Camille De Jaer

Camille De Jaer was een zoon van Émile de Jaer (1818-1895), advocaat, rechtsgeleerde en hoogleraar aan de Katholieke Universiteit Leuven, en Léonie De Becker (1824-1908). Hij trouwde in 1883 in Brussel met Valentine Sanchez de Aguilar (1860-1931), dochter van Jean-Baptiste Sanchez de Aguilar, raadsheer in het Hof van Cassatie. Ze kregen een zoon en vier dochters.

• Alice De Jaer (1883-1983), trouwde in 1905 in Brussel met Louis Meeùs (1878-1934), industrieel, zoon van Hippolyte Meeùs, industrieel en burgemeester van Wijnegem. Ze kregen twee zoons en een dochter, met afstammelingen tot heden.
• Cécile De Jaer (1884-1933), trouwde in 1904 in Brussel met Emile Ernst de la Graete (1884-1950).
• Marthe De Jaer (1893-1978), trouwde in 1918 in Weston-super-Mare met baron Edmond Kervyn de Marcke ten Driessche (1891-1961), zoon van baron Edouard Kervyn de Marcke ten Driessche, directeur-generaal van het ministerie van Kolonies, en kleinzoon van jhr. Henri Kervyn. Het huwelijk bleef kinderloos.

Zijn moeder was een zus van Alphonse De Becker en Emile De Becker.

De Jaer promoveerde tot doctor in de politieke en administratieve wetenschappen en doctor in de rechten aan de Katholieke Universiteit Leuven (1869). Hij vestigde zich als advocaat in Brussel.

Hij stichtte de Federatie van arbeidersverenigingen, die tot doel had de socialistische groeperingen te bestrijden.

In 1895 werd hij gemeenteraadslid van Brussel en bleef dit tot aan zijn dood.

Het jaar voordien was hij verkozen tot katholiek volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Brussel en ook dit mandaat bekleedde hij tot aan zijn dood.