Delta Scuti
| Delta Scuti | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
De locatie van Delta Scuti | ||||
| Sterrenbeeld | Schild (Scutum) | |||
| Overige aanduidingen | 2 Sct, 2 Aql, BD-09 4796, HD 172748, HR 7020, IRAS 18395-0906, SAO 142515 | |||
| Waarnemingsgegevens | ||||
| Rechte klimming | 18u 42m 16,4269s | |||
| Declinatie (Epoche 2000) |
−09° 03′ 32,114″ | |||
| Schijnbare magnitude | 4,71 | |||
| Details | ||||
| Spectraalklasse | F2IIIp | |||
| Afstand* (lj) | 201,456 lj (P=16,1899 mas) | |||
| Eigenbeweging (μ) | Rk: 7,30 mas/jr Dec: 1,21 mas/jr | |||
| * afstanden aangegeven als "parallax xxx = yyy lj" zijn herleid uit de in de bron aangegeven parallax | ||||
| ||||
Delta Scuti (δ Scuti) is de op vier na helderste ster in het sterrenbeeld Schild. Het is een veranderlijke ster en het prototype van de Delta Scuti-veranderlijken. De maximale schijnbare magnitude is ongeveer 4,71. De spectraalklasse van Delta Scuti is F2IIIp - het is een reuzenster met een afwijkend metaalgehalte (een Am-ster). Over ongeveer een miljoen jaar zal het de helderste zichtbare ster zijn (na de zon).
Ontdekking
In 1900 ontdekten William Wallace Campbell en William Hammond Wright met een spectrograaf van het Lick-observatorium dat de radiële snelheid van Delta Scuti variabel is.[1] In 1935 bewees Attilio Colacevich dat de periode van deze variaties, 0,19377 dagen (4,650 uur) met een amplitude van ongeveer acht kilometer per seconde, samen met helderheidsvariaties van 0,2 magnituden niet verklaard konden worden door een spectroscopische dubbelster, maar dat de variaties intrinsiek moesten zijn.[2] In 1938 werd een andere periodiciteit in de radiële snelheid ontdekt en later nog meer; in 1997 waren acht frequenties bekend.[3] De studie van zulke frequenties in sterren wordt asteroseismologie genoemd. De verschillende frequenties worden verklaard door verschillende radiale en niet-radiale pulsaties van de ster. De straal van Delta Scuti varieert per pulsatiecyclus 0,3 tot 0,9 procent.[4]
Messier 26
Amateurastronomen kunnen delta Scuti aanwenden als gidsster om op zoek te gaan naar de open sterrenhoop Messier 26, die zich een driekwart graad ten oostzuidoosten van delta Scuti bevindt.
Externe links
- Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Delta Scuti op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.