De Wilmet d'Yvoir

De Wilmet d'Yvoir was een Zuid-Nederlandse adellijke familie.

In 1777 werd advocaat Etienne Wilmet, heer van Yvoir, bestuurder van hoogovens, in de erfelijke adel opgenomen door keizerin Maria Theresia.

Jean-Baptiste François de Wilmet d'Yvoir (Givet, 3 juni 1744 - Yvoir, 26 augustus 1826), zoon van Etienne Wilmet en Marie-Françoise de Montpellier, was heer van Yvoir en staalfabrikant. In zijn jonge jaren was hij luitenant in het regiment van Condé, in dienst van het Franse koninkrijk. Hij trouwde in 1768 met Jeanne de Moreau (1745-1811), dochter van staalfabrikant André de Moreau. Ze kregen een zoon en twee dochters. Jeanne de Moreau erfde het familiekasteel in Yvoir, dat hierdoor eigendom werd van Jean-Baptiste Wilmet. Na zijn dood werd het kasteel verkocht en in 1933 werd het gebouw gemeentehuis van Yvoir. In 1822, onder het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden, werd hij erkend in de erfelijke adel.

• Jean-Baptiste Wilmet
  • Henri Fidèle Amour de Wilmet d'Yvoir (1773-1864), burgemeester van Yvoir, trouwde in 1812 in Jallet met Charlotte d'Auvin (1788-1844). Ze kregen twee dochters.
    • Henriette de Wilmet d'Yvoir (1814-1861), trouwde met jhr. Constant de Montpellier (1804-1877). Hij voerde de vrijwilligers uit Namen aan tijdens de opstand van september 1830 en werd nadien kolonel van de Burgerwacht in Namen, provincieraadslid van Namen en burgemeester van Vedrin. Ze kregen een dochter.
    • Charlotte de Wilmet d'Yvoir (1817-1881), trouwde met jhr. Joseph de Bruges de Gerpinnes (1814-1878), burgemeester van Weillen en provincieraadslid van Namen. Ze kregen een dochter en waren de schoonouders van Paul de Bruges de Gerpinnes, burgemeester van Sart-Eustache, provincieraadslid van Namen en senator.

In 1864 doofde de mannelijke lijn uit en in 1881 overleed de laatste naamdraagster.

• Luc DUERLO en Paul JANSSENS, Wapenboek van de Belgische adel, Brussel, Gemeentekrediet van België, 1992.
• Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 2001, Brussel, 2001.