De Materie

Eerste uitvoering van De Materie (Muziektheater Amsterdam, Holland Festival 1989), met Robert Wilson (regisseur), Louis Andriessen, prins Claus en koningin Beatrix

De Materie is een compositie van de Nederlandse componist Louis Andriessen, waaraan hij werkte in de periode van 1984 tot 1988.[1] Het veelomvattende werk voor koor en orkest, niet in te delen binnen een muzikaal genre maar met elementen van opera, oratorium en symfonie, wordt als zijn magnum opus beschouwd.

Opzet

In de bijna twee uur durende compositie onderzoekt de componist hoe de menselijke geest de materie beïnvloedt en andersom, in de vorm van vier delen die als muzikale essays kunnen worden opgevat. "Ik wilde laten zien, op vier verschillende manieren, hoe de geest, de persoon, omgaat met de tastbare werkelijkheid", zei Andriessen zelf.[2] Zijn biografe Jacqueline Oskamp ziet De Materie als "een groot autobiografisch mozaïek, omdat het Andriessens temperament, zijn interesses, zijn innerlijke tegenstrijdigheden, zijn muzikale liefdes, zijn veelkleurige en complexe persoonlijkheid weerspiegelt".[1] Regisseur Robert Wilson droeg enkele ideeën aan voor het libretto en ontwierp ook de decors voor de eerste geënsceneerde productie in het Holland Festival 1989.

Voor de vier delen koos Andriessen beslissende momenten uit de Nederlandse cultuurgeschiedenis:

  1. Deel I voor tenor en acht stemmen: het Plakkaat van Verlatinghe, waarmee de Staten-Generaal zich in 1581 onafhankelijk verklaarden van de koning van Spanje, de Nederlandse scheepsbouw zoals beschreven in 1690 door de Amsterdamse burgemeester Nicolaes Witsen, en de Idea Physicæ uit 1610 waarin David Gorlaeus zijn vroege atoomtheorie uiteenzet. De 144 daverende klappen waarmee De Materie opent[3] symboliseren de luidruchtige bedrijvigheid in de Amsterdamse haven in de VOC-tijd. Andere muzikale motieven verwijzen naar het middeleeuwse strijdlied L'homme armé, het geuzenlied Merck toch hoe sterck en Das wohltemperierte Klavier van Bach.
  2. Hadewijch voor sopraan en acht stemmen: het zevende visioen van de 13e-eeuwse mystica Hadewijch. Hiervan zei Andriessen: "Het enige wat je moet zeggen is: ik heb geprobeerd een zo mooi mogelijk stuk te maken".[4]
  3. De Stijl voor vier vrouwenstemmen en vrouwelijke spreker: de "volstrekt rechte lijn", de abstracte schilderkunst van Piet Mondriaan en de kunstbeweging De Stijl. Geschreven voor bigband met zang, een prominente rol voor vijf saxofoons en een boogiewoogie voor pianosolo.
  4. Deel IV voor vrouwelijke spreker en acht stemmen: een muzikale verwijzing naar de Pavane uit 1937 van vader Hendrik Andriessen, delen uit sonnetten van Tachtigers-dichter Willem Kloos en teksten over liefde, dood en wetenschap van Marie Curie. De Materie eindigt met de vier akkoorden waarop het gehele werk berust.

Het werk zit vol verwijzingen naar oude muzikale vormen en technieken die telkens op eigentijdse wijze worden verwerkt. Aan het 'groot ensemble' dat in alle vier delen het instrumentale aandeel verzorgt, zijn instrumenten toegevoegd die ongebruikelijk zijn in een symfonieorkest, zoals saxofoons, (contra)basklarinetten, elektrische gitaren, basgitaren, synthesizers en drums.

Uitvoeringen

Literatuur

Voor een uitgebreid verslag van de wording van De Materie zie Jacqueline Oskamp, Groots is de liefde. Biografie van Louis Andriessen (1939-2021), hoofdstuk Autobiografisch mozaïek, pp. 281-303. Ambo Anthos, Amsterdam, 2025. ISBN 9789026349133

Opname

  • De Materie, Louis Andriessen Platform.
  • (en) Boosey & Hawkes publisher page on De Materie