Eddie George

Eddie George
George in 2007
George in 2007
Persoonlijke informatie
Volledige naam Edward Nathan George Jr.
Geboortedatum 24 september 1973
Geboorteplaats Philadelphia, Verenigde Staten
Lengte 191 cm
Gewicht 107 kg
Clubinformatie
Spelend bij Gestopt
Rugnummer 27
Positie Running back
Palmares
* 4× Pro Bowl (19972000)
  • First-team All-Pro (2000)
  • Second-team All-Pro (1999)
  • NFL Offensive Rookie of the Year (1996)
  • Heisman Trophy (1995)
  • Walter Camp Award (1995)
  • Maxwell Award (1995)
  • Chic Harley Award (1995)
  • Doak Walker Award (1995)
  • Jim Brown Award (1995)
  • Consensus All-American (1995)
  • Ohio State Buckeyes No. 27 uit de roulatie
Portaal  Portaalicoon   Sport

Eddie George (Philadelphia, 24 september 1973) is een voormalig Amerikaans Americanfootball-running back. Hij speelde van 1996 tot 2004 in de NFL bij twee clubs: de Houston Oilers (1996 tot 2003) en de Dallas Cowboys (2004). George studeerde aan de Ohio State-universiteit, waar hij in 1995 de Heisman Trophy won. George werd in 1996 als veertiende gekozen in de draft en had een uitermate succesvolle carrière.

Jeugd

George ging naar een middelbare school in Pennsylvania en werd daarna naar een militaire kostschool in Virginia gestuurd bekend als de Fork Union Military Academy. George maakte de beslissing om voor een vijfde jaar op de Fork Union Military Academy te blijven zitten. Dit wordt vaak gedaan door jongens die football spelen om hun rekruteringsstatus te verhogen en naar een goede universiteit te kunnen, maar George deed dit om de rigoureuze militaire levensstijl te behouden. George had in zijn vijfde seizoen 1,372 rushing yards, waardoor grote universiteiten hem een beurs aanboden.

Universiteitscarrière

George ging architectuur studeren aan de Ohio State-universiteit en speelde voor de Ohio State Buckeyes, het footballteam van de universiteit. Als freshman maakte hij gelijk indruk: hij scoorde drie touchdowns tegen Syracuse. Later kreeg hij echter een tegenslag te verduren: toen de Buckeyes het opnamen tegen Illinois liet George de bal uit zijn handen vallen en kreeg Illinois de bal, dat vervolgens scoorde, en later in de wedstrijd liet hij de bal weer vallen en scoorde Illinois opnieuw, waardoor de Buckeyes de wedstrijd verloren.

Als senior in 1995 had George 1.927 rushing yards en 24 touchdowns (een schoolrecord), hij had een gemiddelde van 148,23 yards per wedstrijd en ving ook 44 passes die goed waren voor 399 yards en 1 touchdown. George won de Heisman Trophy met het minimaalste verschil in aantal stemmen in de geschiedenis van de trofee tot dan toe. Hij versloeg Tommie Frazier met een verschil van 264 stemmen. George verliet de universiteit als op één na beste qua rushing yards (3.768) en als op twee na beste qua rushing touchdowns (44). Hij eindigde met een totaal van 4.284 all-purpose yards, 45 touchdowns en een gemiddelde van 5,5 yards per poging.

Statistieken aan de universiteit

RushingReceiving
JaarTeamGPPogingenYardsGemiddeldeTD'sRecYardsTD's
1992Ohio State11371764,85
1993Ohio State12422235,33
1994Ohio State132761.4425,212161170
1995Ohio State133281.9275,924474171
Totaal496833.7685,544635341

Professionele carrière

George werd in de eerste ronde geselecteerd (14e pick) door de Houston Oilers (nu de Tennessee Titans) in de 1996 NFL Draft. George won in 1996 de prijs voor NFL Rookie of the Year en was in 2003 de startende running back van de Oilers/Titans. Hij miste nooit een wedstrijd. Hij werd vier keer geselecteerd voor de Pro Bowl (1997–2000) en leidde de Titans naar de Super Bowl XXXIV, waar ze met 23-16 verloren van de St. Louis Rams. George haalde een gemiddelde van 391 rushing en receiving yards in de drie play-offwedstrijden van de Titans dat jaar. George had 95 rushing yards, ving twee passes voor 35 yards en scoorde twee touchdowns in de Super Bowl.

George is de tweede NFL running back die in totaal 10.000 rushing yards heeft zonder ooit een wedstrijd te missen, Jim Brown was de eerste. Alleen Walter Payton speelde in meer wedstrijden (170) dan George's 130.[1]

Op 23 juli 2004 tekende George een een-jarig contract met de Dallas Cowboys voor $1.5 miljoen dollar plus.[2] George speelde maar in 8 wedstrijden voor de Cowboys terwijl rookie Julius Jones geblesseerd was. George werd back-up toen Jones weer terug kwam. George eindigde het seizoen met 432 rushing yards in 132 pogingen en 4 touchdowns. Hij ging in 2006 officieel met pensioen.

In zijn carrière heeft George 10.441 rushing yards, 268 gevangen passes, 2.227 receiving yards en 78 touchdowns (68 rushing en tien receiving).

Statistieken profcarrière

JaarTeamGGSPogingenYardsYPATD's
1996Houston Oilers 16163351.3684,18
1997Tennessee Oilers 16163571.3993,96
1998Tennessee Oilers 16163481.2943,75
1999Tennessee Titans 16163201.3044,19
2000Tennessee Titans 16164031.5093,714
2001Tennessee Titans 16163159393,05
2002Tennessee Titans 16163431.1653,412
2003Tennessee Titans 16163121.0313,35
2004Dallas Cowboys 1381324323,34
Totaal1411362.86510.4413,668

Privéleven

George is of was vertegenwoordiger voor een organisatie die aandacht vraagt voor diabetes, en ook is of was hij af en toe te zien op televisie als presentator voor FSN Pro Football Preview.

Referenties