Catherine Meurisse
| Catherine Meurisse | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
Meurisse in 2025 | ||||
| Persoonsgegevens | ||||
| Geboortedatum | 8 februari 1980 | |||
| Geboorteplaats | Niort | |||
| Geboorteland |  Frankrijk | |||
| Nationaliteit | Frans | |||
| Handtekening |  | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Opleiding gevolgd aan | École nationale supérieure des arts décoratifs | |||
| Beroep | Stripauteur | |||
| Erkenning en lidmaatschap | ||||
| Lid van | Académie des Beaux-Arts, Collectif des créatrices de bande dessinée contre le sexisme | |||
| Prijzen en onderscheidingen | Prix de la BD du Point (2016), prix Artemisia (2019), Officier van Kunst en Letteren (16 september 2019),[1] Ridder in de Orde van Verdienste (23 november 2022), prix Jacques-Lob (2016)[2] | |||
| ||||
Catherine Meurisse (Niort, 8 februari 1980) is een Frans (strip)tekenaar. Zij was jarenlang redactielid van Charlie Hebdo.
Biografie
Na een opleiding moderne talen volgde ze een kunstopleiding aan de École Estienne. Ze werd opgemerkt door Jul en Tignous, leden van Charlie Hebdo, en begon zo te tekenen voor dat tijdschrift. Na het afronden van haar studie, in 2005, werd Meurisse een vast lid van Charlie Hebdo. Daar illustreerde ze artikelen en maakte ze getekende reportages rond de actualiteit. Meurisse werkte ook voor andere bladen, zoals Libération, Marianne, Les Échos, Causette en Télérama. Naast strips tekent Meurisse ook illustraties voor kinderboeken.
In 2019 werd Meurisse opgenomen in de prestigieuze Franse Académie des Beaux-Arts, in de sectie schilderkunst, als opvolger van de in 2018 overleden Arnaud d’Hauterives.[3]
Strips
- Drôles de femmes (co-scenarist Julie Birmant): Negen beroemde dames vertellen over hun leven met veel humor.
- Elza, 3 delen (scenario Didier Levy)
- Savoir-vivre ou mourir: De grappige belevenissen van Meurisse op de school voor etiquette van barones Nadine de Rotschild.
- Causerie du Delacroix
- Mes hommes de lettres: een kort overzicht, met humor, van de Franse literatuur.
- Le Pont des arts: verhalen over tumultueuze vriendschappen tussen schrijvers en schilders.
- Moderne Olympia: Het verhaal van Romeo en Julia, herverteld tegen de achtergrond van het Musée d'Orsay.
- La Légèreté: Een autobiografisch verhaal waarin Meurisse vertelt hoe ze haar leven en haar werk weer opneemt na de aanslag op Charlie Hebdo.
- Scènes de la vie hormonale (2016)
- Les Grands Espaces (2018)
- Jean-Pierre Fuéri, La galerie des illustres, Spirou, 3797, 19 januari 2011, p. 42
- Biographie de Catherine Meurisse. Dargaud.com. Geraadpleegd op 8 december 2018.
- ↑ https://www.culture.gouv.fr/Nous-connaitre/Organisation/Conseil-de-l-Ordre-des-Arts-et-des-Lettres/Arretes-de-Nominations-dans-l-ordre-des-Arts-et-des-Lettres/Nomination-dans-l-ordre-des-Arts-et-des-Lettres-ete-2019; Journal Officiel de la République Française.
- ↑ https://www.maisondelabd.com/11-presse/236-toutes-les-recompenses.
- ↑ Jaime Bonkowski de Passos, Catherine Meurisse première dessinatrice de bande dessinée à l’Académie des Beaux-Arts. Actuabd (16 januari 2020). Gearchiveerd op 27 januari 2020. Geraadpleegd op 17 januari 2020.