Christine Defraigne

Christine Defraigne
	Defraigne (2015)
Algemeen
Geboortedatum	29 april 1962
Geboorteplaats	Luik
Regio	Waals Gewest
Land	België
Partij	MR
Functies
Gemeenteraadslid Luik	1989-1994; 2001-2024
Waals Parlementslid	1999-2018
Senator	2003-2018
Senaatsvoorzitter	2014-2018
Schepen Luik	2018-2024
	Officiële website
Portaal	Politiek

Christine Defraigne (Luik, 29 april 1962) is een voormalig Belgisch politica voor de liberale MR.

Levensloop

Zij is de dochter van voormalig Kamervoorzitter Jean Defraigne (1929-2016).

In 1984 studeerde Christine Defraigne met grote onderscheiding af als licentiaat in de rechten aan de Universiteit Luik en datzelfde jaar werd ze advocate aan de Balie van Luik. Van 1984 tot 1987 was ze eveneens assistent in fiscaal recht aan de Universiteit Luik en van 1985 tot 1987 werkte ze als adviseur op het kabinet van toenmalig vicepremier en minister van Justitie Jean Gol (1942-1995). Ook was ze van 1995 tot 1999 plaatsvervangend vrederechter in het kanton Herstal.

Voor de toenmalige PRL, tot 2002 de voorloper van de MR, werd Defraigne in oktober 1988 verkozen tot gemeenteraadslid van Luik. Ze zetelde tot in 1994 en werd begin 2001 opnieuw gemeenteraadslid van de stad, een functie die ze uitoefende tot in december 2024. Van 2004 tot 2008 was zij tevens voorzitter van de lokale MR-afdeling van de stad.

In november 1991 probeerde Christine Defraigne voor het arrondissement Luik verkozen te geraken in de Kamer van volksvertegenwoordigers, maar dat mislukte.^[1] In 1995 werd ze lid van het partijbureau van de toenmalige PRL. Defraigne kreeg vervolgens in 1997 de opdracht om de Waalse afdelingen in de partij te vernieuwen door sociale accenten te leggen en het politiek personeel te verjongen en te vervrouwelijken.

In juli 1999 raakte ze voor het arrondissement Luik in het Waals Parlement en het Parlement van de Franse Gemeenschap als opvolgster van Waals minister Michel Foret. Ze bleef parlementslid tot in december 2018. In het Waals Parlement werd Defraigne in de legislatuur 1999-2004 lid en vanaf 2001 ondervoorzitter van de commissie Economie, KMO's, Buitenlandse Handel en Toerisme en lid van de commissie Technologische Ontwikkeling, Onderzoek, Werk en Opleiding en zetelde ze van 2009 tot 2014 in de commissie Economie, Buitenlandse Handel en Nieuwe Technologieën en van 2014 tot 2017 in de commissie Economie en Innovatie. In het Franse Gemeenschapsparlement was Defraigne van 1999 tot 2004 ondervoorzitter van de commissie Cultuur, Media en Bioscopen en maakte ze deel uit van de commissies Internationale Betrekkingen, Europese Aangelegenheden en Algemene Zaken (2009-2011 en 2014-2016, vanaf 2014 tevens bevoegd voor Zorgberoepen en Universitaire Ziekenhuizen), waarvan ze van september tot november 2014 voorzitter was, en Jeugdhulp, Justitiehuizen en Promotie van Brussel (2014-2015).

Van juli 2003 tot december 2018 zetelde Christine Defraigne tevens als gemeenschapssenator en vanaf 2014 als deelstaatsenator in de Belgische Senaat, waar zich het zwaartepunt van haar politieke activiteiten bevond. Ze was er actief in de commissies Justitie (2003-2014) en Institutionele Hervormingen (2007-2014) en was van juli 2010 tot december 2011 voorzitter van de Senaatscommissie Justitie. Van juni 2003 tot oktober 2009 was Defraigne tevens voorzitter van de MR-fractie. In oktober 2009 werd ze door haar fractiegenoten ontheven uit deze functie nadat ze herhaaldelijk haar bedenkingen had geuit op de grote machtsconcentratie van partijvoorzitter Didier Reynders, die tevens vicepremier in de federale regering was. In december 2011 werd ze opnieuw MR-fractieleider in de Senaat, ditmaal bleef ze aan tot in oktober 2014. Vervolgens was ze van oktober 2014 tot december 2018 voorzitter van de Senaat, die pas was omgevormd tot een ontmoetingsplaats voor de gewesten en de gemeenschappen. Als Senaatsvoorzitter had Defraigne de ambitie om van de Senaat een plek van ontmoeting, reflectie en debat te maken, onder meer middels het produceren van informatierapporten over bijvoorbeeld mobiliteit, draagmoederschap, kinderarmoede, staatlozen en het omzetten van Europese richtlijnen in Belgische wetgeving. Ook verdedigde ze de Hoge Vergadering tegen kritieken over de gebrekkige relevantie van de Senaat en kantte ze zich tegen het idee om de Senaat af te schaffen.

Na de lokale verkiezingen van oktober 2018 kwamen de liberalen na 36 jaar in de oppositie opnieuw in de bestuursmeerderheid van de stad Luik terecht. Begin december 2018 trad Defraigne toe tot het college van burgemeester en schepenen als schepen van Financiën, Begroting, Stedenbouw, Gelijkheid en Dierenwelzijn. Daardoor besloot ze ontslag te nemen uit haar parlementaire ambten en verliet ze de nationale politiek.^[2] Defraigne bleef schepen tot aan het einde van haar lokale politieke loopbaan in december 2024.

In oktober 2019 stelde ze zich kandidaat voor het voorzitterschap van de MR.^[3] In de eerste ronde van de voorzittersverkiezingen, op 12 november, eindigde ze op de derde plaats met 14,01 procent van de stemmen.^[4] Eind november 2019 was Defraigne medeoprichtster van het Rassemblement des Libéraux Progressistes, een verbond van progressieve liberalen binnen de MR.^[5]

Defraigne was van 2003 tot 2008 eveneens voorzitter van de openbare vervoersmaatschappij TEC in Luik-Verviers.

Opvattingen

Defraigne is een feministe^[6] en vrijzinnig. Ze was een van de medeondertekenaars van het wetsvoorstel voor de uitbreiding van euthanasie naar minderjarigen, dat met een wisselmeerderheid werd goedgekeurd in juni 2013. In december 2003 was ze ook een van de drijvende krachten achter de goedkeuring van een wetsvoorstel ter invoering van het migrantenstemrecht bij de gemeente- en provincieraadsverkiezingen, wat tevens gebeurde met een wisselmeerderheid. In het Waals Parlement droeg ze in mei 2017 bij tot de goedkeuring van het verbod op onverdoofd slachten in de strijd voor beter dierenwelzijn, waarbij ze inging tegen het protest van