Dina Edling

Dina Edling
Dina Edling
Volledige naam Bernhardina Niehoff Edling
Geboortedatum 14 november 1854
Geboorteplaats Lund
Overlijdensdatum 9 januari 1935
Overlijdensplaats Örgryte
Geboorteland Vlag van Zweden Zweden
Land Vlag van Zweden Zweden
Beroep(en) Zangeres
Opleiding gevolgd aan Kungliga Musikhögskolan (1872 – 1876)Bewerken op Wikidata
Leermeester(s) Julius Günther[1]Bewerken op Wikidata
Zangstem mezzosopraanBewerken op Wikidata
Instrument(en) stemBewerken op Wikidata
Prijzen en erkenningen Litteris et Artibus (1890)Bewerken op Wikidata
Portaal  Portaalicoon   Klassieke muziek

Dina Edling (Lund, 14 november 1854Örgryte, 9 januari 1935) was een Zweeds zangeres. Ze was een mezzosopraan en voornamelijk actief binnen de opera.[2][3]

Biografie

Bernhardina Niehoff was de dochter van Christian Niehoff en Johanna Fogelberg. Ze huwde in 1883 ingenieur Gunnar Edling.[3]

Ze kreeg haar muzikale opleiding van 1872 tot 1876 aan de Kungliga Musikhögskolan bij Julius Günther. Ze debuteerde op 2 juni 1876 bij het Kungliga Teatern als Adina in de L'elisir d'amore van Gaetano Donizetti. Ze zong vervolgens van 1877 tot 1892 bij dat operahuis. Naast dat ze in opera's zong, was ze ook concertzangeres. Zo zong ze op 17 maart 1885 in Stockholm liederen van Robert Schumann met begeleiding van Agathe Backer-Grøndahl op de piano. Ze gaf ook zanglessen.[2][3]

Ze werd lid nummer 459 van de Kungliga Musikaliska Akademien en kreeg in 1890 de Litteris et Artibus-onderscheiding. Zij medeondertekende in 1905 de brief aan de koning Oscar II van Zweden met het verzoek kiesrecht voor vrouwen in te voeren.[3]

Wilhelm Petersen-Berger droeg zijn Tre sånger opus 10 aan haar op. Valborg Aulin deed met haar Carina hetzelfde.