Carnaval van El Hierro

Het carnaval van El Hierro, tegenwoordig bekend als Los Carneros de Tigaday, wordt gevierd in het stadje Tigaday in de gemeente La Frontera. Deze plaats ligt op El Hierro, een van de Canarische eilanden.

Deze traditie, die gevierd wordt op carnavalszondag en -dinsdag, omvat een groep mannen gekleed in schapenvellen bedekt met ramshoorns, met koebellen aan hun middel gebonden en hun gezichten, benen en armen zwart gemaakt. Ze worden begeleid door een herder en "de Nar", een personage dat verantwoordelijk is voor het maken van een krijsend geluid door kettingen en een machete over de grond te slepen. Nadat de herder hen heeft losgemaakt, proberen de rammen het publiek aan het lachen te maken door hen te laten schrikken, te achtervolgen, aan te vallen, te proberen kleding te stelen van iedereen die ze te pakken krijgen en hun gezichten zwart te maken.

De figuur van de carnero (ram) houdt verband met overtuigingen rondom hekserij en vruchtbaarheidsrituelen die diep geworteld zijn op de Canarische Eilanden, zoals onder meer Los Diabletes de Teguise op Lanzarote, de Danza del Diablo op La Palma, Las Burras de Güímar op Tenerife of La Suelta del Perro Maldito in Valsequillo de Gran Canaria.

Er is geen datum die precies het begin van deze traditie markeert, maar het is bekend dat deze traditie tijdens de Spaanse Burgeroorlog werd ingeperkt tot het punt dat ze bijna verloren ging. Dit gebeurde echter niet dankzij de inspanningen van een inwoner van Frontera, Benito Padrón Gutiérrez, in 1940. Vandaag de dag wordt dit festival voortgezet. Gutiérrez moedigde de jongeren ook aan om zich te verkleden in kledingstukken van gedroogde en stinkende dierenhuiden, samen met schapenbellen die hij maanden (zo niet jaren) in de kelder van zijn huis had bewaard. Dit huis staat nu bekend als Casa del Miedo ("Huis van de Angst") en is de plek waar men zich verkleedt voordat ze de straten van Frontera opgaan om de buren de stuipen op het lijf te jagen. Tegenwoordig is er een plein ter ere van Benito Padrón in Tigaday, Frontera.

De "rammen" dragen kleding gemaakt van schapenvellen van zwarte, bruine of witte rammen. Ze bedekken hun hele hoofd, romp, dijen, armen en benen met deze kledingstukken. Ze gebruiken ook vaak accessoires zoals ramhoorns en koebellen. De jonge mannen die zich verkleden, moeten goed voorbereid zijn en meerderjarig zijn om deel te nemen. Niet alleen vanwege het gewicht van de vellen, maar ook vanwege de lange tijd die ze in de zon door de menigte rennen.

De herders en narren beschilderen, net als de rammen, hun gezichten en ledematen met bitumen; daarnaast dragen ze bizarre kleding die ze met touwen vasthouden en tegenwoordig zijn daar ook nog eens echte ramschedels aan toegevoegd.

Vroeger werden de schapen geverfd met de verfresten uit de ketels, totdat in de jaren 80 aanzienlijke hoeveelheden bitumen werden gebruikt om alle deelnemers aan de race te verven. Deze techniek wordt tot op de dag van vandaag nog steeds gebruikt om de mensen die dit festival bezoeken te beschilderen. De huiden ondergingen ook processen zoals drogen en naar zee brengen, omdat het destijds moeilijk was om zout te vinden voor 20 of 40 kilo huiden. Ze moesten ook volledig glad gemaakt worden, omdat rimpels ongemak en schuren zouden veroorzaken. Dit werd gedaan om de kledingstukken te beschermen, aangezien er niet veel huiden beschikbaar waren.

Het carnaval in Santa Cruz de Tenerife is het op een na grootste ter wereld na het carnaval van Rio de Janeiro.