Chris Nyqvist
| Chris Nyqvist | ||||
|---|---|---|---|---|
| Plaats uw zelfgemaakte foto hier | ||||
| Algemeen | ||||
| Volledige naam | C.J. Nyqvist | |||
| Geboorteplaats | 17 juni 1943 | |||
| Overlijdensdatum | 11 april 2025 | |||
| Partij | VVD | |||
| ||||
C.J. (Chris) Nyqvist (Amsterdam 17 juni 1943 – Utrecht 11 april 2025[1]) was een Nederlands politicus voor de Volkspartij voor Vrijheid en Democratie (VVD).
In september 1974 werd Nyqvist gemeenteraadslid voor de VVD in Den Haag en zou dit met onderbreking blijven tot 1996. Op 3 juni 1977 wist dagblad Trouw te melden dat Nyqvist deel uitmaakte van een voetbalteam met leden van de Haagse gemeenteraad, dat het opnam tegen een team van Die Haghe. Andere leden van het team waren onder anderen Adri Duivesteijn, Jan Geleijnse, Michiel Hardon, Gerard van Otterloo en Jack Verduyn Lune. In die vroege periode als raadslid pleitte Nyqvist voor investeringspremies ter bevordering van de werkgelegenheid in de industrie die midden jaren zeventig daalde met 22 procent.
Van 1979-1986 was Nyqvist wethouder in een college met burgemeester Frans Schols met in zijn portefeuille onder meer openbare werken, verkeer en vervoer en monumentenzorg. Plannen voor een dwarsweg die het Prins Bernhardviaduct moest verbinden met de Prinsengracht, wat een fikse kaalslag in dit historische deel van de stad zou hebben betekend maar ook de bouw van een parkeergarage onder de Hofvijver waarvan Nyqvist een voorstander was gingen door maatschappelijke tegenstand niet door. Samen met collega’s Duivesteijn en Blankestijn werd hiervoor een "Historisch Compromis" gesloten. Ook was Nyqvist betrokken bij de bouwplannen voor een nimmer gerealiseerd nieuw stadhuis waarvoor hij in 1985 de eerste paal sloeg aan het huidige Burgemeester De Monchyplein maar uiteindelijk in woningbouw werd omgezet. Andere dossiers waren onder meer de Ring Utrecht, het marktkramenbeleid, het leerlingenvervoer en de overlast prostitutie.
Daarnaast was Nyqvist sinds 1989 ook voorzitter van de raad van bestuur van de holding Verenigd Streekvervoer Nederland waar hij in conflict kwam met NZH directeur Andre Testa die met een afkoopsom van 3 miljoen gulden opstapte. Nyqvist werd echter na zes jaar ook zelf door zijn eigen commissarissen weggezonden en kreeg een gouden handdruk van een paar miljoen gulden gulden mee. Zelf vond hij de ophef daarover onterecht omdat hij had uitgevoerd wat bij zijn aanstelling in zijn contract was afgesproken zoals de enorme verliezen in het streekvervoer beperken door het bereiken van grotere reizigersaantallen dat onder andere gerealiseerd moest worden met de invoering van de OV-studentenkaart. Ter besparing van, met name administratieve, kosten moesten het aantal regionale vervoersbedrijven tot de helft gereduceerd worden, waardoor er ongeveer zes zouden overblijven. Verder had Nyqvist alles gedaan wat de minister, Annemarie Jorritsma, hem vroeg. Na 2 jaar vond Nyqvist het tijd voor rehabilitatie aldus een interview in de Volkskrant van 20 december 1997.
Na zijn wethouderschap was Nyqvist weer raadslid maar bekleedde ook twee jaar lang, van 1992 tot 1994, het voorzitterschap van FC Den Haag. Twee jaar later, in 1996, nam hij afscheid als raadslid. Bij die gelegenheid ontving hij uit handen van burgemeester Ad Havermans de penning van bijzondere verdiensten van de gemeente Den Haag.
Naast zijn politieke werk, was hij drukdoende met het schrijven van romans, waarvan er in korte tijd verschillende zijn verschenen.
De laatste paar jaar was Niqvist, net als voor de periode in Den Haag, actief in de lokale politiek in Utrecht en was commissielid voor Stadsbelang Utrecht.