Charles Périn

Charles Henri Xavier Périn (Bergen, 29 augustus 1815 - Ghlin, 4 april 1905) was een Belgisch advocaat, econoom en hoogleraar.

Charles Périn was van Franse, Duitse en Luxemburgse afkomst. De familietraditie vond in de emigratie een sterke antirevolutionaire invloed en een solide religieuze overtuiging. Hij trouwde in 1848 in Bergen met Élise Dubois (1827-1880). Ze kregen een zoon, Camille Périn (1856-1937), die advocaat en provincieraadslid van Henegouwen was en met een dochter van Émile Siraut trouwde.

Hij liep school in Bergen en behaalde het diploma van doctor in de rechten aan de Katholieke Universiteit Leuven. Van grote invloed op hem was Charles de Coux, met wie hij een langdurige vriendschap vormde. Hij was korte tijd advocaat aan de balie van Brussel, maar werd al snel naar zijn alma mater teruggeroepen. Hij werd hoogleraar (1845) en gewoon hoogleraar (1851). Hij doceerde er publiekrecht, volkenrecht en politieke economie. In dit laatste vak volgde hij Coux op, die terugkeerde naar Parijs om de leiding over L'Univers op zich te nemen.

Périn werd verleid door het liberalisme, maar veranderde echter snel van gedachten in 1868, slechts vier jaar na de antiliberale papale Syllabus Errorum van paus Pius IX. Hij was een vooraanstaand katholiek theoreticus en publicist, paternalist en een van de voormannen van het ultramontanisme en een verregaande samenwerking tussen Kerk en Staat in België. In 1874 uitte Emile de Laveleye kritiek op hem in de Revue de Belgique omdat hij tegen de Grondwet en enkele publieke vrijheden inging. Van 1875 tot 1881 was Périn het hoofd van de Confrérie de Saint-Michel die enkele vooraanstaande katholieke persoonlijkheden verbond.

In zijn correspondentie met de bisschop van Doornik Edmond Dumont stond hij kritisch tegenover kardinaal Victor Augustus Dechamps, waarna paus Leo XIII hem desavoueerde, studenten zijn lessen verstoorden en hij uiteindelijk in 1881 uit zijn leerstoel ontheven werd. Hij trok zich terug op het familiedomein in Ghlin en publiceerde voornamelijk in Frankrijk.

• Les économistes, les socialistes et le christianisme, Lecoffre, 1849.
• Du socialisme dans les écrits des économistes, De Soye, 1850.
• Du progrès matériel et du renoncement chrétien, Douniol, 1854.
• De la richesse dans les sociétés chrétiennes, Lecoffre, 1861 (1868, 1882).
• L'usure et la loi de 1807, Lecoffre, 1865.
• Les libertés populaires, Lecoffre, 1871.
• Les lois de la société chrétienne, Lecoffre, 1875.
• Le socialisme chrétien, Lecoffre, 1879.
• Les doctrines économiques depuis un siècle, Lecoffre, 1880.
• Le modernisme dans l'Église d'après des lettres inédites de La Mennais, Lecoffre, 1881.
• L'association ouvrière - Discours prononcé par M. Charles Périn, à l'Assemblée générale des catholiques du Nord et du Pas-de-Calais, 12 novembre 1881, Société de Saint-Augustin, 1881.
• Mélanges de politique et d'économie, Lecoffre, 1883.
• La coopération chrétienne, Lecoffre, 1886.
• Le patron, sa fonction, ses devoirs, ses responsabilités, Desclée de Brouwer, 1886.
• L'ordre international, principes fondamentaux du droit des gens, Lecoffre, 1888.
• L'économie politique d'après l'encyclique sur la condition des ouvriers, Lecoffre, 1891.
• Note sur le juste salaire d'après l'encyclique Rerum novarum, Desguin, 1892.
• Premiers principes d’économie politique, Lecoffre, 1895.

• Emile DE LAVELEYE, 'Une leçon de droit public à l'Université de Louvain', in Revue de Belgique, 15 januari 1874.
• Justin FÈVRE, Charles Périn, créateur de l'économie politique chrétienne, Parijs, Savaète, 1903.
• Victor BRANTS, Charles Périn. Notice sur sa vie et ses travaux, Leuven, Van Linthout, 1906.
• Joseph KEMPENEERS, Charles Périn (1815-1906) de l'école libérale d'inspiration chrétienne, La Pensée catholique, 1930.
• Armand LOUANT, 'Charles Périn et Pie IX', in Bulletin de l'Institut historique belge de Rome 27, 1952, 182-220.
• Maurice BECQUÉ en Armand LOUANT, 'Le dossier "Rome et Louvain" de Charles Périn', in Revue d'histoire ecclésiastique 50, 1955, 37-124.
• Armand LOUANT, 'Charles Périn', in Biographie nationale de Belgique, vol. 30, Brussel, Académie royale des sciences, des lettres et des beaux-arts de Belgique, 1959, 665-671.
• Jan DE MAEYER, 'De ultramontanen en de gildenbeweging, 1875-1896. Het aandeel van de Confrérie St.-Michel', in Emiel LAMBERTS (red.), De kruistocht tegen het liberalisme. Facetten van het ultramontanisme in België in de 19e eeuw, Leuven, KADOC, 239-240.
• Emmanuel GERARD, De christelijke arbeidersbeweging in België, 1891-1991, 2 vol., Leuven, Universitaire Pers - KADOC, 1991, 30-31.
• Pierre VAN DEN DUNGEN, Milieux de presse et journalistes en Belgique 1828-1914, Brussel, Académie royale des sciences, des lettres et des beaux-arts de Belgique, 2005, 311-314.

• Biografie op de website van de KU Leuven
• Charles Périn in de ODIS