Céline Tellier

Céline Tellier
Geboortedatum	Etterbeek, 8 april 1984
Regio	Wallonië
Land	België
Partij	Ecolo
Waals Minister van Leefmilieu, Natuur, Dierenwelzijn en Rurale Renovatie
Aangetreden	13 september 2019
Einde termijn	15 juli 2024
Regering	Di Rupo III
Voorganger	René Collin (als minister van Natuur, Bossen en Landelijkheid) Carlo Di Antonio (als minister van Milieu en Dierenwelzijn)
Opvolger	Yves Coppieters (als minister van Milieu) Adrien Dolimont (als minister van Dierenwelzijn) Anne-Catherine Dalcq (als minister van Natuur, Bossen en Landelijkheid)
Portaal    België Politiek

Céline Michèle Pascale Ghislaine Tellier (Etterbeek, 8 april 1984) is een Belgisch politica voor Ecolo.

Tellier behaalde in 2006 het diploma van licentiate in de sociale wetenschappen, optie sociologie en antropologie aan de ULB en werd aan dezelfde universiteit in 2012 doctor in de politieke en sociale wetenschappen.

Van 2006 tot 2010 werkte ze aan de ULB als onderzoekster-promovenda bij het onderzoekscentrum METICES. Vervolgens was ze van 2010 tot 2017 opdrachthouder Mobiliteit en expert Mobiliteitsbeleid bij Inter-Environnement Wallonie, de koepelorganisatie van Franstalige milieu- en natuurverenigingen, waar Tellier van 2013 tot 2017 eveneens coördinatrice van de cel Mobiliteit, Ruimtelijke Ordening en Energie was. Tegelijkertijd was ze van 2014 tot 2017 projectverantwoordelijke bij het Centre de Compétences Trafic Régional Rieder in Zwitserland, waar ze een studie rond spoorvervoer tussen Frankrijk en Zwitserland realiseerde. Van mei 2017 tot april 2019 oefende ze bij Inter-Environnement Wallonie het mandaat van adjunct-secretaris-generaal uit. Vervolgens was ze van april tot september 2019 secretaris-generaal van deze koepelorganisatie.^[1]

Op 13 september 2019 werd Tellier door Ecolo voorgedragen als minister van Leefmilieu, Natuur, Dierenwelzijn en Rurale Renovatie in de Waalse Regering.^[2] Tellier oefende deze functie uit tot en met 15 juli 2024.

Als Waals minister werd Tellier geconfronteerd met de naweeën van de epidemie van de Afrikaanse varkenspest in de provincie Luxemburg en de ravage die in de Waalse bossen werd aangericht door schorskevers. Haar beleid stond voornamelijk in het teken van het beter naleven van de bestaande milieuwetgeving, de bestrijding van verontreinigde stoffen en pesticiden, de bescherming van de Waalse bossen, het herstel van de biodiversiteit en het vormgeven van een andere relatie van de Waalse burger met de natuur. Ze slaagde erin de doelstelling van de Waalse regering te behalen om tegen 2024 4.000 kilometer aan hagen en 1 miljoen bomen aan te planten en ook kwamen er in 2022 twee nieuwe nationale parken in de vorm van het Nationaal Park L'Entre-Sambre-et-Meuse en het Nationaal Park Vallée de la Semois en werd tijdens haar bestuursperiode de oppervlakte van beschermde natuurgebieden met 5.000 hectare vergroot. Daarnaast stelde Tellier in 2020 een plan op om het samenleven tussen de mens en de wolf te verzoenen en was ze in 2021 betrokken bij het vaststellen van een nieuw wetgevend kader rond windenergie. Datzelfde jaar voerde de minister een strenger milieubeleid in om alle natuurmisdrijven te bestrijden, tevens op het gebied van dierenwelzijn en biodiversiteit en in 2023 kwam er een nieuw wetgevend kader rond dierenasielen en veehouderijen. Andere verwezenlijkingen tijdens haar termijn waren de opstelling van het strategisch landbouwplan in het kader van het Europees Gemeenschappelijk Landbouwbeleid voor 2023-2027, het ambitieuze Lucht-Klimaat-Energieplan om de klimaatdoelstellingen van de Green Deal te behalen, de verlenging van de vergunning voor Liège Airport, het afzonderlijk inzamelen van huishoudelijk bioafval. Ook gaf ze haar steun aan een zestigtal voedingsproductieprojecten die de burger aanmoedigden om op biologische producten over te schakelen en probeerde ze met het Vlaams Gewest en het Brussels Hoofdstedelijk Gewest een uniform systeem van statiegeld op plastic flessen en blikjes uit te werken, waar echter geen akkoord over werd gevonden. Ook de aanleg van de in 2021 voorgestelde Boucle du Hainaut-hoogspanningslijn kwam onder haar termijn niet van de grond.

In 2021 werd Tellier tevens geconfronteerd met het schandaal rond PFAS-verontreiniging via drinkwater in en rond Chièvres. In het Waals Parlement beweerde ze dat er geen sprake was van gevaar voor de volksgezondheid, maar in januari 2022 ontving een medewerker van haar kabinet een e-mail waaruit bleek dat het drinkwater in en rond Chièvres 100 nanogram per liter bevatte, waarmee de Europese normen die vanaf 2026 gelden werden overschreden, en er wel een mogelijk gevaar voor de volksgezondheid was. Met deze informatie werd echter niets gedaan. Tellier kwam hierdoor in november 2023 onder vuur te liggen en moest zich verantwoorden in de commissie Leefmilieu, maar ze beweerde dat de mail enkel door een medewerker was behandeld en niet hogerop in het kabinet was geraakt. De medewerker werd ontslagen, maar Tellier kon minister blijven.^[3] Niettemin bleef het schandaal haar nog het einde van de bestuursperiode achtervolgen.

Bij de Waalse verkiezingen van 9 juni 2024 werd Tellier voor het arrondissement Nijvel verkozen in het Waals Parlement en het Parlement van de Franse Gemeenschap. In dit laatste parlement was zij van 2024 tot 2025 vast lid van de commissie Kind, Jeugd, Jeugdhulp, Justitiehuizen, Gezondheid, Vrouwenrechten en Gelijke Kansen. In oktober 2024 werd de Ecolo-politica tevens verkozen in de gemeenteraad van Ottignies-Louvain-la-Neuve, maar in februari 2025 nam ze reeds ontslag uit de functie van gemeenteraadslid om familiale redenen en om zich volledig toe te leggen op haar werk in het parlement.^[4]

• (fr) Biografie Céline Tellier op connaitrelawallonie.be.