5th Special Air Service. Hij diende de hele oorlog lang om zich in 1947 terug te trekken en aan de slag te gaan als ingenieur.

Jeugd en vooroorlogs leven

Eddy Blondeel werd geboren in Gent, op 25 januari 1906. In dezelfde stad ging hij naar de Deutsche Schole. Bij de uitbraak van de Eerste Wereldoorlog wouden zijn ouders niet dat hun zoon naar een Duitse school ging, en plaatsten ze hem in een tweetalige Belgische school.

Eddy blonk uit in verschillende dingen. Hij deed onder meer aan basketbal en schermen. Toen hij dertien werd ging hij uit liefde voor het buitenzijn en de natuur in de scouts. Hij bleek een fervent padvinder. Later zou hij "commissaris van scouts Vlaanderen" worden bij de organisatie.

Op school blonk de latere kolonel uit in buitenlandse talen. Na zijn middelbare school ging hij studeren aan de Universiteit Gent, waar hij het diploma burgerlijk ingenieur behaalde in 1929. In hetzelfde jaar vervulde Blondeel zijn verplichte dienstplicht bij het 1ste regiment artillerie. Na één jaar zit zijn plicht erop en gaat er buiten als "Maréchal des Logis", vergelijkbaar met de graad Sergeant. Na het vervullen en einde van de dienstplicht in 1930 gaat hij aan de slag als ingenieur bij de elektriciteitscentrale van Langerbrugge. In het jaar 1932 huwde hij met Elza Francisca Van Gorp, waarmee Blondeel 2 dochters kreeg. Na zijn huwelijk verwisselt hij zijn baan in Langerbrugge voor een baan in de Union des Papeteries in Terhulpen. IN 1934 gaat hij weer studeren, ditmaal in Brussel. Hij studeert er tandheelkunde en behaalde hij er het diploma licentiaat tandheelkunde. Dankzij de goede resultaten die hij boekte en zijn inzet kreeg hij de kans om te gaan studeren aan de North Western University in Chicago. Die kans nam hij aan en hij ging er studeren. Uiteindelijk ontving hij er een doctoraat tandheelkunde.

Tweede Wereldoorlog

Toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak bevond Blondeel zich nog in de Verenigde Staten. Toen hij het nieuws van de Achttiendaagse Veldtocht vernam, meldde hij zich bij de Belgische ambassade om naar België gestuurd te worden om mee de Duitsers te helpen bevechten, gezien hij reserveofficier was bij het Belgisch leger. Echter, tegen de tijd dat dit in verwerking kwam was het al te laat en was België reeds gecapituleerd. Hij kreeg orders om zich aan te melden in de Canadese stad Joliette, het meldpunt voor Belgische mannen die geschikt waren voor dienst in Noord-Amerika. Velen van hen wouden hun vaderland bevrijdden van de Nazi's. Hij volgde een tamelijk zware opleiding bij het Canadese leger. Hij kreeg het bevel over een compagnie, die naar Schotland gezonden werd in juni 1941. Daar werden ze geïntegreerd in het Britse leger. In het voorjaar van 1942 laat koning George VI de vorming van commando-eenheden toe. Blondeel en zijn mannen gaven zich vrijwillig op om de nieuwe Belgian Independent Parachute Company te vormen.[1] Al snel werden ze gekwalificeerd als Airborne, en op 8 mei 1942 volgde de oprichting van de Belgian Independant Parachute Company, waarvan Blondeel tweede bevelhebber is. Na een fout afgelopen parachutesprong geraakte de bevelhebber van de compagnie gewond en volgde Blondeel hem op. Hierna volgde Blondeel zijn eenheid een twintig maanden durende intensieve opleidingen op parachute-gebruik in Ringway, luchtlandingstechnieken in Hardwick en zweefvliegtechnieken in Hardway Norton. In 1943 begaf de compagnie zich nog eens naar Inverlochy Castle om hun training te voltooien. Nadat ze de trainingen voltooid hadden, begaven ze zich terug naar Schotland, waar ze zich bij een SAS brigade voegden. Blondeel was nu bevelhebber van zijn nieuwe regiment, het Belgische 5th Special Air Service.

Op 28 augustus 1944 vond de eerste missie plaats. Blondeel en een paar van zijn mannen parachuteerden boven Gedinne om een groep strijders te helpen sabotage missies uit te voeren. Zijn leiderschap en inzicht tijdens de vijandelijkheden gaven zijn mannen en de Maquis de wil om verder te gaan met de operaties. Ze wisten flink wat schade toe te brengen aan de terugtrekkende Duitse colonnes. Tijdens de Slag om de Ardennen voerde hij van 20 december tot 23 december 1944 en van 28 december 1944 tot 14 januari 1945 met verschillende bepantserde jeeps operaties uit met zijn mannen met als doel inlichtingen te vergaren. Met deze operaties speelde hij en zijn mannen een grote rol in de opmars naar Nederland en Duitsland. Hij en zijn regiment bleven tot het eind van de oorlog operaties achter de linies uitvoeren, en waren verantwoordelijk voor de bevrijding van sommige steden. Ook hielden ze meerdere oorlogsmisdadigers aan, en hielpen bij het arresteren van de laatste Nazi-regering in Flensburg.

Naoorlogs leven

Na de oorlog werd hij gepromoveerd tot Luitenant-kolonel. Toen de regering het regiment wou ontbinden stak hij er een stokje voor door een SAS regimentsvereniging op te richten, waarvan hij verkozen werd tot de voorzitter. De geruchten gaan dat Blondeel tegengewerkt werd door de politiek, waardoor hij nooit tot generaal bevorderd werd. In 1947 keerde hij terug naar het civiele leven en ging terug aan de slag als ingenieur bij de Hasseldonckx papierfabriek. Hij ging met pensioen in 1981, hij was toen 75.

Zie ook