Coen Vermeeren

Sinds 2009 zoekt Vermeeren de publiciteit omtrent het onderwerp ufo's. Hij is ervan overtuigd dat het onderwerp serieuze wetenschappelijke aandacht verdient, vooral vanwege het grote aantal betrouwbare getuigen, ook al ontbreekt overtuigend wetenschappelijk bewijs:

... er zijn de laatste 60 jaar duizenden ufo-meldingen gedaan van leken én getrainde waarnemers als piloten, astronauten en militair personeel. Er is video- en fotomateriaal, er zijn radarbeelden, er zijn talloze getuigenverklaringen: het is gewoon veel te veel om af te doen als onzin.^[4]

In 2011 publiceerde De Telegraaf een paginagroot interview met Vermeeren met de titel Ufo's bestaan!, waarin hij opriep tot een opener debat over het onderwerp. Binnen de TU Delft leidde dat tot uiteenlopende reacties. Astronoom Dap Hartmann bekritiseerde hem in het universiteitsblad Delta,^[5] terwijl emeritus hoogleraar Klaas van Egmond hem in De Volkskrant verdedigde en wees op het belang van open onderzoek naar onverklaarde fenomenen.^[6]

In 2013 publiceerde Vermeeren het boek Ufo's bestaan gewoon: een wetenschappelijke visie, waarin hij getuigenverklaringen, militaire rapporten en overheidsdocumenten bespreekt, en verwijst naar het Disclosure Project van Steven M. Greer. Rob Nanninga van Stichting Skepsis stelde dat het boek "vol staat met onwaarschijnlijke en slecht gefundeerde beweringen".^[7]

In 2014 wijdde het KRO-programma Brandpunt een uitzending aan Vermeeren en zijn boek over ufo’s.^[8] De reportage belichtte de publieke discussie rond zijn standpunten en toonde fragmenten van lezingen waarin hij pleitte voor meer openheid over het onderwerp.

In de jaren daarna kwam ook internationaal hernieuwde aandacht voor het ufo-fenomeen, onder meer door Amerikaanse overheidsrapporten en parlementaire hoorzittingen over zogeheten unidentified anomalous phenomena (UAP’s).^[9] Vermeeren had in eerdere publicaties al gewezen op de mogelijkheid dat overheden meer kennis bezaten dan zij publiekelijk toegaven — een thema dat in deze recente debatten opnieuw naar voren kwam.

In een bespreking van UFO’s: de 100 meest indrukwekkende ufo-dossiers constateerde Wim van Utrecht, mede-oprichter van het Belgisch UFO-meldpunt, dat Vermeeren zich "nog dieper in de irrationaliteit heeft ingegraven" en "niet eens grove fouten uit zijn eerste boek heeft rechtgezet".^[10]

Volgens Vermeeren bestaat er een complot om informatie over ufo’s en buitenaardse verschijnselen bij het grote publiek weg te houden. Overheden, banken en religieuze instellingen zouden er volgens hem belang bij hebben dat kennis over dergelijke technologieën – zoals vermeende antizwaartekracht of vrije energie – niet vrij beschikbaar komt. Overheden zouden op hun beurt afhankelijk zijn van grote industriële belangen.

Hij ziet voor zichzelf een rol weggelegd om, zoals hij het noemt, "de geesten te masseren" en mensen ertoe aan te zetten hun dogma’s te herzien. Dit zei hij onder meer in een interview met De Morgen-journalist Stef Selfslagh in de reeks Dwarsliggers, waarin hij pleitte voor een open houding tegenover het ufo-vraagstuk.^[11]

In dat interview en andere optredens benadrukte hij dat een open wetenschappelijke benadering van onverklaarde luchtverschijnselen wenselijk is. Zijn ideeën kregen in die tijd weinig steun binnen de academische wereld, maar kwamen later weer in de belangstelling te staan toen ook Amerikaanse overheidsinstanties formeel onderzoek aankondigden naar zogeheten unidentified anomalous phenomena (UAP’s).^[12]

In een interview met NRC in 2017 verklaarde Vermeeren zelf ongeveer vijftien ufo-waarnemingen te hebben gedaan, waaronder felle lichtpunten die volgens hem met hoge snelheid zigzagbewegingen maakten.^[13] In datzelfde artikel werd hij neergezet als een overtuigd pleitbezorger van serieus onderzoek naar onverklaarde fenomenen.

Vermeeren verscheen tussen 2010 en 2020 regelmatig in radio- en televisieprogramma’s om zijn visie toe te lichten, onder andere bij Dit is de Dag (EO-radio),^[14] Labyrint (VPRO-radio),^[15] Omroep Max,^[16] en Omroep Friesland.^[17]

In december 2017 was hij bovendien hoofdgast in het KRO-NCRV-programma De Reünie, waarin zijn vroegere schoolklas van de Nassauscholengemeenschap in Breda werd gevolgd.^[18] De uitzending schetste een persoonlijk portret van Vermeeren en zijn zoektocht naar erkenning voor het ufo-onderwerp.

In 2006 organiseerde Vermeeren voor Studium Generale Delft de Zomeropdracht 9/11'. Twee groepen van 7 studenten onderzochten twee weken lang de technische aspecten van de aanslagen. Het onderzoek trok de aandacht van NRC's Elsbeth Etty, die de TU verweet: "Het zijn immers altijd de joden die schuldig zijn aan het kwaad in de wereld en aan wie het kwaad vergolden zal worden, desnoods met de jammerlijke pseudo-wetenschappelijke stunt van de TU Delft als bijkomend argument."^[19] Thomas von der Dunk, viel haar daarover bij en noemde de TU Delft "een doorgedraaide ingenieursfabriek". Vermeeren en enkele studenten van de Zomeropdracht figureren in de Zembla-aflevering Het complot van 11 september".^[20]

In 2015 nodigde Vermeeren Richard Gage, voorzitter van de Amerikaanse organisatie Architects & Engineers for 9/11 Truth, uit voor een lezing, wat commotie veroorzaakte.^[21] De lezing werd bijgewoond door 1000 mensen (waaronder 700 studenten) in de zaal en 2300 online. De lezing van Gage stond jarenlang online bij de TU Delft en werd de best bekeken lezing ooit, totdat de TU Delft hem in 2021 verwijderde.^[22]

Over de aanslagen van 9/11 publiceerde Vermeeren in 2016 het boek 9/11 is gewoon een complot. In 2020 bracht Vermeeren een bijgewerkte versie uit: 9/11 Complex. Hij stelt dat de Twin Towers niet ingestort, maar mogelijk opgeblazen zijn. Er is sprake van een "goed voorbereid complot".^[23]

Zijn boek 9/11 is gewoon een complot werd kritisch besproken in het universiteitsblad Delta^[14] en op de website Kloptdatwel.nl.^[24] En op die laatste website werd ook de bijgewerkte versie besproken.^[25]

In 2023 publiceerde Vermeeren het boek Tegengeluid: Zijn onze universiteiten een gevaar geworden voor de samenleving?.^[26] In het boek beschrijft hij zijn ervaringen binnen de TU Delft en uit hij kritiek op wat hij ziet als een gebrek aan academische vrijheid en open debat binnen universiteiten. Vermeeren stelt dat kritische denkers en afwijkende opvattingen in de academische wereld steeds minder ruimte krijgen en dat dit leidt tot een “uniforme denkcultuur” waarin zelfcensuur en sociale druk overheersen.^[27]

In 2025 verzocht Vermeeren de Raad van Toezicht van de TU Delft en de Vaste Kamercommissie voor Onderwijs, Cultuur en Wetenschap om zijn ontslagdossier opnieuw te beoordelen. Hij stelde dat zijn vertrek destijds niet op individuele gronden was gebaseerd, maar paste binnen een bredere cultuur van angst en conformisme binnen de universiteit.

In dezelfde periode berichtten onder meer het universiteitsblad Delta en landelijke media over de bevindingen van de Inspectie van het Onderwijs, die concludeerde dat binnen de TU Delft sprake was van een “structurele en brede angstcultuur”.^[28][29] Naar aanleiding van deze bevindingen trad de Raad van Toezicht van de TU Delft af.^[30]

Volgens Vermeeren bevestigden de conclusies van de Inspectie zijn eerdere kritiek dat het College van Bestuur en het universitaire management verantwoordelijk waren voor een werkomgeving waarin medewerkers zich niet vrij voelden om zich uit te spreken — zowel op persoonlijk als op wetenschappelijk gebied.

In 2010 besprak Vermeeren voor de Belgische Belfort Group van voormalig burgemeester Peter Vereecke het rapport Case Orange, een anoniem opgesteld document dat beweerde aanwijzingen te leveren voor grootschalige geo-engineering.^[31] Vermeeren noemde het rapport "goed opgesteld" en "wetenschappelijk gestructureerd", maar merkte op dat de anonimiteit van de auteurs verificatie bemoeilijkte.^[32]

In 2024 publiceerde hij het boek Verduisterende Praktijken, waarin hij bestaande geo-engineeringpatenten, onderzoeksprojecten en verklaringen van klokkenluiders bespreekt.^[33] Volgens Vermeeren wijzen deze bronnen op reeds langlopende vormen van weer- en klimaatmanipulatie. Hij verwijst daarbij naar historische projecten zoals Operation Popeye, Project Stormfury en Project Cumulus, die door de betrokken overheden later gedeeltelijk zijn erkend.^[34]

Het boek maakt tevens gebruik van het Amerikaanse luchtmacht-document Owning the Weather in 2025, waarin de potentiële militaire toepassingen van weerbeïnvloeding worden geanalyseerd.^[35] Vermeeren bekritiseert in dat verband de betrokkenheid van particuliere filantropen bij hedendaagse geo-engineeringonderzoeken, waaronder voorstellen om zonlicht te reflecteren of te "dimmen".^[36]

In 2025 publiceerde Vermeeren het boek Het Levensgas, waarin hij het gas koolstofdioxide (CO₂) beschrijft als essentieel levensgas en een herwaardering bepleit van de rol ervan in het klimaatdebat.^[37] Volgens Vermeeren is de publieke discussie rond CO₂ en klimaatverandering te eenzijdig, en wordt de positieve functie van het gas voor plantengroei en ecosystemen vaak onderbelicht. Het boek bespreekt zowel wetenschappelijke publicaties als beleidsdocumenten van onder meer het IPCC en de Club van Rome.^[38]

• 2013 - Ufo's bestaan gewoon, Ankh Hermes, ISBN 9789020208993
• 2016 - 9/11 is gewoon een complot, Obelisk, ISBN 9789082581409
• 2020 - 9/11 Complex, Obelisk, ISBN 9789493071438
• 2021 - Ufo’s: de honderd meest indrukwekkende ufo-dossiers – deel 1, Obelisk, ISBN 9789493071643
• 2021 - Ufo’s: de honderd meest indrukwekkende ufo-dossiers – deel 2, Obelisk, ISBN 9789493071650
• 2023 - Tegengeluid: zijn onze universiteiten een gevaar geworden voor de samenleving?, Obelisk, ISBN 9789464610697
• 2023 - UFO-crashes en buitenaardse technologie, Obelisk, ISBN 9789464611151
• 2023 - Het UFO-Disclosure Project, Obelisk, ISBN 9789464611267
• 2023 - Het Cometa Rapport, Obelisk, ISBN 9789493071605
• 2024 - Verduisterende Praktijken, Obelisk, ISBN 9789464611496
• 2024 - Sinister Skies, Obeliskbooks, ISBN 9789464611731
• 2025 - Het Levensgas, Obelisk, ISBN 9789464612134