Camille Sturbelle
| Camille Sturbelle | ||||
|---|---|---|---|---|
| Persoonsgegevens | ||||
| Volledige naam | Camille Marc Sturbelle | |||
| Geboren | Brussel, België, 29 september 1873 | |||
| Overleden | Sint-Lambrechts-Woluwe, België, 1944 | |||
| Nationaliteit | .svg.png){kind=small} België | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Opleiding gevolgd aan | Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Brussel | |||
| Beroep | beeldhouwer | |||
| Oriënterende gegevens | ||||
| Bekende werken | Standbeeld Charles Rogier | |||
| RKD-profiel | ||||
| ||||
Camille Marc Sturbelle (Brussel, 29 september 1873 - Sint-Lambrechts-Woluwe, 1944) was een Belgisch beeldhouwer.[1]
Biografie
Sturbelle was een zoon van juwelier Victor Sturbelle en Rosine Bran.[2] Hij studeerde aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Brussel bij Jean-Joseph Jaquet en daarna in Parijs bij Hector Lemaire aan de École des arts décoratifs. Tussen 1900 en 1901 opnieuw in Brussel onder Charles Van der Stappen.[3] Hij ontving de Grote Prijs voor beeldhouwkunst tijdens zijn studies in Parijs (1899) en Brussel (1901).[4] Hij nam in 1900 deel aan de Prijs van Rome, samen met Frans Huygelen (winnaar), Jules Pierre Van Biesbroeck, Léandre Grandmoulin, Theo Blickx en Floris De Cuyper.[5]
Sturbelle maakte onder meer bustes, dierfiguren, gedenktekens en standbeelden.[1] Als zoon van een juwelier hield hij zich niet alleen met beeldhouwkunst bezig: in 1902 toonde Sturbelle op de salon van de Société des artistes français juwelen, een bronzen cachepot en vazen, in samenwerking met Georges de Ribaucourt.[6] In 1903 toonde hij op de driejaarlijkse Salon van Brussel, naast zijn bronzen beeldje van een Engelse buldog en een herdershond in gips, een verzilverd bronzen opschikspiegel en bureauklok, een bronzen tafelstel, een bronzen vaas met voet en een kader met medaillons en plaatjes in goud en zilver.[7] Hij ontving voor zijn werk een zilveren medaille op de Louisiana Purchase Exposition (1904) en een diploma Sierkunsten op de wereldtentoonstelling in Milaan (1906).[8]
In 1903 kreeg Sturbelle ter gelegenheid van de 75-jarige onafhankelijkheid van België de opdracht een standbeeld te maken van Charles Rogier, in samenwerking met architect Paul Jaspar; Sturbelles ontwerp werd verkozen boven dat van Oscar Berchmans, Joseph Lousberg, Jean Sauvage, Emile Dethier en Léandre Grandmoulin.[9] Dit beeld kwam later in Luik te staan, hij kreeg er destijds 60.000 Belgische frank voor.[10] In hetzelfde jaar nam hij opnieuw deel aan de Prijs van Rome, ditmaal samen met Fernand Gysen (winnaar), Jean Collard, Jacques Marin, Frans Jochems en Edmond de Valériola.[11]
Sturbelle had jarenlang zijn werkplaats op Roger Vandendriesschelaan 43 in Sint-Lambrechts-Woluwe. Dit pand was in 1912 in zijn opdracht gebouwd door architect Joseph Van Neck.[12]
Enkele werken
- Engelse buldog (1903), collectie Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen.[13]
- Standbeeld Charles Rogier (1903-1905) in Luik.
- gedenkteken op het familiegraf Rogier op de begraafplaats van Evere
- Buste van de schrijver Iwan Gilkin, collectie Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België.[14] Sturbelle toonde het werk in 1914 op de Salon van Brussel.[15]
- Buste van vader Victor Sturbelle.
- Tête d'enfant (1911).
- Mausoleum met wenende vrouwenfiguur (1927) voor dr. Cyrille Van Wijnendaele (1860-1926) bij de Onze-Lieve-Vrouw-Tenhemelopnemingskerk in Gistel.
- Bok, getoond op de wereldtentoonstelling van 1935 in Brussel.
- Chat.
- La Mine, bronzen plaquette van een mijnwerker in reliëf.[16]
Galerij
_-_1.jpg)
Engelse buldog (1903)_Standbeeld_Charles_Rogier_(1905)_Luik_23-08-2018.jpg)
Monument commémoratif du 75e anniversaire de l'indépendance, dédié à Charles Rogier (1903-1905)
- 1 2 Paul Piron (2016) De Belgische beeldende kunstenaars van de 19e tot de 21e eeuw. Brussel: Ludion. ISBN 9789491819643. p. 2208.
- ↑ Burgerlijke stand van Brussel: geboorten 1873, akte no 4672.
- ↑ (fr) STURBELLE Camille-Marc | BE-monumen (24 februari 2022). Geraadpleegd op 23 augustus 2025.
- ↑ Cor Engelen en Mieke Marx (2002) Beeldhouwkunst in België vanaf 1830. Brussel: Algemeen Rijksarchief en Rijksarchief in de provinciën, Studia 90. Volume III, p. 1478-1480.
- ↑ (fr) "Echos de la ville", L'Indépendance Belge, 12 april 1900. Geraadpleegd op 23 augustus 2025. – via KBR.
- ↑ Wim Nijs (2011) Esthétique Moderne : Art-nouveau- en art-decozilver uit de collectie van het Zilvermuseum Sterckshof. Sterckshof Studie 45. Antwerpen: Zilvermuseum Sterckshof i.s.m. Provinciebestuur Antwerpen.
- ↑ Salon triennal des Beaux-Arts : catalogue. Brussel, 1903, p. 136, 163.
- ↑ Dorine Cardyn-Oomen et al. (1986) Beeldhouwwerken en assemblages 19de en 20ste eeuw. Uitgave van het Ministerie van de Vlaamse Gemeenschap/Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen.
- ↑ (fr) "Le conseil communal de Liège", Le Vingtième Siècle, 9 december 1903. Geraadpleegd op 23 augustus 2025. – via KBR.
- ↑ (fr) "Le monument de l'indepence de nationale", Journal De Bruxelles, 9 december 1903. Geraadpleegd op 23 augustus 2025. – via KBR.
- ↑ (fr) "Prix de Rome", Journal De Bruxelles, 7 mei 1903. Geraadpleegd op 23 augustus 2025. – via KBR.
- ↑ (fr) Maison avec atelier d'artiste du sculpteur Camille Marc Sturbelle (1873-1944) – Inventaire du patrimoine architectural. monument.heritage.brussels. Geraadpleegd op 23 augustus 2025.
- ↑ Engelse buldog. Vlaamse Kunstcollectie. Geraadpleegd op 23 augustus 2025.
- ↑ Kunstwerk « Iwan Gilkin, schrijver (1858-1924) » – Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België. fine-arts-museum.be. Geraadpleegd op 23 augustus 2025.
- ↑ "Le Salon Triennal", [L'Indépendance belge, 6 juli 1914, p. 4.
- ↑ Foto van La Mine.