Corsicaans edelhert

Corsicaans edelhert
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren) Stam: Chordata (Chordadieren) Klasse: Mammalia (Zoogdieren) Orde: Artiodactyla (Evenhoevigen) Familie: Cervidae (Hertachtigen) Geslacht: Cervus Soort: Cervus elaphus (Edelhert)
Ondersoort
Cervus elaphus corsicanus (Erxleben, 1777)
Afbeeldingen op Wikimedia Commons
Corsicaans edelhert op Wikispecies
Portaal    Biologie Zoogdieren

Het Corsicaans edelhert (Cervus elaphus corsicanus) is een ondersoort van het edelhert, die voorkomt op het Franse Corsica en het Italiaanse Sardinië.

Het Corsicaanse edelhert is kleiner dan de meeste van de ondersoorten van het edelhert; het heeft kortere poten (misschien om beter berghellingen op te kunnen lopen) en een langere staart. Het gewei is ook simpeler en korter, over het algemeen minder dan 80 cm lang. De vacht is bruinachtig van kleur. De levensverwachting is 13-14 jaar. Mannetjes worden 86-110 cm groot met een gewicht van 100-110 kg, terwijl vrouwtjes 80-90 cm groot worden met een gewicht van ongeveer 80 kg.

Deze ondersoort is geslachtsrijp als hij 2 jaar oud is. De paring duurt van augustus tot november en kan gepaard gaan met dodelijke gevechten. Het dominante mannetje verovert uiteindelijk de meeste volwassen vrouwtjes, meestal 12 per mannetje. Na de dracht, in mei-juli, verbergen de vrouwtjes zich alleen in het maquis (de dichte begroeiing) om te bevallen, meestal één geboorte per vrouwtje. De mannetjes verlaten de matriarchale groep na de voortplantingsperiode.

Het Corsicaanse edelhert werd tijdens het Holoceen door de mens geïntroduceerd op de Tyrreense eilanden Corsica en Sardinië rond 2500-3000 voor Christus, ter vervanging van het nu uitgestorven endemische hert Praemegaceros cazioti, dat al meer dan 450.000 jaar op de eilanden aanwezig was. Tegenwoordig leeft het edelhert in het wild in reservaten op beide eilanden; het wordt bijvoorbeeld gefokt in het bos van Monte Arcosu op Sardinië en in het Parc Naturel Régional de Corse, dat bijna 40% van het eiland beslaat, waar het na het uitsterven in de jaren 1970 opnieuw werd geïntroduceerd vanuit Sardinië.

De ondersoort ontleent zijn naam aan het eiland Corsica, waar hij echter in het begin van de jaren 1970 werd uitgeroeid. In die tijd werden de minder dan 250 dieren die nog op Sardinië voorkwamen beschermd en werden er plannen uitgewerkt voor een herintroductie op Corsica. Het fokken in gevangenschap op dit laatste eiland begon in 1985 en de populatie groeide van de 13 oorspronkelijke dieren naar 186 dieren in gevangenschap. De herintroductie kon uiteindelijk in 1998 beginnen en vanaf 2007 telde de Corsicaanse populatie ongeveer 250 individuen, met een totaal van ongeveer 1000 voor de ondersoort, die daarom op de Rode Lijst van de IUCN is gedegradeerd tot bijna bedreigd.

Zie de categorie Cervus elaphus corsicanus van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.