Dolf Verroen
| Dolf Verroen | ||||
|---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Dolf Verroen, schrijver en tekenaar, 1981 | ||||
| Persoonsgegevens | ||||
| Volledige naam | Rudolf Johan Verroen | |||
| Geboortedatum | 20 november 1928 | |||
| Geboorteplaats | Delft | |||
| Geboorteland | ||||
| Handtekening | ![]() | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Beroep | Schrijver Criticus Vertaler | |||
| Oriënterende gegevens | ||||
| Jaren actief | 1955-heden | |||
| Werken | ||||
| Genre(s) | Jeugdliteratuur | |||
| Bekende werken | De Verschrikkelijke Schoolmeester Slaaf kindje slaaf | |||
| Uitgeverij(en) | Uitgeverij Leopold | |||
| Erkenning en lidmaatschap | ||||
| Prijzen en onderscheidingen | Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw | |||
| Dbnl-profiel | ||||
| Website | ||||
| ||||
Rudolf Johan (Dolf) Verroen (Delft, 20 november 1928) is een Nederlandse schrijver, criticus en vertaler.
Levensloop
Dolf Verroen studeerde Frans in Den Haag en werkte bij verschillende boekenwinkels en kantoren. Tevens heeft hij als nacht-editor bij Het Vrije Volk gewerkt.
Verroen schreef zijn eerste boek al toen hij net veertien jaar was: Het boek van Jan-Kees, dat wel pas uitgegeven zou worden in 1958. Het eerste boek van hem dat gepubliceerd werd, was een bundel gedichten In los verband met tekeningen van Miep de Leeuwe en Willy Rieser (1955). In 1956 volgde Van eeuwigheid tot amen, een novelle die met Het zwarte licht van Harry Mulisch genomineerd werd voor de Stadprijs van Amsterdam. Daarna volgden enkele romans en de verhalenbundel Onderdak.
In de periode daarna hield hij zich voornamelijk bezig met vertaalwerk. Hij vertaalde o.a. Mirjam het monster, een kinderboek van M. Lystad. Niet blij met de opvatting van het boek, schreef hij Gelukkig word je elke dag een beetje groter (1973). Dit was het begin van een serie geëmancipeerde kinderboeken waarin ook de volwassenen niet gespaard worden. Sjoe en Piet was het eerste kinderboek over een gastarbeidersgezin.
Zijn boeken zijn onder meer vertaald in het Fries, Frans, Duits, Deens, Noors, Zweeds, Spaans en Japans. In 1999 werd Verroen benoemd tot ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw.
In 2016 schreef hij het kinderboekenweekgeschenk 'Oorlog en vriendschap', met illustraties van Charlotte Dematons.
Prijzen
- Premio Europeo in 1978 voor Allemaal de boom in
- Opdracht van de stad Amsterdam voor De kat in de gordijnen
- vijf Zilveren Griffels:
- in 1979 voor De kat in de gordijnen
- in 1981 voor Hoe weet jij dat nou?
- in 1987 voor Een leeuw met lange tanden
- in 2019 voor Droomopa
- in 2020 voor Niemand ziet het
- in 2003 Pluim van de maand (sept.) voor Een hemel voor Beer
- Duitse Jeugdliteratuurprijs 2006 voor Slaaf kindje slaaf ("Wie schön weiß ich bin")
- Gustav-Heinemann Friedenspreis 2006 voor Slaaf kindje slaaf ("Wie schön weiß ich bin")
- Kinder- und Jugend-Hörbuch des Jahres 2006 voor Slaaf kindje slaaf ("Wie schön weiß ich bin")
Bestseller 60
| Boeken met noteringen in de Nederlandse Bestseller 60 | Jaar van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen[1] |
|---|---|---|---|---|---|
| De prins op het witte paard | 2011 | 12-10-2011 | 1(2wk) | 3 | in samenwerking met Thé Tjong-Khing; prentenboek van de Kinderboekenweek 2011 |
| Waar is de kroon?! | 2013 | 24-04-2013 | 49 | 1 |
Externe links
- Officiële website
- Biografieën, werken en teksten bij de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren (dbnl)
- Bibliotheek, Leesplein, Dolf Verroen
- ↑ Dolf Verroen. De Bestseller 60 (2011). Geraadpleegd op 26 november 2025.

