Claude Chevalley

Claude Chevalley
Claude Chevalley (in het midden), met Yasuo Akizuki en Akira Kobori
Claude Chevalley (in het midden), met Yasuo Akizuki en Akira Kobori
Persoonlijke gegevens
Geboortedatum 11 februari 1909Bewerken op Wikidata
Geboorteplaats JohannesburgBewerken op Wikidata
Overlijdensdatum 28 juni 1984Bewerken op Wikidata
Overlijdensplaats 18e arrondissement van ParijsBewerken op Wikidata
Beroep wiskundige,[1][2] academisch docentBewerken op Wikidata
Lid van London Mathematical Society, Nicolas Bourbaki,[3] Amerikaanse Nationale Wetenschapsacademie, Ordre Nouveau[4]Bewerken op Wikidata
Academische achtergrond
Alma mater École normale supérieure (1929),[3] Universiteit Hamburg (1931; 1932),[3] Philipps-Universiteit Marburg (1932; 1933),[3] Universiteit van Parijs (1933; 1933)[5][3]Bewerken op Wikidata
Proefschrift Sur la théorie du corps de classes dans les corps finis et les corps locauxBewerken op Wikidata
Promotor(s) Gaston Julia, Charles Émile PicardBewerken op Wikidata
Wetenschappelijk werk
Vakgebied(en) wiskunde, algebraBewerken op Wikidata
Bekend van Jordan–Chevalley decomposition, Chevalley–Warning theorem, Chevalley–Iwahori–Nagata theorem, Chevalley–Shephard–Todd theorem, Chevalley restriction theorem, Chevalley's structure theorem, Chevalley automorphism, Chevalley–Eilenberg algebra, Chevalley basis, Chevalley schemeBewerken op Wikidata
Prijzen en erkenningen Guggenheim-lidmaatschap (1948), Cole-prijs voor getaltheorie (1941),[3] Prix Francoeur (1936),[6] Cours Peccot (1937)Bewerken op Wikidata

Claude Chevalley (Johannesburg, Zuid-Afrika, 11 februari 1909Parijs, 28 juni 1984) was een Frans wiskundige, die een belangrijke bijdrage leverde aan de getaltheorie, de algebraïsche meetkunde, de klassenveldtheorie, de eindige groepentheorie en de theorie van de algebraïsche groepen. Hij was een van de grondleggers van de Bourbaki-groep.

Werk

In zijn proefschrift leverde Chevalley een belangrijke bijdrage aan de technische ontwikkeling van de klassenveldtheorie. Hij maakte een gebruik van L-functies overbodig en verving dit door een algebraïsche methode. Op dat moment was het gebruik van groepscohomologie impliciet, gehuld in de taal van centrale enkelvoudige algebra's. In de inleiding van André Weils Basic Number Theory schreef Weil dat hij dit idee had overgenomen uit een onuitgegeven manuscript door Chevalley.

Rond 1950 schreef Chevalley een driedelige verhandeling over Lie-groepen. Een paar jaar later publiceerde hij het werk, waarvoor hij het best wordt herinnerd; zijn onderzoek naar wat nu Chevalley-groepen worden genoemd. Chevalley-groepen vormen 9 van de 18 families van eindige enkelvoudige groepen.

Zie ook

  • (en) Claude Chevalley op MacTutor