Charles Robert Bree

Bree werd geboren in Ambleside en studeerde geneeskunde in York en Londen. Hij had een medische praktijk in Bildeston en Stowmarket. Hij trouwde in 1845 met Frances Elizabeth Henniker. Bree promoveerde in de geneeskunde in 1858 aan de Universiteit van Edinburgh op een proefschrift over de behandeling van koorts (On the types and treatment of continued fever).^[1][2] Daarna kreeg hij in 1859 een aanstelling als ziekenhuisarts aan het Essex and Colchester Hospital; hij werkte daar 22 jaar. In politiek opzicht dacht hij als een liberaal democraat.^[2]

Bree was bovendien natuuronderzoeker, schreef boeken over dieren en was redacteur van het tijdschrift Naturalist.^[2] Hij was lid (Fellow) van de Zoological Society of London. Hij schreef onder andere een publicatie in vijf delen over Europese vogelsoorten waarin hij de Heuglins meeuw als geldige nieuwe soort beschreef.^[3]

Rond 1860, dus kort na het verschijnen van Darwins De oorsprong der soorten in 1859, schreef hij een document waarin hij de onveranderlijkheid van de biologische soorten verdedigde.^[4] Twaalf jaar later publiceerde hij een boek van meer dan 400 pagina's met de titel Uiteenzetting van de drogredenen in de hypothese van de heer Darwin. Dit werk was duidelijk geschreven voor een wetenschappelijk geschoold publiek.^[5] Bree beweerde in de inleiding zich te baseren op wetenschappelijk vastgestelde feiten, maar ging wel uit van natuurwetten die door een "Almachtige" waren ingesteld. Wat hij betoogde kwam het dichtst bij wat men 115 jaar later Intelligent design zou noemen. In belangrijke wetenschappelijke tijdschriften zoals Nature en The Lancet werd uitgebreid en kritisch gereageerd.^[6][7][8][9] Alfred Russel Wallace schreef een vernietigende recensie in Nature, waarin hij wees op diverse fouten, bewust of onbewust onjuist geciteerde passages, misinterpretaties en misvattingen.^[10] In een brief aan Wallace steunde Charles Darwin deze recensie en beschreef hij Brees boek als een verzameling onnauwkeurigheden en rommel (mass of inaccuracies & rubbish).^[11] Darwin vermeldde in zijn autobiografie dat hij aanvankelijk de kritische reviews (krantenberichten uitgezonderd) telde, maar bij 265 was opgehouden te tellen.^[12]