Carl Remigius Fresenius
| Carl Remigius Fresenius | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
Carl Remigius Fresenius (1818-1897) | ||||
| Persoonlijke gegevens | ||||
| Titelatuur/graad | Dr. phil., professor | |||
| Volledige naam | Carl Remigius Fresenius | |||
| Geboortedatum | 28 december 1818 | |||
| Geboorteplaats | Frankfurt am Main | |||
| Overlijdensdatum | 11 juni 1897 | |||
| Overlijdensplaats | Wiesbaden | |||
| Nationaliteit | Duits | |||
| Beroep | scheikundige,[1] academisch docent,[1] wetenschapper[2] | |||
| Lid van | Duitse Academie der Wetenschappen Leopoldina, Koninklijke Zweedse Academie van Wetenschappen, Pruisische Academie van Wetenschappen, Beierse Academie van Wetenschappen en Geesteswetenschappen, Association for Natural History in the Duchy of Nassau, Society of German Natural Scientists and Physicians, Turijnse Academie van Wetenschappen,[3] Deutscher Protestantenverein[1] | |||
| Academische achtergrond | ||||
| Alma mater | Rheinische Friedrich-Wilhelms-Universiteit (1840),[1] Universiteit van Gießen (1842),[1] Gymnasium van Lessing (1836),[1] Philipps-Universiteit Marburg,[4] Musterschule[1] | |||
| Promotor(s) | Justus von Liebig | |||
| Wetenschappelijk werk | ||||
| Vakgebied(en) | Scheikunde | |||
| Bekend van | leerboeken en Zeitschrift für Analytische Chemie | |||
| Onderzoek | Analytische chemie | |||
| Prijzen en erkenningen | ereburgerschap[1] | |||
| ||||
Carl Remigius Fresenius (Frankfurt am Main, 28 december 1818 - Wiesbaden, 11 juni 1897) was een Duits scheikundige, bekend voor zijn bijdragen aan de analytische chemie. Zijn leerboeken over kwalitatieve analyse en kwantitatieve analyse uit 1841 resp. 1846 werden standaardwerken die meerdere herdrukken kenden en in vele talen zijn vertaald. Carel Frederik Donnadieu vertaalde ze naar het Nederlands.[5]
Het eerste leerboek, Anleitung zur quantitativen chemischen Analyse, verscheen reeds toen hij nog studeerde aan de universiteit van Bonn. Hij was dan van 1842 tot 1845 een assistent van Justus von Liebig aan de universiteit van Giessen. In 1843 werd hij privatdozent. In 1845 werd hij hoogleraar chemie, fysica en technologie in Wiesbaden, waar hij in 1848 naar het voorbeeld van Justus von Liebig een eigen scheikundig laboratorium oprichtte.
Hij stichtte in 1862 het Zeitschrift für Analytische Chemie, waarvan hij eindredacteur was tot zijn overlijden. Het was het eerste wetenschappelijk tijdschrift voor analytische scheikunde. In het Zeitschrift publiceerde Fresenius onder meer artikels over de analyse van mineraalwater[6] en ruwijzer.[7]
Zijn zonen Remigius Heinrich en Wilhelm Theodor Fresenius zetten zijn werk voort, zowel in het laboratorium als bij het tijdschrift.
Fresenius had verschillende gekende doctoraatsstudenten, waaronder Albert Reychler.
Externe links
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Biographisches Jahrbuch und Deutscher Nekrolog; pagina('s): 248-253; genoemd als: Fresenius, Carl Remigius; geraadpleegd op: 16 april 2022; volume: 2.
- ↑ Nationaal Normbestand van Tsjechië; geraadpleegd op: 16 december 2022; NKC-identificatiecode: mub2014843804.
- ↑ www.accademiadellescienze.it; geraadpleegd op: 1 december 2020; Turijnse Academie van Wetenschappen-identificatiecode: carl-remigius-fresenius.
- ↑ Mathematics Genealogy Project.
- ↑ dbnl.org: C.F. Donnadieu in Nieuw Nederlandsch biografisch woordenboek, Deel 3 (1914)
- ↑ Voorbeeld: "Ueber die Bestimmung der Kohlensäure in Mineralwassern und in kohlensauren Salzen", 'Zeitschrift für analytische Chemie, vol. 2 (1863), blz. 49-47. DOI:10.1007/BF01430137
- ↑ "Beiträge zur Analyse des Roheisens", Zeitschrift für analytische Chemie, vol. 4 (1865), blz. 69-77. DOI:10.1007/BF01347318