Der Räuber Hotzenplotz (1974)

Der Räuber Hotzenplotz
Regie	Gustav Ehmck
Scenario	Gustav Ehmck
Hoofdrollen	Gert Fröbe, Lina Carstens, Rainer Basedow, David Friedmann, Gerhard Acktun, Josef Meinrad, Nina Ehmck, Wally Demianiak
Muziek	Peer Raben, Eugen Thomass
Montage	Wolfgang Schacht
Cinema­tografie	Hubertus Hagen
Productie­bedrijf	Ehmck-Film GmbH (Gustav Ehmck), ZDF
Distributie	Gustav Ehmck
Première	8 maart 1974
Genre	jeugdfilm, komedie, fantasy
Speelduur	114 min.
Taal	Duits
Land van herkomst	Bondsrepubliek Duitsland
Vervolg	Neues vom Räuber Hotzenplotz
Remake	Der Räuber Hotzenplotz (2006)
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
(mul) TMDb-profiel
(en) AllMovie-profiel
Portaal    Film

Der Räuber Hotzenplotz is een Duitse komische fantasy-kinderfilm uit 1974. De film is gebaseerd op het gelijknamige boek van Otfried Preußler dat twaalf jaar daarvoor was uitgekomen, als eerste in een serie van meerdere kinderboeken rond de gelijknamige hoofdpersoon. Dit is een slimme struikrover die hier het plaatsje Eschenbach terroriseert. De rover weet in deze film uit handen van de politie te blijven, tot hij uiteindelijk op een andere, bizarre manier toch wordt gepakt.

De film kreeg een sequel in 1979. In 2006 is het oorspronkelijke verhaal nog eens verfilmd. Hetzelfde boek heeft ook de basis gevormd voor theatervoorstellingen.

In en rond het dorpje Eschenbach is de rover Hotzenplotz actief. Het lukt hem steeds om dingen te stelen zonder dat hij gepakt wordt. Agent Dimpfelmoser zegt tegen alle dorpsbewoners dat hij rover nu snel te pakken zal krijgen. Intussen slaagt de rover erin om tijdens een gezamenlijke maaltijd waar Dimpfelmoser zelf bij is, het eten te stelen. Hotzenplotz berooft ook Kasperls grootmoeder van haar geliefde handkoffiemolen, die dankzij een uitvinding van Kasperls vriend Seppel muziek kan maken. Agent Dimpfelmoser onderwerpt de mensen in het dorp aan een strenge ondervraging, maar ondertussen doet hij zelf niets om de rover op te sporen.

Kasperl en Seppel bedenken zelf een list om de schuilplaats van de rover in het bos te achterhalen: ze vullen een houten kist met wit zand en schrijven op de kist dat er goud in zit. Ze boren een gat in de kist, zodat het lekkende zand een spoor achterlaat. Hotzenplotz vindt de kist later op een open plek in het bos en neemt hem mee, waarna Kasperl en Seppel hem stiekem volgen. Doordat de twee hierbij echter allebei stuntelig te werk gaan, slaagt Hotzenplotz er uiteindelijk juist in om hen te vangen. De twee hebben intussen hun hoofddeksels verruild, zodat Hotzenplotz zonder het te weten hun identiteiten verwisselt. Hotzenplotz verbrandt hierna de puntmuts van Kasperl, in de veronderstelling dat het de muts van Seppel is.

Hotzenplotz besluit om Seppel (die hij dus voor Kasperl houdt) zelf te houden als gevangene, en Kasperl (van wie hij dus denkt dat het Seppel is) als slaaf te verkopen aan zijn vriend Petrosilius Zwackelmann, een slechte tovenaar die in een kasteel in de buurt woont en het bos en de omgeving beheerst. Zwackelmann is vooral berucht omdat hij iedereen die hem dwarszit in een willekeurig dier kan veranderen. Het enige wat de tovenaar zelf niet goed kan, is aardappels schillen. Tegen de tovenaar zegt Hotzenplotz dat het knechtje dat hij bij zich heeft Seppel heet. Hotzenplotz krijgt in ruil voor het knechtje een zak snuiftabak. Nu Hotzenplotz zijn twee achtervolgers uit de weg heeft geruimd, gaat hij ongestoord door met zijn roofpraktijken.

Kasperl moet de hele dag aardappels voor de tovenaar schillen. 's Nacht probeert hij te vluchten, maar er ligt een magisch hek rondom het kasteel. De volgende dag gaat Zwackelmann naar een verjaardagsfeest in Buxtehude. Kasperl, die nu alleen in het kasteel is, besluit het te gaan verkennen. Hij belandt in een ondergrondse ruimte met een betoverde poel. Hierin zit een sprekende pad die vertelt dat ze in werkelijkheid de fee Amyrillis is, die zeven jaar eerder door Zwackelmann werd betoverd. Als Kasperl erin slaagt om een toverkruid dat ergens op de heide groeit te vinden, kan hij de betovering verbreken. Om door het magische hek te komen moet Kasperl Seppels muts, die hij nog steeds op heeft, in het kasteel achterlaten. Vervolgens moet hij 's nachts wachten tot de maan doorbreekt, voordat hij het kruid kan vinden.

Als Zwackelmann thuiskomt, probeert hij met behulp van de muts Kasperl terug te toveren in het kasteel. In plaats van Kasperl verschijnt de werkelijke eigenaar van de muts, Seppel. Kasperl kan niet in het kasteel worden teruggetoverd aangezien Hotzenplotz de muts van Kasperl heeft verbrand. De woedende Zwackelmann tovert nu ook Hotzenplotz in zijn kasteel, verandert hem in een goudvink en sluit hem op in een vogelkooi. De tovenaar zet Seppel aan het aardappels schillen en gaat opnieuw op zoek naar Kasperl.

Kasperl heeft het toverkruid intussen gevonden. Als hij even later weer bij de poel is, is ook Zwackelmann net ter plekke. Net op tijd raakt Kasperl met het kruid de pad aan, die daardoor weer in Amaryllis verandert. De macht van Zwackelmann is nu ten einde. Hij verliest eerst zijn toverstokje. Van schrik valt hij hierna zelf in de poel en sterft. Kasperl en Seppel vinden elkaar even later terug. De drie gaan naar buiten en Amaryllis vernietigt met haar toverkracht Zwackelmanns kasteel.

Uit dankbaarheid vervult Amaryllis drie wensen van Kasperl en Seppel. Ze wensen de koffiemolen die zich nog in Hotzenplotz' schuilplaats bevindt terug. Voor Kasperl wensen ze een nieuwe muts. Ten slotte toveren ze als ze op het politiebureau zijn Hotzenplotz weer terug in een gewoon mens, zodat de rover nu ter plekke kan worden gearresteerd.

De film werd deels opgenomen in Wolframs-Eschenbach (in de film zelf wordt gesproken van Eschenbach) en deels in Merkendorf. Enkele bewoners van deze plaatsen kregen een bijrol in de film. Voor de scènes bij het tovenaarskasteel werd Schloss Altenmuhr (in Muhr am See) gebruikt.

Verschillende scènes worden muzikaal begeleid door de Münchner Songgruppe, die tevens de verhaallijnen van commentaar voorzien.

De reacties op de film waren gemengd. De ruimschoots aanwezige humor en charme evenals het acteerwerk van met name Fröbe, Carstens en Meinrad werden over het algemeen erg positief gewaardeerd, maar de enscenering werd veelal fantasieloos en oninspirerend gevonden.

Kasper(l) en Sepp(e)l zijn twee klassieke figuren uit het Duitse poppentheater. De figuur van Kasperl komt min of meer overeen met Jan Klaassen.

• Der Räuber Hotzenplotz (1974), filmvandaag.nl
• (de) Der Räuber Hotzenplotz, filmportal.de