Dorpskerk (Leimuiden)
| Dorpskerk | ||||
|---|---|---|---|---|
| Locatie | ||||
| Land | ||||
| Plaats | Leimuiden | |||
| Adres | Dorpsstraat 49 | |||
| Coördinaten | 52° 13′ NB, 4° 40′ OL | |||
| Status en tijdlijn | ||||
| Gebouwd in | 1805 | |||
| Monumentale status | rijksmonument | |||
| Monumentnummer | 25731 | |||
| Bouwkundige informatie | ||||
| Bouwmateriaal | baksteen | |||
| Kerkprovincie en -genootschap | ||||
| Denominatie | PKN Hervormd | |||
| Lijst van rijksmonumenten in Kaag en Braassem | ||||
| ||||
Dorpskerk is een Nederlands kerkgebouw aan de Dorpsstraat 49 in het Zuid-Hollandse Leimuiden, gemeente Kaag en Braassem. De bakstenen zaalkerk met spitsboogvensters heeft een grotendeels ingebouwde toren waarop een houten achtkant met naaldspits.
Geschiedenis
De 21e bisschop van Utrecht, Willem I (Willem van Gelre), geeft in een oorkonde van 28 december 1063 de abt van Echternach het recht op de helft van de opbrengsten van enkele kerken in Holland. In deze oorkonde wordt onder andere een kerk in Liethemuton (Leimuiden) genoemd. Op dat moment in de 11e eeuw stond aan de Dorpsstraat in Leimuiden blijkbaar al een kapel of kerk. De Romaanse middeleeuwse toren heeft tot eind 18e eeuw dienstgedaan. In 1555 werd naast de toren een laatgotische kerk gebouwd. In 1578 ging de katholieke parochiekerk over naar de reformatie.
Rond 1800 is zowel de kerk als de toren afgebroken. De huidige dorpskerk werd op 17 september 1806 in gebruik genomen nadat deze was ingewijd door Ds. Wiardus Wiardi.
In 1943 werd de luidklok door de Duitse bezetters gevorderd. In 1947 werd een nieuwe klok besteld bij klokkengieterij Petit & Fritsen in Aarle-Rixtel.
Sinds 1972 staat het gebouw ingeschreven als rijksmonument in het monumentenregister. In 2008 fuseerde deze hervormde kerk met de gereformeerde kerk binnen de Protestantse Kerk in Nederland (PKN).
In 2012 werd de kerk gerestaureerd. Om verzakking tegen te gaan moest de vloer geheel onderheid worden. De grafzerken zijn daarbij herschikt. Een nieuwe kleurstelling is aangebracht uitgaande van de historische kleuren van het gewelf.
Interieur
In de kerk bevinden zich een preekstoel uit 1806 en twee herenbanken uit de bouwtijd van de kerk, een grote en vier kleine koperen kronen uit wellicht 18e eeuw, een psalmbordje uit de bouwtijd en enkele grafzerken uit de 17e eeuw (uit de vorige kerk uit 1555).
Tussen 1805 en 1866 stond hoogstwaarschijnlijk geen orgel in de kerk, maar in 1866 leverde Hermanus Knipscheer II een eenklaviers orgel met acht registers en een aangehangen pedaal. Op de orgelkas staan beelden uit eind 18e eeuw. In de loop der tijden is het instrument diverse malen aangepast, onder meer in 2004 toen de orgelbouwer De Wit een restauratie uitvoerde.
Foto's
Ingangsportaal en toren
Orgel
Interieur
Kerkhof