Diabetes insipidus
| Diabetes insipidus | ||||
|---|---|---|---|---|
| Coderingen | ||||
| ICD-11 | ||||
| OMIM | 304800 | |||
| DiseasesDB | 3639 | |||
| DOID | 9409 | |||
| MedlinePlus | 000377 Central000460 Congenital000461 Nephrogenic 000511 | |||
| eMedicine | med/543 ped/580 | |||
| MeSH | D003919 | |||
| ||||
Diabetes insipidus (DI) is een aandoening die gekenmerkt wordt door polyurie (veel plassen, 3-4 liter per dag of meer) en polydipsie (veel drinken, 3-4 liter per dag of meer). Diabetes insipidus wordt veroorzaakt door het ontbreken van antidiuretisch hormoon, ook bekend als vasopressine of bij de afkorting ADH (centrale diabetes insipidus), of ongevoeligheid van de nieren voor dat hormoon (nefrogene diabetes insipidus). Dit komt veel voor bij patiënten met histiocytose, zelfs na jaren therapie, of ten gevolge van medicijngebruik, bijvoorbeeld na (langdurige) lithiumtherapie in het kader van een (manische) depressie / bipolaire stoornis.
Door de vochtdepletie (uitdroging) worden diverse symptomen veroorzaakt: dorst, hoofdpijn, sufheid, verwardheid, en, zonder behandeling, coma en overlijden. Bloedonderzoek zal afwijkende bloedspiegels van veel elektrolyten te zien geven. De dorstproef geeft een snel diagnose van diabetes insipidus.
Behandeling
De behandeling van diabetes insipidus is afhankelijk van de achterliggende oorzaak. Met gemodificeerde vormen van vasopressine kunnen de nieren aangespoord worden om meer water vast te houden, maar de kans bestaat dat er te veel vocht wordt vastgehouden. Soms kan de eigen productie van ADH worden gestimuleerd met carbamazepine of een thiazide. Ernstige diabetes insipidus kan hiermee echter doorgaans niet volledig gecompenseerd worden.
Verwarring met diabetes mellitus (suikerziekte)
Diabetes insipidus is geen vorm of variant van suikerziekte (diabetes mellitus). Hoewel in beide gevallen sprake kan zijn van een sterke dorstprikkel en veel plassen is de uitgescheiden urine bij diabetes insipidus, in tegenstelling tot diabetes mellitus, niet zoet.