Echinopsis oxygona
| Echinopsis oxygona | ||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 | ||||||||||||||||
| Taxonomische indeling | ||||||||||||||||
| ||||||||||||||||
| Soort | ||||||||||||||||
| Echinopsis oxygona (Link) Zucc. ex Pfeiff. & Otto (1845) Basioniem Echinocactus oxygonus Link (1830) | ||||||||||||||||
Afbeeldingen op  Wikimedia Commons | ||||||||||||||||
Echinopsis oxygona op  Wikispecies | ||||||||||||||||
| ||||||||||||||||
Echinopsis oxygona is een plant in de cactusfamilie. Echinopsis eyriesii, tot 2001 gezien als aparte soort, wordt beschouwd als synoniem.[1]
Beschrijving
E. oxygona groeit alleen of in groepen. De eerst bolvormige, later korte cilindrische, donkergroene scheuten worden tot 75 cm hoog en tot 15 cm dik. Er zijn acht tot achttien ribben. De witte tot bruine, grijze of zwarte areolen staan tot 2 cm uit elkaar. De stekels die uit de areolen komen, variëren in grootte en aantal. Bij planten die als E. eyriesii worden behandeld, zijn tien tot vijftien zeer korte stekels. Bij planten die als E. oxygona worden beschouwd, zijn de stekels langer: de één tot vijf sterke centrale stekels zijn tot 3-3,5 cm lang en er zijn tot twintig dunnere radiale stekels tot 2,5 cm lang.
De lange trechtervormige, geurige, lichtroze tot lavendelkleurige bloemen worden 5-25 cm groot. De groene vruchten zijn tot 4 centimeter lang en hebben een diameter van 2 centimeter. De bloemen openen zich in de avond of nacht en blijven dan open tot in de middag.
Verspreiding
E. oxygona is inheems in Zuid-Amerika, van Zuid-Brazilië tot Noordoost-Argentinië, inclusief Uruguay en Paraguay. De soort is geïntroduceerd in Spanje en Tunesië[2]. In KwaZulu-Natal in Zuid-Afrika wordt E. oxygona als invasieve soort gezien.[3]
De soort groeit graag op rotsige grond[4].