Dido Michielsen
| Dido Michielsen | ||||
|---|---|---|---|---|
| Persoonsgegevens | ||||
| Geboortedatum | 1957 | |||
| Geboorteplaats | Amersfoort | |||
| Geboorteland | Nederland | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Beroep | schrijver | |||
| Erkenning en lidmaatschap | ||||
| Prijzen en onderscheidingen | Nederlandse Boekhandelsprijs (2020) | |||
| ||||
Dido Michielsen (Amersfoort, 1957) is een Nederlands schrijfster.[1]
Ze groeide grotendeels op bij haar gescheiden moeder, die eerste schoonheidsspecialiste was en daarna directiesecretaresse bij een bank. Haar vader, een voormalig KNIL-militair had zowel de krijgsgevangenkampen onder Japan als politionele acties meegemaakt.[2]
Ze schreef diverse non-fictieboeken, waaronder biografische werken.[3] In 2019 verscheen haar debuutroman Lichter dan ik.[4][5][6] Michielsen won de Nederlandse Boekhandelsprijs in 2020.[7] Michielsen stamt af van een njai, de bijvrouw van een Hollandse man in Indië.[8] Ze is getrouwd met Auke Kok en heeft twee dochters.[9]
In 2024 hield ze de 4 mei lezing.[10] In augustus 2025 bracht ze Verborgen vader uit bij Hollands Diep. [2]
Bibliografie (selectie)
- 2005: Uit elkaar. Een leven na de scheiding. Met een voorwoord door Yvonne Kroonenberg.
- 2005: Dochters van ver (over adoptieprocedures van haar twee kinderen) [2]
- 2013: Moscow Times. Het Russische avontuur van Derk Sauer (geschreven samen met Ellen Verbeek)
- 2015: De redding van de familie Van Cleeff
- 2019: Lichter dan ik (geïnspireerd op haar voorouder die njai was) [2]
- 2022: Engel en kinnari/ Zoeken naar Isah (over een dochter die op zoek gaat naar haar moeder en haar plaats in de standenmaatschappij van Nederlands-Indië)
- 2023: De erfenis van mijn vader (over haar vader die in een krijgsgevangenkamp zat en vocht voor het KNIL).
- 2025: Verborgen vader (idem; opgedragen aan Auke Kok) [2]
- ↑ Bo van Houwelingen, Beklagenswaardige vrouwen in de Oost ★★★★☆. de Volkskrant (21 februari 2020). Geraadpleegd op 12 april 2020.
- 1 2 3 4 5 Vera Spaans, Schrijfster Dido Michielsen: Mijn geboorte haalde meteen de krant. Het Parool (16 augustus 2025). Geraadpleegd op 21 augustus 2025.
- ↑ 'Over vijf jaar bestaan er geen tijdschriften meer'. NU (6 mei 2013). Gearchiveerd op 12 april 2020. Geraadpleegd op 12 april 2020.
- ↑ Boekenpodcast: Dido Michielsen over ‘Lichter dan ik’. Visie. Gearchiveerd op 12 april 2020. Geraadpleegd op 12 april 2020.
- ↑ Recensie door Hans Vervoort, Lichter dan ik - Dido Michielsen - Lege plek in de stamboom van Indische mensen. Literair Nederland (16 oktober 2019). Geraadpleegd op 12 april 2020.
- ↑ Laura van Baars, Dit wilden Trouw-lezers weten van schrijfster Dido Michielsen over haar boek ‘Lichter dan ik’. Trouw (22 april 2020). Geraadpleegd op 25 april 2020.
- ↑ Dido Michielsen wint Nederlandse Boekhandelsprijs 2020 - BOEKBLAD - Vaktijdschrift voor boekhandel, uitgeverij, auteurs en bibliotheek. boekblad.nl. Gearchiveerd op 12 april 2020. Geraadpleegd op 12 april 2020.
- ↑ Robert Vuijsje, Schrijver Dido Michielsen: ‘Haasse, Couperus en Multatuli schreven prachtige romans, maar nooit met de ogen van de gekoloniseerde’. de Volkskrant (6 april 2020). Geraadpleegd op 12 april 2020.
- ↑ Mariska Snijdewind, Dido Michielsen, journalist, schrijfster én moeder van twee Chinese dochters. Meer dan Babi Pangang (4 september 2019). Gearchiveerd op 23 juni 2023. Geraadpleegd op 12 april 2020.
- ↑ 4 en 5 mei comité (geraadpleegd 21 augustus 2025)