DOD Electronics

In 1990 werd het bedrijf verkocht aan Harman International. Gedurende de jaren 90 bouwde Digitech zijn multieffecten rond hun S-DISC-technologie (Static/Dynamic Instruction Set Computer). Al in 1988 kwam de Digitech RP-1 het eerste product uit de oorspronkelijke RP-lijn op de markt. Dit was de eerste multi-effect vloerprocessor die op de professionele gitarist was gericht. "RP" stond voor Rack Powered. Voor die tijd bestonden professionele mulieffecten voor gitaristen uit rack-units die met een extern midipedaal werden geschakeld. Bij de RP serie die volgde zat dit alles dus in een multi-effectpedaal verwerkt. Boss had overigens al eerder een multi-effectpedaal op de markt gebracht, maar dat was op de amateurmuzikant gericht. Typisch voor de oorspronkelijke RP-serie was het gebruik van analoge compressie en overdrive technieken terwijl de modulatie-, pitch en tijd-effecten digitaal waren. Zowel de analoge als digitale effecten werden met een digitale user-interface bediend. De RP-1 werd opgevolgd door de RP-10, RP-12 en RP-14. In de tweede helft van de jaren '90 werden ook de nog duurdere RP-20 en RP-21D die van een voorversterkerbuis voor buizenoverdrives waren voorzien op de markt. Daarnaast waren er ook een versimpelde multi-effectpedalen RP-5, RP-6 en RP-7-valve (met buis). De RP-3 die daarna verscheen zou een nog simpeler variant zijn. De BP-9 was een bas-variant van de RP-6

Naast de oorspronkelijke RP-lijn had Digitech ook rack-apparatuur voor gitaristen. De GSP-21, en de Valve FX bevatten een buis in de voorversterkersectie en de GSP-2101 en opvolgers GSP-2112 en GSP-2120 waren eveneens populaire professionele producten met twee electronenbuizen erin. Digitech produceerde ook pedalen waarmee de rack-apparaten te bedienen zijn die ofwel met midi, dan wel met digitechs eigen communicatie-protocol werkten. Digitech had naast hun eigen effect-algoritmes ook beschikking over galm-algoritmes van Lexicon, een bedrijf dat ook eigendom van Harman was. Vaak waren en ook audio-varianten van de gitaarproducten die niet van de specifiek voor gitaar bedoelde voorversterker-sectie waren voorzien maar wel dezelfde digitale effecten bevatten. Deze konden in de opnamestudio of voor live-geluid worden gebruikt. Zo was de TSR-12 een audio variant op de ValveFX.

Ook noemenswaardig is de XP-lijn. Nadat er een vernieuwde versie van de Whammy, de XP-100 Whammy-Wah was ontworpen, bedacht men dat hetzelfde platform ook van een EPROM met andere software kon worden voorzien. Daarop werden er ook de XP-200 Modulator en XP-300 Space Station en XP-400 Reverberator op de markt gebracht. Deze pedalen kregen een cultstatus bij gitaristen die ambient en aanverwante stijlen spelen.

De merknaam DOD verdween in de tweede helft van de jaren 1990. De losse pedaaltjes werden uit productie genomen en met een serie goedkopere digitale multi-effecten onder de DOD-naam (eerst de FX7 en daarna de Tec-serie) poogde men nog te concurreren de ME-serie van BOSS en soortgelijke pedalen van Korg en Zoom.

Midden jaren 1990 werd de merknaam Johnson gelanceerd waarmee het bedrijf zijn de eerste stappen op het gebied van digitale modellingtechniek maakte. In eerste instantie werden enkele alles-in-een gitaarversterkers in de markt werden gezet. Deze gitaarversterkers hadden een transistor eindversterker en de voorversterker en effecten waren intern vrijwel gelijk aan de GSP-2112 rack-voorversterker, maar er was nog een versterkermodelling-unit aan toegevoegd waarmee de klank bekende versterkers kon worden nagebootst. Daarna werd de Johnson J-Station, een desktopformaat amp-modeler in de markt gezet om met de Line 6 POD te concurreren. De J-Station werd opgevolgd door de Genesis. Begin jaren 2000 verdween de merknaam Johnson weer van het toneel en de technologieën vonden hun weg naar Digitech producten.

Rond de eeuwwisseling veranderde de effecten-markt aanzienlijk nadat Line 6 als eerste apparatuur met hun nieuwe digital modeling techniek op de markt had gebracht waarmee digitale effecten niet langer hun eigen karakter hadden, maar in staat waren om analoge apparatuur te simuleren. Na eerst onder de merknaam Johnson enkele producten met die technologie te hebben uitgebracht ging ook Digitech ging daarin mee. De oorspronkelijke hybride RP-lijn (RP-1 t/m RP-21) verdween van de markt en maakte plaats voor volledig digitale multieffecten met ingebouwde versterkermodelling Eerst was er de Genetix-lijn (GNX), daarna volgde in de tweede helft van de jaren 2000 een nieuwe RP-lijn die versimpeld in de bediening was en op de amateur-muzikant waren gericht. De duurste pedalen uit deze lijn hadden ook USB-connectiviteit waardoor ze ook met een pc of laptop waren in te stellen. Bij deze nieuwe RP-lijn (RP-50 t/m RP-1000) stonden de letter RP voor Rock Pedal. Voor de semi-professional was er nog een rack-apparaat (GSP-1101) dat dezelfde technieken gebruikte. Naast de RP-serie voor gitaristen bestond er ook de BP-serie (sterk gelijkende pedalen maar voor bassisten) en de Vocal-serie die op zangers was gericht.

Gebruikmakend van modelingtechniek werden ook in samenwerking met artiesten of hun erfgenamen enkele pedalen met daarin enkele signatuur-geluiden ontwikkeld. Onder meer Jimi Hendrix, Brian May en Eric Clapton kregen een signatuur pedaal.^[1]

In begin jaren 2000 werden ook weer losse effectpedalen op de markt gebracht. Ditmaal onder de naam Digitech. De betaalbare pedalen Bad Monkey (een miljoen exemplaren verkocht) en Distortion Factory, die maar enkele jaren in productie waren, zouden twintig jaar later een hype beleven nadat JHS eigenaar Josh Scott in YouTube-video’s liet zien hoe goed en veelzijdig deze pedalen waren. De tweedehandsprijs van deze pedalen schoot daarop omhoog. In 2007 werde deze Digitech-pedaaltjes opgevolgd door een lijn onder de nieuwe merknaam Hardwire die tot 2015 in productie bleef.

In 2010 was Harman medewerker Tom Cram zonder medeweten van zijn bazen nieuwe pedalen gaan ontwikkelen en ook de ontwerpen van de populaire oude DOD pedalen gaan aanpassen aan de tijd. Nadat hij prototypes van drie pedalen aan zijn bazen liet zien werd hij directeur van DOD-Digitech en werd de nieuwe DOD lijn in productie genomen en verder uitgebreid.

In 2018 werd de research and development afdeling van DOD-Digitech wegbezuinigd en Cram ontslagen en werden geen nieuwe producten meer in productie genomen.

De merknamen en intellectuele eigendommen kwamen op 25 april 2022 in handen van de Zuid-Koreaanse gitaarfabrikant Cor-Tec dat de merken een nieuwe impuls geven nadat dat deze in de laatste jaren onder de vorige eigenaar, Harman International, door gebrek aan innovatie in verval was geraakt.^[2] In eerste instantie werden een aantal klassiekers opnieuw in productie genomen. In 2025 werden werden een aantal producten waaronder een vernieuwde versie van de Digitech Bad Monkey, nu DOD Badder Monkey geheten pepresenteerd.