Charles W. Phifer

Charles Wesley Phifer
Geboren januari 1833
Tennessee
Overleden 25 december 1896
Savannah, Georgia
Rustplaats Laurel Grove Cemetery
Savannah, Georgia
Land/zijde Verenigde Staten

Geconfedereerde Staten van Amerika

Onderdeel United States Army

Confederate States Army

Dienstjaren 1855-1861 (USA)
1861-1865 (CSA)
Rang eerste luitenant (USA)

majoor (CSA) brigadegeneraal (CSA) (tijdelijk)

Eenheid 2nd Cavalry Regiment
Bevel 6th Arkansas Cavalry Battalion
Phifer’s Cavalry Brigade
Slagen/oorlogen Amerikaans-indiaanse oorlogen

Amerikaanse Burgeroorlog

Ander werk leerkracht, ingenieur

Charles Wesley Phifer (Tennessee, januari 1833Savannah, 25 december 1896) was een Amerikaans beroepsmilitair. Bij het begin van de Amerikaanse Burgeroorlog trad hij in dienst van het Confederate States Army en kreeg een tijdelijke benoeming tot brigadegeneraal. Na de oorlog ging hij aan de slag als leraar, ingenieur en deeltijds boekbinder.

Vroege jaren

Charles W. Phifer (soms ook als Pfifer gespeld) werd geboren in januari 1833 in Tennessee. Hij was de zoon van John en An Phifer. Zijn ouders hadden Duitse of Oostenrijkse voorouders. Het jonge gezin verhuisde naar Coffeeville in Mississippi waar zijn ouders een plantage hadden. Over zijn jeugd is vrij weinig bekend. Hij studeerde aan de Universiteit van Mississippi en de Universiteit van North Carolina waar hij in 1854 met onderscheiding afstudeerde.[1] In 1855 nam Phifer dienst in het United States Army. Hij werd onmiddellijk benoemd tot tweede luitenant en ingedeeld bij de 2nd Cavalry Regiment. Met zijn regiment nam hij deel aan verschillende gevechten tegen de inheemse Amerikaanse stammen in Texas.[2]

Amerikaanse Burgeroorlog

Na het uitbreken van de Amerikaanse Burgeroorlog nam Phifer ontslag uit het United States Army. Hij nam dienst in het Confederate States Army en werd benoemd tot luitenant. Begin 1861 diende hij in de trainingskampen in Louisiana. In hetzelfde jaar werd hij bevorderd tot majoor. Hij werd bevelhebber van het 6th Arkansas Cavalry Battalion. Met zijn bataljon vocht hij tijdens de winter van 1861 op 1862 verschillende schermutselingen uit in Kentucky.

Begin 1862 werkte Phifer als stafofficier bij generaal-majoor Earl Van Dorn die een oude kameraad was uit de 2nd Cavalry. Op 25 mei 1862 bevorderde Van Dorn Phifer tot brigadegeneraal met een tijdelijke benoeming. Phifer voerde een brigade aan tijdens de Tweede Slag bij Corinth in oktober 1862 en voerde een charge uit op Noordelijke stellingen. Deze charge mislukte jammerlijk. Hij meldde zich ziek en nam niet deel aan de Slag bij Hatchie's Bridge. Verslagen uit die tijd verwijzen naar Phifer als geniaal wanneer hij sober was en twistziek wanneer hij dronken was. Op 16 oktober 1862 werd Phifer zijn tijdelijke benoeming tot brigadegeneraal ontnomen.

Als majoor werd hij benoemd tot assistent adjudant generaal in de staf van kolonel Alexander W. Reynolds. Phifer werd gevangen genomen na de val van Vicksburg op 4 juli 1863. Na zijn vrijlating nam hij zijn taken in de staf van Reynolds opnieuw op. In 1864 was hij afwezig zonder toestemming. Hij keerde niet meer terug naar het leger.[2]

Latere jaren

Na de oorlog vestigde Phifer zich eerst in Galveston en daarna in Austin, Texas. Hij huwde met Lutie A. Marshall. Hij ging aan de slag als leraar en ingenieur. In de jaren 1880 werkte hij als directeur in de Wichita tribe's Indian school waar ook zijn echtgenote les gaf. Hij werd echter ontslagen na een incident door zijn dronkenschap. Rond 1890 verhuisde hij naar Savannah, Georgia waar hij werk vond al deeltijds boekbinder.

Op 25 december 1896 viel hij in dronken toestand van een trap in de kelder van Abrams' Savannah saloon en brak hierbij zijn nek. Charles W. Phifer werd begraven op het Laurel Grove Cemetery in Savannah, Georgia.[2]

Zie ook

Lijst van generaals in de Amerikaanse Burgeroorlog zonder officiële bevestiging (Confederatie)