Christianus a Langendonck
| Christiaen Van Langendonck | ||||
|---|---|---|---|---|
| Persoonsgegevens | ||||
| Ook bekend als | Christianus a Langendonck | |||
| Geboortedatum | 24 november 1630 | |||
| Geboorteplaats | Leuven | |||
| Overlijdensdatum | 28 augustus 1672 | |||
| Overlijdensplaats | Lier | |||
| Geboorteland | Spaanse Nederlanden | |||
| Nationaliteit |  | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Opleiding gevolgd aan | Oude Universiteit Leuven | |||
| Beroep | hoogleraar Collegium Trilingue Leuven (1664-1669); pastoor (1669-1672) | |||
| Werken | ||||
| Genre(s) | Latinist | |||
| Bekende werken | Academia Lovaniensis (1667) | |||
| ||||
Christianus a Langendonck, wat de Latijnse vertaling is van Christiaen Van Langendonck (Leuven, 24 november 1630 – Lier, 28 augustus 1672) was een latinist en rooms-katholiek priester in de Spaanse Nederlanden. Hij was de hoogleraar Latijn in het Collegium Trilingue aan de universiteit van Leuven van 1664 tot 1669.[1] Deze school verschafte taalonderwijs voor drie talen: Latijn, Oudgrieks en Hebreeuws.
Levensloop
Zijn ouders waren Petrus Van Langendonck en Anna de Muntere, die woonden op de Sint-Jacobsparochie van Leuven. Hij liep school bij de paters Augustijnen en ging vervolgens naar de universiteit. Hij studeerde in de Pedagogie De Lelie wijsbegeerte. Nadien behaalde hij de diploma’s van baccalaureus in de theologie en licentiaat in de beide rechten. Hij werd tot priester van het aartsbisdom Mechelen gewijd.
De leerstoel Latijn in het Collegium Trilingue verwierf Van Langendonck in 1664, in opvolging van Bernardus Heimbachius. Net zoals zijn voorganger was de stijl van zijn Latijnse teksten opgeblazen, met tal van woordspelingen en overdrijvingen. Het was in de tijdsgeest van toen.[2]
In 1669 verliet Van Langendonck de universiteit om pastoor te worden van de Sint-Geertrui-kerk in de stad.
In 1671 verhuisde hij naar Lier, in het bisdom Antwerpen, om er pastoor te worden van de Sint-Gummaruskerk. In Lier was hij eveneens aartspriester of landdeken voor het district Lier en omstreken.[3] Hij overleed er een jaar later, in 1672.
Twee werken
• Nicolai Vernulaei, Academia Lovaniensis. Ejus origo, incrementum, forma, magistratus, facultates, privilegia, scholae, collegia, viri illustres, res gestae. Recognita et aucta per Christianum a Langendonck, JC et professorem latinum usque ad praesentem annum. Leuven, 1667 bij uitgever Petrus Sassenus.
Dit is de tweede uitgave van een ouder werk Academia Lovaniensis …enz van professor Nicolaus Vernulaeus, een voorganger van hem op de leerstoel Latijn in het Collegium Trilingue. Van Langendonck voegde lovende beschrijvingen toe aan persoonlijkheden uit de geschiedenis van de Leuvense universiteit. Tevens vulde hij de chronologie aan tot in zijn tijd.
Van Langendonck beschreef onder meer het voormalige woonhuis van Juan Luis Vives, de Spaanse humanist en latinist die enkele jaren in Leuven had gedoceerd. Het bescheiden huis naast het Wittevrouwenklooster in de Diestsestraat, destijds Oppendorpstraat genoemd, bezat in de tuin twee bronnen. Van Langendonck beweerde dat Vives er gelukkig gewoond heeft. De naam van het huis was Tweebronnen. Zestien jaar na Vives’ dood in 1540 werd een gedenksteen aangebracht. De gedenksteen legt uit dat de twee bronnen staan voor zowel het Latijn als het Grieks als inspiratiebron voor filologisch onderzoek.[4] Van Langendonck pleitte voor de heropbouw van het bouwvallig huis als eerbetoon aan Vives.[5] Zo ver kwam het niet. Het huis verdween toch na de dood van Van Langendonck en de gedenksteen werd overgebracht naar de Universitaire Halle in de Naamsestraat.
Op het einde van het werk Academia Lovaniensis … enz schreef hij een lofdicht aan de universiteit van Leuven. Hij noemde haar het Athene der Nederlanden en het Oog van Brabant.
• Sermoonen van den honinghvloeyendn ende heilighen Vader Bernardus, doctoor van de Heilige Kerk, op Sondagen ende Heylighdagen van het jaer, byghevoeght de vier Sermoonen van den selven Heilighen Vader ter eere van de Heilighe Maget Maria ghenaemt Super Missus. Overgezet uyt het latyn in onse Nederlandsche taele door den eerwaarden heer Christianus Van Langendonck, plebaen ende landtdeken der stadt en de distrikt van Lier. Leuven, 1697 postuum door Guillam Stryckwant, bij uitgeverij De gulde lampe.
In dit werk vertaalde hij sermoenen van de heilige Bernardus van Clairvaux van het Latijn naar het Nederlands.
- ↑ (fr) Van Even, Edward; Académie royale des sciences, des lettres et des beaux-arts de Belgique, Chrétien Van Langendonck. Biographie Nationale - Volume 11 (LA-LER) pp 263-265. Emile Bruylant, Brussel (1891).
- ↑ Christiaen Van Langendonck (16e Jaargang, n° 21). De Eendragt, Veertiendaagsch tijdschrift voor Letteren, Kunsten en Wetenschappen pp 81-81 (1862).
- ↑ Mast, schepen der stad Lier, Ernest (1888). Geschiedkundige Liersch Dagbericht met talrijke aantekeningen. L. Taymans-Nézy, Lier, "Naamrol der plebanen van Lier sedert 1476", pp 121-121.
- ↑ Engberts, Christiaan, Twee bronnen aan de Diestsestraat. 600 jaar KU Leuven in de wereld. Cultuurgeschiedenis (2025).
- ↑ Vosters, S.A., Juan Luis Vives en de Nederlanden (Digitale bibliotheek voor de Nederlandse letteren). Verslagen en mededelingen van de Koninklijke Academie voor Nederlandse taal- en letterkunde, nieuwe reeks pp 157-157 (1964).