Dick Feil

Dick Feil
Persoonlijke gegevens
Geboortedatum	17 februari 1933
Geboorteplaats	Zeist
Overlijdensdatum	22 april 2020
Overlijdensplaats	Enschede
Academische achtergrond
Alma mater	Universiteit Utrecht,[1] Universiteit van Pittsburgh
Promotor(s)	Johannes Martin Bijvoet[1]
Wetenschappelijk werk
Prijzen en erkenningen	Orde van Oranje-Nassau

Dirk (Dick) Feil (Zeist, 17 februari 1933 – Enschede 22 april 2020) was een Nederlands hoogleraar.

Hij was zoon van Petronella van Barneveld en bloemist Hermanus Feil. Hijzelf was getrouwd met Annet van Kekem. Zoon Herman Feil trad min of meer in de voetsporen van zijn vader; hij werd polymeerchemicus.

Feil studeerde in eerste instantie chemie aan de Universiteit Utrecht (1950-1958). Hij vertrok voor een verdere studie naar Pittsburgh (post doctorate fellow). Hij keerde daarvan terug en studeerde wiskunde en natuurwetenschappen aan dezelfde universiteit. Hij kwam in 1961 onder promotor Johannes Martin Bijvoet met het proefschrift The crystal structure of tetra-isoamylammoniumfluoride 38 H20. Daarna vertrok hij naar Zuid-Afrika om lector te worden aan de Universiteit van Kaapstad, maar liep er tegen de legalisering van apartheid (daarvoor was het al praktijk) aan. Die universiteit was daartegen, maar het echtpaar Feils zag er geen plek om kinderen op te voeden. In 1964 werd hij benoemd tot lector Chemische technologie aan de Technische Hogeschool Twente.^[2][3] In 1967 promoveerde hij tot hoogleraar in dezelfde materie. Hij was gespecialiseerd in röntgenkristallografie. In 1998 ging hij met emeritaat, de hogeschool noemde hem "Gedreven onderzoeker en wereldverbeteraar".

Naast het hoogleraarschap bemoeide Feil zich tevens met ontwikkelingshulp (Werkgroep Ontwikkelingstechnologie) in combinatie met natuurbehoud. Op zijn vakgebied zijn nog te noemen werkgroepleider bij SON Werkgemeenschap voor Moldecuulspectroscopie, de International Union of Crystallography (IUCr) en Akademie Commissie voor de chemie (ACC).

Dick Feil was sinds 2009 ridder in de Orde van Oranje-Nassau.