Ds van Lunzenhuis

Ds van Lunzenhuis
{{{onderschrift}}}
Locatie
Plaats	Odoorn
Adres	Paasbergen 3-7
Status en tijdlijn
Gereed	1860
Oorspr. functie	armenhuis
Huidig gebruik	ouderenwoningen
Architectuur
Stijlperiode	neoclassicisme
Bouwkundige informatie
Architect(en)	W. van Ernst
Prijzen en erkenningen
Monumentstatus	rijksmonument
Monumentnummer	31220
Portaal    Civiele techniek en bouwkunde

Het Ds van Lunzenhuis is een 19e-eeuws rijksmonument in het Nederlandse dorp Odoorn, provincie Drenthe. Oorspronkelijk was het pand bedoeld als een armenhuis, maar in de 20e eeuw kwam het in gebruik voor ouderen.

De diaconie van de Vrijzinnig Hervormde Gemeente besloot in 1858 tot de bouw van een armenhuis. Belangrijk pleitbezorger van dit huis was predikant Lieftinck. Op het terrein De Paasbergen kwam in 1860 het armenhuis gereed, naar ontwerp van W. van Ernst.

In 1924 werd het armenhuis omgevormd tot een rusthuis.

In 1960 kreeg het pand de huidige naam Ds van Lunzenhuis, naar de Odoornse predikant Harm van Lunzen (1897-1969).^[1] De sociaal bewogen Van Lunzen maakte zich onder andere sterk voor de verzorging van ouderen en alleenstaanden.

In 1974 werd naast het pand het nieuwe zorgcentrum De Paasbergen geopend, waarna het Ds van Lunzenhuis werd gesloten. Het gebouw is enige tijd in gebruik geweest als dokterspraktijk, maar werd later weer verbouwd tot ouderenwoningen.

Het neoclassicistische pand heeft een L-vormige plattegrond en bestaat uit één bouwlaag. Rondom de ingang en de hoekvensters zijn gepleisterde omlijstingen aangebracht.

In het pand bevinden zich vier appartementen voor ouderen.

Zie de categorie Van Lunzenhuis (Odoorn) van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.