Carl Haarnack

Carl Haarnack
Algemene informatie
Geboortedatum	1963
Geboorteplaats	Paramaribo
Overlijdensdatum	10 januari 2026
Overlijdensplaats	Amsterdam
Werk
Beroep	politicoloog,[1] bibliofiel,[1] publicist[2]
Werkveld	bibliofilie, vroeg gedrukt boek, kolonialisme, biliofilie
Persoonlijk
Talen	Nederlands
De informatie in deze infobox is afkomstig van Wikidata. U kunt die informatie bewerken.

Carl Haarnack (Paramaribo, 29 oktober 1963 – Amsterdam, 10 januari 2026) was een Nederlandse surinamist.^[3][4]

Haarnack was zoon van een militair uit Nederlands-Indië van Duitse komaf Erich Haarnack^[5] en diens echtgenote Rubia Astrid Blom met tot slaaf gemaakte voorouders.^[6] In het gezin was nauwelijks aandacht voor de geschiedenis van Suriname. Toen hij drie of vier jaar was verhuisde Haarnack van de Gravenstraat in Paramaribo naar Amsterdam. Na een studie Politieke Wetenschappen aan de Universiteit van Amsterdam ging hij werken binnen de financiële wereld.

Haarnack stond bekend als boekverzamelaar over alles wat met Suriname te maken had en deed zodoende ook kennis op van dat land. Zijn verzameling gaf hij de titel Buku Bibliotheca Surinamica, Buku verwijst daarbij naar het Sranantongo voor boek en het Fort Buku waar de Boni-marrons weerstand boden tegen Nederlanders. De collectie beslaat de periode van slavernij, kolonie en onafhankelijkheid. Hij begon midden jaren tachtig met verzamelen toen hij bij een tentoonstelling in het Tropenmuseum een foto van zijn grootvader zag en inzage had in de Encyclopedie van Suriname. Hij trok toen als belegger van een Amerikaanse bank de hele wereld over en bezoeken aan de plaatselijke antiquairs bracht een verzameling tot stand, die later werd aangevuld door middel van het struinen over het internet. Die bibliotheek inspireerde anderen weer tot publicaties of (verdergaande) studies. Hij werkte daaraan ook wel mee zoals bij De Grote Surinametentoonstelling in de Amsterdamse Nieuwe Kerk. Hij leverde materiaal aan voor Reis naar Suriname (2023), Groeten uit Paramaribo (Terra, 2023) en het fotoboek Suriname in beeld uit 2025 met foto’s uit het tijdperk 1845-1975. In 2026 vindt er (postuum) in het Museum Cobra de expositie plaats getiteld Wi Sranan- Surinaamse kunst in beweging, dat mede op basis van zijn kennis werd ingericht.

De laatste jaren woonde hij aan de Veemkade in Amsterdam. In december 2025 kreeg Haarnack uit handen van stadsdeelbestuurder Vincent de Kom in het Allard Pierson Museum de Andreaspenning uitgereikt. Haarnack bracht als voorzitter van de Anton de Kom Stichting met zijn verzameling diens overgrootvader Anton de Kom weer in de aandacht. Haarnack overleed vlak daarna op 62 jarige leeftijd. ^[7]

Op de grens van 2025-2026 werd onderzocht hoe de verzameling voor het publiek openbaar kan blijven. De Universiteitsbibliotheek Leiden, het Nationale Slavernij Museum en het Nationaal Archief Suriname beheerden op dat moment de verzameling.