Cordia sinensis
| Cordia sinensis IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2020) | ||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | ||||||||||||||||||
| Taxonomische indeling | ||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||
| Soort | ||||||||||||||||||
| Cordia sinensis Lam. (1792) | ||||||||||||||||||
| Afbeeldingen op | ||||||||||||||||||
| Cordia sinensis op | ||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||
Cordia sinensis is een plantensoort uit de ruwbladigenfamilie (Boraginaceae). Het is een compacte en dichtbegroeide struik die een groeihoogte bereikt van 4 meter hoog. Soms kan de soort uitgroeien tot een meerstammige en bossige boom die tot 12 meter hoog kan worden. De schors van de struik is bruin tot crèmekleurig. De struik heeft oranjerode eivormige vruchten die 1 tot 4 kleine zaadjes bevatten. De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN geklasseerd als 'niet bedreigd'.[1]
De soort komt voor van Afrika tot op het Indisch subcontinent.[2] Hij groeit daar in graslanden, open loofbossen en langs rivieroevers, meestal op zandige of rotsachtige bodems of nabij termietenheuvels, op hoogtes tot 100 meter.
De plant wordt lokaal veelvuldig gebruikt als voedsel, medicijn en bron van diverse materialen. De vruchten worden zowel rauw als gekookt gegeten. De zoetsmakende vrucht wordt als snoepje gegeten door kinderen en toegevoegd aan pap in plaats van suiker. Uit de schors wordt een heldere gom gewonnen die eetbaar is. Een afkooksel van de wortel en de schors wordt gebruikt om maagklachten te behandelen.
De bast wordt gebruikt om lokale hutten te bedekken. Uit de binnenbast wordt een vezel verkregen waarvan touw gemaakt wordt. Uit de beschadigde bast wordt een gom verkregen die gebruikt wordt om Arabische gom te vervalsen. Het lichtgeurende hout wordt in Soedan gebruikt om sandelhout te vervangen.[3]

- 1 2 (en) Cordia sinensis op de IUCN Red List of Threatened Species.
- ↑ (en) Cordia sinensis Lam. Kew Royal Botanic Gardens
- ↑ (en) Cordia sinensis Lam. Useful Tropical Plants
