Westelijke kwartellijster

Westelijke kwartellijster IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2024)
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren) Stam: Chordata (Chordadieren) Klasse: Aves (Vogels) Orde: Passeriformes (Zangvogels) Familie: Cinclosomatidae Geslacht: Cinclosoma (Kwartellijsters)
Soort
Cinclosoma marginatum Sharpe, 1883 [2]
Westelijke kwartellijster op Wikispecies
Portaal    Biologie Vogels

De westelijke kwartellijster (Cinclosoma marginatum) is een vogelsoort uit de familie Cinclosomatidae. Hij komt voor in droge, landinwaarts gelegen habitats in zuid-centraal West-Australië. Hij leeft doorgaans in droge bosachtige struiken met lage ondergroei op een steenachtige ondergrond. De klimaatzones waar hij het meest voorkomt zijn semi-aride of aride.

De soort werd voor het eerst beschreven door Richard Bowdler Sharpe in 1883, waarbij de auteur deze soort onderscheidde van de kwartellijster Cinclosoma castaneothorax uit Oost-Australië. John Gould had eerder de kleurvariatie van deze westelijke populatie opgemerkt. Systematische herzieningen in 2008 (Christidis & Boles) en de jaren negentig (Sibley & Monroe) erkenden het taxon met de subspecifieke status, Cinclosoma castaneothorax marginatum, en herstelden het in 2016 door de autoriteiten als soort (del Hoyo en Collar).

De gangbare namen voor deze soort zijn onder meer westelijke kwartellijster en kastanjeborstkwartellijster.

Een soort Cinclosoma, zangvogel van Australië. Hij is kleiner van formaat en slanker gebouwd dan Cinclosoma castanotum, die in andere delen van West-Australië voorkomt. Hun borst en flanken hebben een kaneelbruine tint, een blekere en andere kleur dan die van zijn soortgenoten. De kruin en rug hebben een effen kastanjekleur. De flanken van het vrouwtje hebben een doffere oranje tint, soms zonder de donkere rand. Bij mannetjes kan de kruin een donkergrijze tint hebben. De keel en het onderste deel van de borst zijn zwart, en het mannetje heeft een kastanjebruine band ertussen. In plaats daarvan hebben vrouwtjes meer een grijze borstband tussen de zwarte keel en het onderste deel van de borst. De kleur van het vrouwtje is doffer in vergelijking met de mannetjes. Door de minder levendige kleuren is er minder contrast over het hele lichaam van het vrouwtje. De kin en keel van vrouwtjes van de westelijke kwartellijster hebben een bleke buffy kleur. De veren aan de onderkant van de staart zijn wit met een bruinachtige kleur richting de basis. De zwarte randen zijn het duidelijkst zichtbaar tijdens de vlucht. De vleugels zijn ook wit gekleurd en gevlekt. De poten van zowel mannetjes als vrouwtjes variëren van grijs tot grijszwart. Jonge, westelijke kwartellijsters hebben dezelfde kleur als de vrouwtjes, maar zijn meer gevlekt. Zowel vrouwtjes als mannetjes van de westelijke kwartellijsters variëren in grootte van 21 tot 25 centimeter en wegen gemiddeld 65 gram.

Vanwege de zeldzame waarneming van westelijke kwartellijsters is hun classificatie een onderwerp van discussie geweest. Ze waren constant moeilijk te spotten in het veld. Voorheen werd gedacht dat de soort een ondersoort was van de kastanjeborstkwartellijster en de kaneelkwartellijster, maar nu heeft hij de status van volwaardige soort.

De zang van westelijke kwartellijsters bestaat uit een reeks van vijf tot elf fluittonen die in tempo toenemen op dezelfde toonhoogte. Aan het einde van hun zang kunnen noten langer klinken dan andere, gevolgd door een of meer korte, hoge tonen.

Westelijke kwartellijsters zijn voornamelijk winterbroedvogels, met een broedseizoen van januari tot september. Ze leggen hun eieren daarom rond maart tot september. Ze zijn niet bedreigd en komen in het grootste deel van hun leefgebied algemeen voor. Westelijke kwartellijsters broeden helemaal niet tijdens de droogte. Omdat deze kwartellijsters leven in gebieden waar meer verdamping dan neerslag optreedt, broeden ze meestal nadat het heeft geregend. Westelijke kwartellijsters bouwen nesten die lijken op een groene kom van gras, verbonden met bladeren en twijgen. De nesten hebben een diameter van ongeveer 15 cm en zijn 5 cm diep, en worden meestal onder een struik of boom geplaatst. Er worden twee eieren gelegd, zelden drie, die wit gekleurd zijn en gevlekt met lavendelkleurige en kastanjebruine vlekken. Het ei wordt door zowel het mannetje als het vrouwtje uitgebroed, maar het vrouwtje is specifiek verantwoordelijk voor het broeden en voeren van de kuikens. Westelijke kwartellijsters migreren niet en blijven waarschijnlijk in hun leefgebied.

Westelijke kwartellijsters eten geleedpotigen, ongewervelde dieren zoals spinnen en insecten. Om voedsel te vinden, zoeken ze op de grond en lopen ze langzaam, pikken met hun snavel op de grond en zoeken naar zaden. Tijdens het foerageren en eten houden westelijke kwartellijsters hun grotere, eerder gevonden voorwerpen onder één poot vast terwijl ze op hun vangst pikken om deze in stukken te snijden.

• Avibase