Andre Smalle
| André (Dries) Smalle | ||||
|---|---|---|---|---|
| Persoonsgegevens | ||||
| Volledige naam | André Smalle | |||
| Geboren | Brugge, 31 oktober 1925 | |||
| Overleden | 23 januari 1996 | |||
| Geboorteland | .svg.png){kind=small} België | |||
| Nationaliteit | Belgisch | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Beroep | Beeldhouwer, Vormgever | |||
| Oriënterende gegevens | ||||
| Stijl | Houtbewerking, Functioneel design | |||
| ||||
André (Dries) Smalle (Brugge, 31 oktober 1925 – 23 januari 1996) was een Belgisch beeldhouwer en vormgever, bekend om zijn innovatieve benadering van houtsculptuur en functioneel design.
Biografie
Smalle was de oudste zoon van beeldhouwer August Smalle en Elvire Zwaenepoel.[1] Hij groeide op in Brugge en volgde onderwijs aan het Koninklijk Atheneum en de Academie voor Schone Kunsten.[2] In het atelier van zijn vader ontwikkelde hij zijn vaardigheden in klassieke beeldhouw- en houtsnijtechnieken.
In 1958 won Smalle een zilveren medaille op de Wereldtentoonstelling in Brussel met een eigenzinnige vormgeving van een fruitschaal.[3] Hij ontwikkelde een persoonlijke stijl waarin de natuurlijke eigenschappen van hout – zoals kleur, nerf en structuur – centraal staan. Zijn werk kenmerkt zich door eenvoud, tijdloosheid en respect voor het materiaal. In 1959 trad hij in het huwelijk met Huguette Legrand, met wie hij vijf kinderen krijgt. Het koppel vestigde zich in Sint-Andries. In de Grote Moerstraat 62 bouwden ze een modernistische woning met atelier en expositieruimte. Tussen beiden ontwikkelde zich een hechte symbiose. Terwijl hij zich het liefste terugtrok in zijn atelier, nam zijn echtgenote de commerciële contacten en de interieurinrichting op zich. Ze legde zich zelf ook toe op de creatie van abstracte bas-reliëfs.
Werk
Smalle combineerde zijn talent als beeldhouwer met dat van ambachtsman en ontwerper. Naast beeldhouwwerk ontwierp hij functionele en decoratieve objecten zoals bas-reliëfs, meubelen, schalen en kommen. Hij gebruikte een breed scala aan inheemse houtsoorten, waaronder kerselaar, olm, beuk, eik, notelaar, es, maar ook tropische houtsoorten zoals afzelia, wengé, palissander, ebben en mahonie. Elk stuk werd vervaardigd uit massief, natuurlijk hout en afgewerkt met natuurlijke olie om de structuur en het karakter van het materiaal te benadrukken. Hij integreerde bewust de imperfecties van het hout, zoals knopen en scheurtjes, in zijn ontwerpen. Elk werk was uniek en werd gesigneerd met “D. Smalle” of voorzien van het brandmerk “Atelier Smalle”.
Tentoonstellingen
Het werk van Smalle werd op diverse tentoonstellingen gepresenteerd, waaronder:
- Wereldtentoonstelling Brussel (1958)
- ‘Eigen Haard’ Zelzate (1966–1967)
- 'André Smalle HOUT - Vormen - Lijnen - Kleuren' Huidenvettershuis, Brugge (1975)[4]
- ‘Houtambacht vroeger en nu’ Huidenvettershuis, Brugge (1976)[5]
- ‘La Main’, Brussel (1976)
- ‘Levend hout’ (1979, diverse locaties)
Erkenning en nalatenschap
Smalle was ook artistiek raadgever bij de beroepsvereniging van houtbewerkers en houthandelaars. Zijn werk kreeg regelmatig aandacht in Belgische kunstpublicaties en dagbladen. Zijn creaties bevinden zich in privécollecties in binnen- en buitenland. Hij wordt herinnerd als een kunstenaar die het ambacht van houtbewerking wist te combineren met een artistieke visie en respect voor het materiaal.
Artikelen
Artikelen over de kunstenaar zijn onder meer verschenen in:
- Het Volk, 28 november 1958 . ‘Drie bekroonde artiesten te Sint- Andries. Maurits Claeys: edelsmeedkunst- Andre Smalle: beeldhouwwerk en Michel Martens: glazenier.
- Scheppende handen, – n7 maart- april- mei 1979 nav tentoonstelling ‘Levend hout’
- REVUE , nr. 219 oktober 1980 . ‘ Handen van Goud . Houtsculptuur met Andre Smalle’
- Het Laatste Nieuws 9/12/1975 ‘Vormkunstenaar Andre Smalle’
- Beeldende kunsten 12/1976 . ‘Vormkunstenaar Andre Smalle of de passie van het hout’