Christopher Rouse (componist)

Christopher Rouse
Algemene informatie
Volledige naam Christopher Chapman Rouse
Geboortedatum 15 februari 1949
Geboorteplaats Baltimore[1]Bewerken op Wikidata
Overlijdensdatum 21 september 2019
Overlijdensplaats BaltimoreBewerken op Wikidata
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Opleiding gevolgd aan Cornell-universiteit
Oberlin Conservatory of Music
Gilman SchoolBewerken op Wikidata
Werk
Genre(s) symfonische muziek, HaFaBramuziek
Beroep(en) componist en muziekpedagoog
Officiële website
(en) AllMusic-profiel
(en) Discogs-profiel
(en) IMDb-profiel
(en) MusicBrainz-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Christopher (Chapman) Rouse (Baltimore, 15 februari 1949 - aldaar, 21 september 2019) was een Amerikaans componist en muziekpedagoog.

Levensloop

Rouse studeerde bij Richard Hoffmann aan het Oberlin Conservatory of Music in Oberlin (Ohio) en studeerde af in 1971, en haalde later nog zijn doctoraal bij Karel Husa aan de Cornell-universiteit in 1977. Tussendoor kreeg Rouse privélessen van George Crumb. Hij werd al vroeg erkend door de BMI Foundation met de BMI Student Composer Awards in 1972 en 1973. Rouse gaf zelf les aan de Universiteit van Michigan van 1978 tot 1981 en aan de Eastman School of Music van 1981 tot 2002. Vanaf 1997 gaf hij les aan de Juilliard School. In 2002 werd hij toegelaten tot de American Academy of Arts and Letters.

Muziek

Over het algemeen wordt Rouse gezien als een neoromanticus, omdat hij in veel van zijn werken de diatoniek probeert te combineren met het meer hedendaagse idioom. Hij wordt geroemd voor zijn talenten op het gebied van orkestratie, in het bijzonder voor slagwerk. Vaak verwerkt hij passages van andere componisten in zijn werk (bijvoorbeeld in zijn eerste symfonie, gecomponeerd in 1986, waarin delen van composities van Bruckner en Sjostakovitsj zijn verwerkt).

Composities

Werken voor orkest

Symfonieën

  • 1986: Symfonie nr.1, voor orkest - (bekroond met de Kennedy Center Friedheim Award in 1988)
  • 1994: Symfonie nr.2, voor orkest
    1. Allegro
    2. Adagio
    3. Allegro

Orkest en soloinstrument

  • 1991: Concert, voor viool en orkest
  • 1991: Concert, voor trombone en orkest - (bekroond met de Pulitzerprijs voor Muziek in 1993)
  • 1992-1993: Concert, voor cello en orkest
  • 1993: Concert, voor dwarsfluit en orkest
  • 1997: Der gerettete Alberich, fantasie voor slagwerk en orkest op thema's van Richard Wagner
  • 1998: Seeing, concert voor piano en orkest
  • 1999: Concert de Gaudí, voor gitaar en orkest (bekroond met de Grammy Award als beste eigentijdse compositie)
  • 2001: Concert, voor klarinet en orkest
  • 2004: Concert, voor hobo en orkest

Andere werken voor orkest

  • 1981/1985: Phantasmata
    1. The Evestrum of Juan de la Cruz in the Sagrada Familia, 3 A.M.
    2. The Infernal Machine
    3. Bump
  • 1984: Gorgon
  • 1986: Phaethon
  • 1989: Iscariot, voor kamerorkest
  • 1990: Concerto per Corde, voor strijkorkest
  • 1995: Envoi
  • 2000: Rapture
  • 2003: The Nevill Feast
  • 2005: Friandises, suite uit het gelijknamig ballet voor orkest
    1. Intrada
    2. Sicilienne
    3. Passepied
    4. Sarabande
    5. Galop (finale)
  • 2007-2008: Concert voor orkest

Werken voor harmonieorkest

  • 2006: Wolf Rounds, voor harmonieorkest
  • Thor, voor harmonieorkest
  • Vulcan, voor harmonieorkest

Missen en gewijde muziek

  • 2001-2002: Requiem, voor bas-bariton solo, gemengd koor, kinderkoor en orkest (in opdracht van Soli Deo Gloria, waarvan de première in 2006 door het Los Angeles Master Chorale werd uitgevoerd).

Muziektheater

Balletten

Voltooid intitelaktespremièrelibrettochoreografie
2005Friandises5 aktes10 februari 2006, New York, Lincoln Center New York City BalletPeter Martins

Werken voor koren

  • 1976: Quattro Madrigali, voor achtstemmig gemengd koor
  • 1990: Karolju, voor gemengd koor en orkest

Vocale muziek

  • 1979: Mitternachtslieder, voor bas-bariton en een gemengd ensemble
  • 1997-1998: Kabir Padavali, liederen-cyclus "Kabir Songbook" voor sopraan en orkest

Kamermuziek

  • 1982: Rotae Passionis, voor gemengd ensemble
  • 1982: Strijkkwartet nr.1
  • 1983: Lares Hercii, voor viool en klavecimbel
  • 1983: The Surma Ritornelli, voor gemengd ensemble
  • 1988: Artemis, voor blazerskwintet
  • 1988: Strijkkwartet nr.2
  • 1996: Compline, voor dwarsfluit, klarinet, harp en strijkkwartet
  • 2001: Rapturedux, voor cello-ensemble

Werken voor piano

Werken voor slagwerk

  • 1976: Ogoun Badagris, voor slagwerkensemble
  • 1978: Ku-Ka-Ilimoku, voor slagwerkensemble
  • 1988: Bonham, voor slagwerkensemble

Solowerken

  • 1975: Morpheus, voor cello
  • 1995: Ricordanza, voor cello
  • 1996: Valentine, voor fluit

Bibliografie

  • Bonnie Lois Hedges, Bonlyn Hall: Twentieth-century composers in the Chesapeake region - A bio-bibliography and guide to library holdings, Richmond, Virginia: Chesapeake Chapter Music Library Association, 1994, 168 p.
  • Wolfgang Suppan, Armin Suppan: Das Neue Lexikon des Blasmusikwesens, 4. Auflage, Freiburg-Tiengen, Blasmusikverlag Schulz GmbH, 1994, ISBN 3-923058-07-1
  • Paul E. Bierley, William H. Rehrig: The heritage encyclopedia of band music : composers and their music, Westerville, Ohio: Integrity Press, 1991, ISBN 0-918048-08-7
  • David M. Cummings, Dennis K. McIntire: International who's who in music and musician's directory - (in the classical and light classical fields), Twelfth edition 1990/91, Cambridge, England: International Who's Who in Music, 1991. 1096 p., ISBN 0-948875-20-8
  • Jaques Cattell Press: Who's who in American music : classical, First edition, New York: R. R. Bowker, 1983, 1000 p., ISBN 978-0835217255
  1. ↑ Gemeinsame Normdatei; geraadpleegd op: 11 december 2014.
Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.