De Bueren
De Bueren was een Belgische adellijke familie.
Geschiedenis
- Vincent van Buren (ca. 1440-1500), aanvoerder van de 600 Franchimontezen tegen hertog Karel de Stoute in 1468, wordt herdacht doordat zijn naam gehecht is aan de Montagne de Bueren, een ongewoon steile trap in Luik.
- In 1787 verleende keizer Jozef II de titel graaf aan Christophe-Bernard de Bueren, erfelijk ridder van het Heilige Roomse Rijk en kolonel in het dragonderregiment d'Arberg.
- In 1829 werd onder het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden adelserkenning verleend, met de titel graaf, aan Jean-Joseph de Bueren, zoon van Christophe-Bernard. Hij lichtte echter de open brieven niet, zodat de erkenning zonder gevolg bleef.
Genealogie
Op 25 november 1859 werden de vier zoons van Jean-Joseph de Bueren (hierboven) en Catherine Borluut, alle vier geregistreerd als grootgrondbezitters, erkend in de erfelijke adel, met telkens de titel graaf:
- Jean-Adolphe Alphonse de Bueren (Gent, 18 juni 1799 - Kwatrecht, 8 juli 1873) kreeg de grafelijke titel overdraagbaar bij eerstgeboorte. Hij bleef vrijgezel.
- Isidore Désiré Bernard de Bueren (Gent, 5 april 1801 - Waasmunster, 11 juli 1878) kreeg de grafelijke titel overdraagbaar op alle afstammelingen. Hij trouwde in Gent in 1837 met Stéphanie de Kerchove de Denterghem (1818-1897), dochter van graaf Constantin de Kerchove de Denterghem, burgemeester van Gent, lid van de Provinciale Staten van Oost-Vlaanderen en senator, en zus van graaf Charles de Kerchove de Denterghem, burgemeester van Gent, provincieraadslid van Oost-Vlaanderen, volksvertegenwoordiger en senator.
- Alfred de Bueren (1838-1869), cavalerieofficier en attaché bij de minister van Oorlog, trouwd in 1865e in Elsene met Léonie Fortamps (1844-1883), dochter van Frédéric Fortamps, bankier, industrieel en senator. Het echtpaar kreeg een dochter die kloosterzuster werd. De weduwe hertrouwde in 1874 met lord Jean Dormer.
- Léonce de Bueren (1840-1919), cavalerieofficier, trouwde in 1869 in Elsene met Élisabeth Fortamps (1851-1902), zus van bovengenoemde. Het echtpaar kreeg twee dochters.
- Berthe de Bueren (1871-1950), laatste van de Buerens, trouwde met Gaston Behaghel (1867-1938), schepen van Gontrode, buremeester van Ruien, provincieraadslid van Oost-Vlaanderen, volksvertegenwoordiger en senator, die in 1921 vergunning kreeg om de Bueren aan zijn familienaam toe te voegen. Ze kregen vijf zoons en twee dochters, met afstammelingen tot heden.
- Emma de Bueren (1847-1919), trouwde in 1871 in Landegem met ridder Emile de Neve de Roden (1840-1915), burgemeester van Waasmunster en senator, zoon van baron Victor de Neve de Roden, burgemeester van Waasmunster. Ze kregen vier zoons en een dochter, met afstammelingen tot heden.
- Edouard Joseph de Bueren (Gent, 14 mei 1804 - 26 oktober 1886) trouwde in 1844 in Gent met Octavie d'Alcantara (1823-1878). Ze kregen drie dochters. Hij kreeg de grafelijke titel voor zichzelf persoonlijk.
- Emmanuel Joseph Louis de Bueren (Gent, 21 mei 1806 - 21 mei 1871) kreeg de grafelijke titel voor zichzelf persoonlijk. Hij bleef vrijgezel.
Kasteel
Het 16e-eeuwse waterkasteel Ter Elst, nu gekend als Kasteel de Bueren in Melle-Kwatrecht, werd aangekocht door voornoemde Christophe de Bueren. Het werd geërfd door Berthe de Bueren en haar man Gaston Behaghel de Bueren. Het bleef eigendom van Anne-Marie Behaghel de Bueren (Gent, 1904 - Melle, 1996). Het werd in 2007 verkocht aan de kunstenaar Wim Delvoye die het, na veel onenigheid met de overheid, te koop stelde in 2011, voor een bedrag van 700.000 euro.
Adellijke allianties
- De Kerchove de Denterghem (1837), De Gorguette d'Argœuves (1853), De Neve de Roden (1871), Behaghel (1892), De Crombrugghe de Looringhe (1895)
Literatuur
- 'Généalogie de Bueren', in Annuaire de la noblesse de Belgique, Brussel, 1851.
- A. DE BAETS, 'De kastelen van Kwatrecht. Tweede deel "De Bueren" of het vroegere "Ter Elst"', in De Gonde, 1984.
- Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 1985, Brussel, 1985.
- Luc DUERLOO en Paul JANSSENS, Wapenboek van de Belgische adel, Brussel, Gemeentekrediet van België, 1992.