Castaways (casino)

Castaways
Locatie 3320 S Las Vegas Blvd.
Paradise, Verenigde Staten[1]
Coördinaten 36° 7 NB, 115° 10 WL
Eigenaar
  • Ben Jaffe (1963–1967)
  • Hughes Tool Company (1967–1972)
  • Summa Corporation (1972–1986)
  • Steve Wynn (1986–1987)
Openingsdatum
  • 21 augustus 1955 (Sans Souci hotel)
  • 23 oktober 1957 (Sans Souci casino)
  • 1 september 1963 (Castaways)
Sluitingsdatum 20 juli 1987
Thema Polynesië
Renovaties 1957, 1963, 1969, 1971–1972, 1981
Vorige naam Sans Souci (1955–1963)
Hotel
Aantal kamers 228
Casino
Casinotype Land
Shows Ja
Faciliteiten
Restaurants Ja
Zwembad Ja
Detailkaart
Castaways (Las Vegas Strip)
Castaways

Castaways was een hotel en casino langs de Las Vegas Boulevard, beter bekend als The Strip, in Paradise, Nevada, Verenigde Staten. Door de jaren heen had het hotel verschillende eigenaars, waaronder Ben Jaffe, Hughes Tool Company, Summa Corporation en Steve Wynn. Op 20 juli 1987 sloot Castaways zijn deuren en werd enkele maanden later afgebroken om plaats te maken voor The Mirage.

Geschiedenis

De beginjaren

Ingang van het Sans Souci Hotel (1959)

Het pand begon in de jaren dertig als een klein motel genaamd de Mountain View Auto Court. In 1939 werd het verkocht aan W.R. Miller en Dr. Freeman H. Smith, die het omdoopten tot San Souci Court.[2] Zij verkochten het in 1941 aan Burton Miller en zijn vrouw. Het 16 kamers tellende San Souci werd in 1946 opnieuw verkocht, aan advocaat H. Cleveland Schultz uit Las Vegas.

Op 21 augustus 1955 werd het Sans Souci Hotel[2] feestelijk heropend na een renovatie die onder meer een hotel van twee verdiepingen met 82 kamers en een zwembad met olympische afmetingen omvatte. Later werden nog een casino, een nachtclub en een restaurant gepland. Het casinogedeelte opende op 23 oktober 1957. Het werd uitgebaat door George E. Mitzell en Harold V. Hinds. Het pand bood ook live-entertainment in de nieuwe Jamaica Room met 400 zitplaatsen. Eind 1957 kondigde Mitzell plannen aan om 100 extra kamers toe te voegen, hoewel deze nooit werden gerealiseerd. Het casino en de feestzaal gingen failliet in augustus 1958, het hotel was niet geïmpacteerd.

In 1959 werd een herorganisatieplan goedgekeurd om het casino, de feestzaal, het restaurant en de bar te heropenen. In in mei 1960 heropende de feestzaal en het casino mocht naast gokautomaten voortaan ook goktafels hebben.

De Sans Souci ging in november 1961 opnieuw failliet, nadat vier grote schuldeisers financiële onderhandelingen hadden afgewezen. Het pand had meer dan 900.000 dollar schulden. Uiteindelijk werd het in november 1962 door middel van een veiling verkocht voor 749.600 dollar aan Ben Jaffe, een investeerder uit Las Vegas en eigenaar van de Tropicana.

Castaways

Kort na zijn aankoop kondigde Jaffe plannen aan om de naam van het pand te veranderen in Castaways met een Polynesisch thema. Jaffe had eerder een populair Castaways-motel gebouwd in Miami Beach (Florida). Ook zouden er extra kamers toegevoegd worden tijdens de renovatie van de bestaande 82 kamers. De bouw van de nieuwe kamers begon in 1963.

Het pand heropende op 1 september 1963 als Castaways. Het casino werd uitgebaat door oliemagnaat Ike P. LaRue en zijn zakenpartner Everett Eugene McCarlie, waarbij Jaffe optrad als verhuurder. Het casino, restaurant en de bar gingen op 3 december 1964 opnieuw dicht vanwege financiële problemen. Het hotel bleef open en het restaurant werd uiteindelijk heropend. In juni 1965 stelde een nieuwe groep een investering van 100.000 dollar voor om het casino te heropenen en de activiteiten over te nemen van de LaRue-groep. Het voorstel werd goedgekeurd door de staat en het casino en de feestzaal heropenden in oktober 1965, maar na drie maanden was het alweer gedaan.

Het casino heropende in mei 1967, met Oliver Kahle als uitbater. Enkele maanden later bereikte Howard Hughes een overeenkomst om Castaways te kopen, het zou zijn derde casino in Las Vegas worden.[3] Hughes kocht het gehele terrein van Jaffe en nam Kahle's operationele aandeel over. De verkoop werd in oktober 1967 goedgekeurd door de Nevada Gaming Commission voor een bedrag van 3,3 miljoen dollar. Destijds telde het casino 10 speeltafels en 152 gokautomaten. Het was eigendom van en werd geëxploiteerd door Hughes Tool Company en was het kleinste van de zes casino's in Las Vegas die Hughes uiteindelijk in bezit had.

In 1969 werd een grotere feestzaal toegevoegd. De speeltafels van het casino werden in oktober 1971 gesloten om een verbouwing van 250.000 dollar mogelijk te maken. De gokautomaten en het hotel bleven beschikbaar. De werkzaamheden aan de rest van het casino vonden plaats in 1972. Dat jaar werd Summa Corporation opgericht om toezicht te houden op de casino's van Hughes. Een renovatie en uitbreiding ter waarde van 2,5 miljoen dollar werd in 1981 afgerond.

In oktober 1986 werden Castaways en het nabijgelegen braakliggende terrein voor 50 miljoen dollar verkocht aan casino-eigenaar Steve Wynn, die van plan was een nieuw resort op het terrein te bouwen. In de tussentijd bleef Summa het terrein huren en het hotel-casino uitbaten. Vastgoedontwikkelaar Donald Trump had eerder ook al zijn zinnen op Castaways gezet, maar Wynn deed een beter bod. Op 19 juli 1987 werd een afscheidsfeest georganiseerd in het casino met tal van vip's en een dag later viel definief het doek over Castaways.

Ten tijde van de sluiting telde Castaways 228 kamers en 650 werknemers. Het zou in de maanden daarna gesloopt worden om plaats te maken voor Wynn's nieuwe resort, dat in 1989 werd geopend als The Mirage.[2] De naam Castaways zou vanaf 2001 gebruikt worden voor het Showboat Hotel and Casino.[4] In januari 2006 ging ook dat gebouw tegen de vlakte.[5]