Conrad Matthaei

Conrad Matthaei (Braunschweig, 1619 - Koningsbergen, 1667) was een Duitse componist, cantor en theoreticus.

Matthaei was in Braunschweig een leerling van de componist Heinrich Grimm. Rond 1650 verbleef hij in Koningsbergen, waar hij rechten en filosofie studeerde aan de universiteit. In 1654 kreeg hij in deze stad een aanstelling als cantor van de Altstadtkirche. Hij bleef deze functie uitoefenen tot aan zijn overlijden in 1667, alhoewel ook wel is gesuggereerd dat hij terugkeerde naar Braunschweig om daar als jurist te werken.

Als componist schreef Matthaei vooral religieuze werken voor specifieke evenementen. Zijn stijl vertoont overeenkomsten met het werk van Johannes Eccard, Johann Stobaeus en Heinrich Albert. De composities van Matthaei werden alle uitgegeven in Koningsbergen. Bij de bombardementen op de stad in 1945 is echter veel verloren gegaan.

Matthaei was tevens muziektheoreticus. Hierbij was hij vooral beïnvloed door zijn leermeester Grimm, maar ook door Seth Calvisius en Johannes Lippius. Hij gaf in 1652 in Koningsbergen de muziekverhandeling Kurtzer, doch ausführlicher Bericht von den Modis Musicis uit, waarin hij het onderwerp toonsoorten behandelde.^[1] Matthaei wilde met zijn verhandeling het correcte gebruik van toonsoorten herstellen, want naar zijn mening ontbrak het bij veel van zijn tijdgenoten aan gedegen kennis over dit onderwerp. Zo zouden muziekstudenten niets leren over toonsoorten omdat de cantors - hun leermeesters - nauwelijks over enige kennis beschikten. Ook componisten maakten er volgens hem een rommeltje van. Ter onderbouwing van zijn standpunt beriep Matthaei zich op 70 auteurs die als autoriteit golden; het ging hierbij niet alleen om recente componisten als Michael Praetorius, maar ook om auteurs uit de middeleeuwen en de Griekse Oudheid. Matthaei had zijn verhandeling met opzet in de Duitse taal geschreven, in de hoop een breder publiek te bereiken dan bij een verhandeling in het Latijn.^[2]