De fijnproever

De fijnproever (oorspronkelijke Engelstalige titel: Taste) is een kort verhaal van Roald Dahl. Het centrale thema is oenologie. Aan het eind wordt het bedrog van een van de hoofdpersonen duidelijk.

Het verhaal verscheen voor het eerst op 8 december 1951 in The New Yorker. Later is het onder andere opgenomen in de bundel Someone Like You (1953).^[1] In het Nederlands heeft het verhaal de titel De fijnproever gekregen, en het verscheen onder meer samen met zeventien andere verhalen in M'n liefje, m'n duifje.^[2]

William Schuman schreef in 1989 op basis van dit verhaal een opera, A question of taste. Het verhaal is ook verfilmd als aflevering van de televisieserie Tales of the Unexpected.

Mike Schofield is een rijke voorname beurshandelaar uit Londen. Op een avond heeft hij bij hem thuis twee eveneens rijke mensen te gast: de zelfbenoemde connaisseur Richard Pratt en de niet bij naam genoemde verteller die tijdens dit hele verhaal aan het woord is. Schofield en Pratt sluiten steeds korte weddenschappen, waarbij Pratt precies moet zien te raden welke wijn Schofield bij het diner serveert. Deze keer hebben beiden een wel heel grote inzet: als Pratt ook deze keer raadt welke wijn er bij de maaltijd wordt geserveerd zal hij mogen trouwen met de 18-jarige dochter van Schofield, Louise, een meisje op wie hij al langer een oogje heeft. Pratt verwedt op zijn beurt zijn twee luxueuze huizen. Schofield denkt het onmogelijk is dat Pratt zal winnen, dus hij gaat de weddenschap met een gerust hart aan.

Pratt weet echter met 100% nauwkeurigheid de wijnstreek en het productiejaar van de wijn te noemen, en hij raadt ook nog precies de naam van de gemeente waar de betreffende wijngaard ligt. Terwijl Pratt dit alles foutloos opsomt, draait Schofield op geen enkel moment het etiket op de fles om. Het lijkt er dus op dat Schofield de weddenschap heeft verloren. Juist op dat moment komt de dienstmeid de eetkamer binnen om Pratt zijn bril te brengen, die hij had laten liggen in de ruimte waar ook de fles wijn waar hij het volledige etiket net van heeft geraden eerder die avond heeft liggen chambreren.

Schofield gaat nu helemaal door het lint van woede en wil opstaan uit zijn stoel. Zijn vrouw smeekt hem nog om kalm te blijven en te blijven zitten.