Claude Bernard

Claude Bernard
Claude Bernard
Persoonlijke gegevens
Volledige naam	Claude Bernard
Geboortedatum	12 juli 1813
Geboorteplaats	Saint-Julien (Rhône)
Overlijdensdatum	10 februari 1878
Overlijdensplaats	Parijs
Beroep	medisch auteur, politicus,[1] psycholoog, professor,[2] fysioloog, arts, epistemoloog
Lid van	Royal Society, Société Philomathique de Paris, Académie française, Koninklijke Zweedse Academie van Wetenschappen, Franse Academie van Wetenschappen, Russische Academie van Wetenschappen, Hongaarse Academie van Wetenschappen, Kongelige Danske Videnskabernes Selskab, Académie Nationale de Médecine, Russische Academie van Wetenschappen, Pruisische Academie van Wetenschappen, Beierse Academie van Wetenschappen en Geesteswetenschappen
Academische achtergrond
Alma mater	Paris Medical Faculty, Faculté des sciences de Paris (1853)
Wetenschappelijk werk
Vakgebied(en)	Fysiologie
Bekend van	Milieu intérieur
Prijzen en erkenningen	Copley Medal (1876),[3] Commandeur in het Legioen van Eer, Buitenlands lid van de Royal Society (9 juni 1864),[4] Baly Medal (1875)

Claude Bernard (Saint-Julien, 12 juli 1813 – Parijs, 10 februari 1878) was een Frans fysioloog, die belangrijke feiten vaststelde betreffende de functies van het menselijk lichaam, zoals de centrale regeling van het stofwisselingsproces en de suikervorming in de lever.

Bernard werd geboren in de buurt van Saint-Julien, departement Rhône, als zoon van Pierre François Bernard (wijnboer en af en toe onderwijzer) en Jeanne Saulnier. Bernard ging naar een jezuïetenschool in Villefranche-sur-Saône en daarna naar het Collège de Thoissey. Toen hij achttien was werd hij leerling-apotheker omdat zijn ouders zijn studie niet meer konden betalen.

Nadat Bernard zijn baccalaureaat behaalde meldde hij zich aan bij de universiteit van Parijs voor de studie geneeskunde. Hij studeerde in 1843 af, maar heeft nooit een praktijk als arts gehad.

Hij werd assistent bij de fysioloog en neuroloog François Magendie (1773-1855), werd een specialist in het ontleden en onderzocht het spijsverteringsproces en de werking van het zenuwstelsel. In 1848 toonde hij het belang aan van de alvleesklier en de dunne darm voor de spijsvertering.

Ook wat het zenuwstelsel betreft deed Bernard belangrijke ontdekkingen waaronder een beschrijving van de gehoorzenuw.

In 1867 ontving hij het Legioen van Eer en in 1869 werd hij toegelaten tot de Académie Française. In 1876 kreeg hij de Copley Medal.

Toen hij stierf kreeg hij als eerste Franse wetenschapper een staatsbegrafenis. Hij ligt begraven op Père-Lachaise.

• 1855, Lecons de physiologie expérimentale appliquée à la medicine (twee delen - 1855 & 1856)
• 1965, Introduction à l'étude de la medicine experimentale (1865)

• Amin MAALOUF, Un fauteuil sur la Seine, Parijs, Grasset, 2016.

• Claude Bernard bij het project Gutenberg.

Zie de categorie Claude Bernard van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.

1. ↑ senat.fr; senat.fr-identificatiecode: senateur-2nd-empire/bernard_claude0084e2; geraadpleegd op: 23 april 2022.
2. ↑ list of professors at Collège de France.
3. ↑ Award winners : Copley Medal. Royal Society. Geraadpleegd op 30 december 2018.
4. ↑ Complete List of Royal Society Fellows 1660-2007; pagina('s): 33.