Corruptie in Oekraïne

Corruptie in Oekraïne is een ernstig probleem dat de samenleving sinds het uiteenvallen van de Sovjet-Unie in 1991 teistert. Na het uitroepen van zijn onafhankelijkheid van de Sovjet-Unie werd Oekraïne geconfronteerd met een reeks affaires waarbij politici uit verschillende politieke hoeken, criminele leiders en oligarchen betrokken waren. Zij gebruikten corruptie bij de politie, politieke partijen en het bedrijfsleven om aan de macht te komen. Oekraïne wordt nog steeds beschouwd als een van de meest corrupte landen van Europa, maar heeft sinds 2015 gestage vooruitgang geboekt.[1][2]

Geschiedenis

1990-2014

De moderne periode van corruptie in Oekraïne gaat terug tot de integratie, in de jaren 1980, van personen die banden hadden met de georganiseerde misdaad in de nomenklatoera van de Sovjet-Unie, waartoe Oekraïne toen behoorde.

Na het verkrijgen van zijn onafhankelijkheid kende Oekraïne in de jaren negentig en begin jaren 2000 een periode van om zich heen grijpende corruptie. Zo werd premier Pavlo Lazarenko (1996-1997) ervan verdacht tussen de 114 en 200 miljoen Amerikaanse dollar te hebben verduisterd.[3] Volgens gelekte Amerikaanse diplomatieke telegrammen noemden Amerikaanse diplomaten Oekraïne onder de presidenten Leonid Koetsjma (1994-2005) en Viktor Joesjtsjenko

2005-2010) een kleptocratie.[4]

Vanwege de inkomsten uit de industrie, het toerisme en de havens was dit probleem vooral groot in de Donbas. De voormalige gouverneur van Donetsk, Viktor Janoekovytsj, en zijn Partij van de Regio's, behoren tot de vele personen en organisaties die worden beschuldigd van nauwe banden met de georganiseerde misdaad.[5] Niettemin werd hij bij de verkiezingen van 2010 tot president van Oekraïne gekozen.

2014-2022

President Janoekovitsj, afgezet na de Euromaidan-protesten, werd beschouwd als meer pro-Russisch dan zijn voorgangers, wat Oekraïense nationalisten ertoe bracht te beweren dat de corruptie verband hield met de nauwe betrekkingen met Rusland.[6]

In 2015 werd het Nationaal Anticorruptiebureau van Oekraïne (NABU) opgericht, evenals het Gespecialiseerd Anticorruptieparket (SAP of SAPO). De hervormingen ter bestrijding van corruptie hebben sedertdien enig succes gehad, dankzij de hervorming van de politie, overheidsaanbestedingen en de ontbinding van staatsbedrijven, hoewel critici benadrukken dat deze vooruitgang beperkt is.[7] Verschillende hooggeplaatste ambten aren, en zelfs ministers, namen ontslag na beschuldigingen van corruptie.[7]

2022-heden

In de Corruptieperceptie-index (CPI) 2024 van Transparency International, waarin 180 landen werden beoordeeld op een schaal van 0 (“zeer corrupt”) tot 100 (“zeer schoon”), kreeg Oekraïne een score van 35. Op basis van deze score stond Oekraïne op de 105e plaats van de 180 landen in de index.[8]

In 2024 lanceerden het Nationaal Anticorruptiebureau (NABU) en het Anticorruptieparket (SAP) Operatie Midas (Oekraïens: Опера́ція «Міда́с», geromaniseerd: Operacija “Midas”), een anticorruptieonderzoek dat in november 2025 nog liep.[9] Het onderzoek betrof grootschalige omkoping in de energiesector van Oekraïne, gepleegd tijdens de Russisch-Oekraïense Oorlog.

Op 28 november 2025 voerden de Oekraïense anticorruptiediensten een huiszoeking uit in de ambtswoning van Andrij Jermak, die kort daarop ontslag nam. Jermak was stafchef van president Volodymyr Zelensky.