Claw Boys Claw

Claw Boys Claw
Groepsfoto door Raymond Rothengatter van Claw Boys Claw backstage in het Burgerweeshuis in Deventer, direct na hun optreden op 5 november 2025.
Groepsfoto door Raymond Rothengatter van Claw Boys Claw backstage in het Burgerweeshuis in Deventer, direct na hun optreden op 5 november 2025.
Achtergrondinformatie
Jaren actief 1983 - 2000, 2006 - 2025
Oorsprong Amsterdam
Genre(s) rock, rock-'n-rollBewerken op Wikidata
Land Nederland
Label(s) PolydorBewerken op Wikidata
Leden
Zang Peter te Bos
Gitaar John Cameron
Officiële website
(en) Allmusic-profiel
(en) Last.fm-profiel
(en) Discogs-profiel
(en) MusicBrainz-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Claw Boys Claw was een Nederlandse rockband uit Amsterdam rondom zanger Peter te Bos en gitarist John Cameron.[1]

Historie

Claw Boys Claw werd in 1983 opgericht door Allard Jolles. Naast Te Bos en Cameron maakte aanvankelijk ook bassiste Bobbie Rossini deel uit van de groep. Jolles was op dat moment tevens zanger en gitarist van L'Attentat en speelde drums in Claw Boys Claw. De garagepunk van de band sloeg meteen aan. In 1984 verscheen de lp Shocking Shades of Claw Boys Claw met onder andere een cover van "Venus" van Shocking Blue. In 1987 of 1988 verzorgde Mariska Veres, de zangeres van Shocking Blue, een gastoptreden met de band. Ze zongen samen "Venus" in poptempel Paradiso. Het album zelf werd in slechts drie uur opgenomen met 500 gulden die de band had gewonnen met een talentenjacht. In mei 1985 verliet Jolles de groep om zich volledig op L'Attentat te richten. Hij werd vervangen door Marius Schrader.

Met de singles "So Mean" en "Indian Wallpaper" had Claw Boys Claw nog vooral succes in undergroundkringen. Met de lp With Love From the Boys, uitgegeven door platenmaatschappij Polydor, werd in 1986 een doorbraak naar een wat breder publiek bewerkstelligd. De groep trad dat jaar tevens op op Pinkpop, stond onder het alias The Hipcats in het voorprogramma van Nick Cave & The Bad Seeds en bracht een kerstsingle uit; Blue Bells. In 1987 stond Claw Boys Claw op Roskilde en verscheen het album Crack My Nut. Tevens kreeg de band uit handen van toenmalig staatssecretaris Elco Brinkman de BV Popprijs. In 1988 deed de groep de New Music Seminar in New York aan. Polydor brak dat jaar het langlopende contract wegens tegenvallende plaatverkopen. Op het label Megadisc werd vervolgens Hitkillers uitgebracht, een album met louter Nederpopcovers. In februari 1989 verlieten Rossini en Schrader de band. Ze werden opgevolgd door Marc Lamb en Arno Kooy, beiden afkomstig uit The Agentz.

Met de albums Angelbite (1990) en $uga[r] (1992) probeerde Claw Boys Claw vervolgens een toegankelijker geluid te produceren. In 1991 stond de band op Parkpop en werd Kooy vervangen door bassist Geert de Groot (ex-Fatal Flowers). Met de ballad "Rosie" scoorde Claw Boys Claw in 1992 de eerste en enige notering in de Nederlandse Top 40. In 1993 werd opnieuw Pinkpop aangedaan. Na het album Nipple (1994) werd het stil. Te Bos pakte zijn oude beroep als grafisch ontwerper weer op. In 1997 verscheen de voorlopig laatste cd Will-o-the-Wisp met onder andere de single "Why Don't You Grow". De groep bleef optreden tot ongeveer 2000.

Vanaf 16 november 2007 traden Te Bos en Cameron weer op met een nieuwe begeleiding.[2] Volgens Te Bos hadden Cameron en hij sinds 2002 zo'n zeventig nummers geschreven, waarvan een aantal in februari 2008 verscheen op de cd Pajama Day.

Ter gelegenheid van hun 25-jarig jubileum werd op 2 juni 2008 Shocking Shades of Claw Boys Claw uitgebracht op cd, geremasterd en aangevuld met vijf bonusnummers. Eind 2010 maakte Marc Lamb bekend te stoppen als drummer van Claw Boys Claw. Hij werd opgevolgd door Jeroen Kleijn. In 2012 kwam het album Hammer uit en ging de groep weer toeren door Nederland.

Begin 2018 werd It's Not Me, The Horse Is Not Me - Part 1 uitgebracht,[3] eind 2021 gevolgd door het album Kite.[4] Ook deze beide albums werden opgevolgd met een tournee langs een aantal clubs in Nederland.

In oktober 2024 overleed oprichter Allard Jolles op 66-jarige leeftijd.[5]

Op 12 september 2025 bracht de band Fly uit, het dertiende studioalbum.[6] Hierop volgde de aankondiging dat de band zou stoppen. Op 18 september ving de laatste tournee aan, ter promotie van het album. Volgens Cameron was het "beter om zelf te bepalen wanneer je stopt" en gaf het hem "de rust om weer aan andere dingen te denken."[7]

Bezetting

Huidige leden

  • 1983-heden: Peter te Bos (zang)
  • 1983-heden: John Cameron (gitaar)

Voormalige bandleden

  • 1983-1985: Allard Jolles (drums)
  • 1985-1989: Marius Schrader (drums)
  • 1989-2010: Marc Lamb (drums)
  • 1983-1989: Bobbie Rossini (bas)
  • 1989-1991: Arno Kooy (bas)
  • 1991-ca. 2000: Geert de Groot (bas)

Toerleden

  • 2007-heden: Marcus Bruystens (bas)
  • 2013-heden Jeroen Kleijn (drums)

Discografie

Albums

Album met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Album Top 100Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Shocking Shades Of Claw Boys Claw1984---debuutalbum
With love from the Boys198614-06-19863912
Crack My Nut198710-10-1987544
Hitkillers198803-12-19885511
Angelbite199013-10-1990744
$uga(r)199221-11-19923022
Nipple199426-11-1994637
Will-O-The-Wisp199706-09-1997324
Pajama Day200809-02-2008226
Hammer201309-03-2013216
It's Not Me, the Horse Is Not Me - Part 1201803-03-2018223
Kite202109-10-2021122
Fly202512-09-2025241

Singles

Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Rosie199226-12-1992206#22 in de Nationale Top 100

NPO Radio 2 Top 2000

Nummer met noteringen
in de NPO Radio 2 Top 2000[T 1]
'16[T 2]'17'18'19'20'21'22'23'24'25
Rosie176014511648161614571267123112891242985
  1. Een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
  2. 2016 was het eerste jaar met een notering voor dit nummer.