Codex Petropolitanus
| Unciaal 041 | ||
|---|---|---|
 | ||
Lucas | ||
| Naam | Codex Petropolitnus | |
| Symbool | Π | |
| Bijbeltekst | Evangeliën | |
| Datering | 9e eeuw | |
| Taal | Grieks | |
| Huidige locatie | Russische Nationale Bibliotheek | |
| Grootte | 14,5 cm bij 10,5 cm | |
| Teksttype | Byzantijnse | |
| Categorie | V | |
De Codex Petropolitanus (Gregory-Aland no. Π of 041, von Soden ε 73) is een van de Bijbelse handschriften. Het dateert uit de 9e eeuw en is geschreven met hoofdletters (uncialen) op perkament.[1]
Beschrijving
Het bevat de tekst van de vier Evangeliën met lacunes (Matteüs 3,12-4,17; 19,12-20,2; Lucas 1,76-2,18; Johannes 6,15-35; 8,6-39; 9,21-10,3).[2] De gehele Codex Petropolitanus bestaat uit 350 bladen (14,5 x 10,5 cm).[1]
De Codex Petropolitanus geeft de Byzantijnse tekst weer. Kurt Aland plaatste de codex in Categorie V.[1]
Geschiedenis
Dit handschrift behoorde tot de familie in Smyrna Parodi in 1859 en kreeg op instigatie van de heer Parodi Tischendorfs de Russische Keizer.[2]
Het handschrift bevindt zich in de Russische Nationale Bibliotheek (Gr. 34) in Sint-Petersburg.[1]
Literatuur
- K. Tischendorf, Notitia editionis codicis Bibliorum Sinaitici, pp. 51 f.
- Silva Lake, Family Π and the Codex Alexandrinus: The Text According to Mark, S & D V (London 1937).
- J. Greelings, Family Π in Luke, S & D XXII (Salt Lake City, 1962).
- R. Champlin, Family Π in Matthew, S & D XXIV (Salt Lake City, 1964).
- Wilhelm Bousset, Die Gruppe K, Π (M) in den Evangelien, in Textkritische Studien zum Neuen Testament, T & U 114 (Leipzig, 1894), pp. 111–135.
Zie ook
Externe link
- Codex Petropolitanus Π (041): in de Encyclopedia of Textual Criticism.
- 1 2 3 4 Kurt und Barbara Aland, Der Text der Neuen Testaments. Einführung in die wissenschaftlichen Ausgaben sowie in Theorie und Praxis der modernen Textkritik. Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart 1981, S. 123, ISBN 3-438-06011-6.
- 1 2 C. R. Gregory, Textkritik des Neuen Testaments, Leipzig 1900, vol. I, p. 85.