Club Melilla Baloncesto

In 1996 ging de club in de nieuw opgerichte tweede klasse spelen (LEB), die na de ACB de tweede divisie van het Spaanse basketbal zou worden. De club veranderde haar naam in Club Melilla Baloncesto en begon onder leiding van Pepe Rodríguez aan een onafgebroken periode van veertien jaar in de LEB – als enige team dat in elk seizoen actief was.^[5][6]

In 1999 behaalde Melilla Baloncesto zijn eerste officiële titel: de Copa Príncipe de Asturias. Dit was een verrassende prestatie, aangezien de ploeg zich pas op het laatste moment wist te kwalificeren. In datzelfde seizoen, toen de club nog bekendstond onder de sponsornaam Caja Rural Melilla, werd bovendien de beste prestatie tot dan toe bereikt: een tweede plaats in de reguliere competitie.^[7]

In 2001 won de club, onder leiding van Díaz Corvera, opnieuw de Copa Príncipe de Asturias, ditmaal als gastheer in de Ciudad de Melilla Arena en onder leiding van de in Melilla geboren Javier Nieto.^[8]

Daarna eindigde de ploeg, als de langslopende in de competitie, meestal in de middenmoot, zonder zich te kwalificeren voor de play-offs.

Het seizoen 2008/09, onder voorzitterschap van Jaime Auday en met Paco Olmos als coach, betekende een nieuw hoofdstuk voor de club. Melilla Baloncesto eindigde als derde in de reguliere competitie, werd tweede in de Copa del Rey, en bereikte de Final Four van het ACB-promotietoernooi, waar het werd uitgeschakeld door Lucentum Alicante.^[9]

Voor het seizoen 2009/10 nam Gonzalo García de Vitoria het roer over van Paco Olmos. Met versterkingen als Taylor Coppenrath,Ondrej Starosta en Jason Robinson begon de ploeg sterk. Melilla won het Winterkampioenschap en kwalificeerde zich daarmee voor de Copa Príncipe, die het in eigen stadion voor de derde keer wist te winnen, opnieuw tegen Vive Menorca. Het seizoen werd afgesloten met een tweede plaats, goed voor deelname aan de play-offs voor promotie naar de ACB, waarin de club in de halve finale werd uitgeschakeld door Ford Burgos.^[10]

In het seizoen 2010/11 was de club gedwongen te vertrouwen op jong talent, na forse bezuinigingen en het vertrek van belangrijke spelers zoals Robinson, Huertas, González, Coppenrath en Starosta. De opvallendste nieuwe aanwinsten waren Miguel Montañana, Bud Eley, Jason Detrick, Robert Glenn en Óscar Yebra.^[11][12]

Het seizoen 2011/12 werd een van de beste in de geschiedenis van Melilla Baloncesto. De ploeg bereikte de finale van de play-offs tegen Menorca Bàsquet, nadat zowel Lleida Bàsquet als Cáceres Patrimonio de la Humanidad in een beslissende vijfde wedstrijd waren verslagen.^[13]

Het seizoen 2012/13 werd echter het slechtste in de clubgeschiedenis. Melilla eindigde als laatste, met slechts 6 overwinningen en 20 nederlagen, wat leidde tot degradatie naar LEB Plata (derde klasse). Ondanks deze sportieve tegenslag promoveerde de club administratief door het verdwijnen van een andere club, waardoor zij in het seizoen 2013/14 opnieuw in de LEB Oro mocht uitkomen – en daarmee het enige team bleef dat aan elke editie van de competitie heeft deelgenomen.^[14]

Hoewel de volgende twee seizoenen de club nog in de achterhoede speelde van de Spaanse tweede klasse, wisten ze in het seizoen 2015/16 de play-offs voor promotie te halen. Daarin werd er in de finale verloren en volgde geen promotie. De volgende seizoenen bleef de club bij de betere clubs in de tweede klasse behoren met een zevende, twee keer vijfde en zesde plaats als resultaat. In de play-offs voor promotie lukte het echter nooit en de club bleef daardoor in de tweede klasse actief.

Vanaf het seizoen 2020/21 liep het sportief echter veel minder voor Melilla en moest vier seizoenen lang vechten tegen degradatie naar de Spaanse derde klasse. De eerste twee seizoenen ontweken ze de degradatie nog, in het derde seizoen 2022/23 bleven ze in de competitie nadat CB Almansa zich terugtrok uit de tweede klasse. In het seizoen 2023/24 kon Melilla de degradatie niet meer ontwijken waardoor ze in het seizoen 2024/25 voor het eerst sinds 1991 niet meer uitkwamen in de tweede klasse.

Melilla fusioneerde samen met de Spaanse derdeklasser CB Enrique Soler maar beide clubs bleven wel actief in de competitie.^[15] Melilla ging spelen in de derde klasse met Mikel Garitaonandia als coach en CB Enrique Soler ging opnieuw aan de slag in de vierde klasse als reserve ploeg van Melilla.^[16] Melilla eindigde in de Spaanse derde klasse als tweede in zijn reeks en in de daaropvolgende promotieplay-offs slaagde Melilla erin om na een seizoen meteen terug te keren naar de tweede klasse.^[17]