Carrière
Als twintigjarige reed hij in 1976 de wegwedstrijd op de Olympische Spelen in Montréal. Hij eindigde hier als 31e, iets meer dan twee minuten na de winnaar Bernt Johansson.
In 1977 reed Barone voor het eerst de Ronde van Italië, hij eindigde dat jaar als 24e in het eindklassement. Dat jaar, en in 1978, was hij prof namens Fiorella. Nadien reed hij tussen 1979 en 1984 ieder jaar voor een verschillende ploeg. Een van die ploegen was Sanson, waar hij voor reed in 1980. In 1980 had hij inmiddels al verschillende eendagswedstrijden op zijn naam geschreven, waaronder de Coppa Bernocchi en de Ronde van Umbrië. Bij zijn vierde deelname aan de Giro in 1980 won hij de zesde etappe. In de sprint om de etappezege versloeg hij zijn landgenoot Gianbattista Baronchelli.[1] Nadien won hij nog de Ronde van Veneto en reed hij nog driemaal de Ronde van Italië.
Overwinningen
Resultaten in voornaamste wedstrijden
| (*) tussen haakjes aantal individuele etappeoverwinningen |
|
Bronnen, noten en/of referenties
