Brendan Doyle

Brendan Doyle
Persoonlijke informatie
Naam Brendan Doyle
Geboortedatum 27 augustus 1985
Nationaliteit Vlag van Ierland Ierland
Lengte 173 cm
Gewicht 85 kg
Sportieve informatie
Discipline Skeleton
Trainer/coach Ben Simons
Debuut 2015
Portaal  Portaalicoon   Sport

Brendan Doyle (27 augustus 1985) is een Iers skeletonracer.

Carrière

Doyle speelde zowel rugby als voetbal in zijn jeugd. Daarna deed hij een tijdje aan atletiek.[1] Hij kwam voor het eerst in aanraking met skeleton in 2003 en trainde een tijdje mee met de nationale ploeg. Hij werd echter politieagent omdat hij alles zelf zou moeten betalen mocht hij beginnen met skeleton. In 2015 nadat hij stopte als agent keerde hij terug in het skeleton.

Doyle maakte zijn internationale debuut in 2015 in de North American Cup toen hij deelnam aan twee wedstrijden. In zijn tweede seizoen deed hij een volledig seizoen mee aan de NA Cup en eindigde als 34e, daarnaast nam hij deel aan het wereldkampioenschap waar hij als 36e eindigde net voor Dean Timmings. In het seizoen 2017/18 nam hij opnieuw deel aan de NA Cup en de ICC, hij eindigde als 28e en 34e in de eindstanden. Hij wist zich met een verschil van 1 punt niet te kwalificeren voor de Olympische Winterspelen. Op het Europees kampioenschap eindigde hij als 22e. In het seizoen 2018/19 werd hij negende in de NA Cup, op het WK werd hij individueel 22e en in de landencompetitie zesde aan de zijde van Kori Hol, Catherine Medeiros, Madison Charney, Patrick Baumgartner en Mattia Variola.

In het seizoen 2019/20 maakte hij zijn debuut in de wereldbeker en nam deel aan drie wedstrijden wat resulteerde in een 37e plaats in de eindstand. Daarnaast na hij ook deel aan vier wedstrijden in de ICC met een 25e plaats als resultaat. In het seizoen 2020/21 behaalde hij drie keer het podium, dit samen met de Amerikanen John Daly en Daniel Barefoot. In het seizoen 2021/22 eindigde hij als derde in de eindstand van de NA Cup achter Nicholas Timmings en Ander Mirambell. Hij wist zich door quota's in deelnemers niet te kwalificeren voor de Olympische Winterspelen.[2][3]

In het seizoen 2022/23 werd hij kampioen in de North American Cup nadat hij twee keer won en een keer tweede werd.[4] Hij werd dat seizoen ook 33e op het wereldkampioenschap. In zijn laatste seizoen werd hij vier keer tweede (achter Sim Hyung-jun, Ryan Kuehn en Blake Enzie) maar door zijn consistentie werd hij wel opnieuw kampioen. Hij nam in het seizoen 2024/25 niet deel aan internationale competitie.

Resultaten

Wereldkampioenschappen

JaarPlaatsResultaat
2017Vlag van Duitsland Königssee36e Individueel
2019Vlag van Canada Whistler22e Individueel
6e Landenwedstrijd
2023Vlag van Zwitserland St. Moritz33e Individueel

Eindstanden

Seizoen Divisie Niv. #1 #2 #3 #4 #5 #6 #7 #8 Punten Rang
2015/16 North American Cup III 18e 20e - - - - - - 28 48e
2016/17 17e 24e 22e 22e 24e 24e 38e 35e 57 34e
Intercontinental Cup II - - - - 24e 25e - - 42 47e
2017/18 North American Cup III - - - - 27e 19e 9e 15e 74 28e
Intercontinental Cup II 24e 28e 27e 25e 25e 25e - - 112 34e
2018/19 North American Cup III 18e 13e 8e 6e - - 12e 15e 168 9e
Intercontinental Cup II - - - - 18e 17e - - 84 31e
2019/20 - - 19e 19e - - 15e 15e 178 25e
Wereldbeker I - - 30e 26e - 27e - - 88 37e
2020/21 North American Cup III Brons Zilver Zilver - - 185 4e
2021/22 8e 12e Brons 12e DNS 5e 5e 6e 277 Brons
Intercontinental Cup II 10e 9e 24e 16e - - 17e 24e 284 16e
2022/23 North American Cup III 6e 12e Goud Goud Zilver DNS 9e 16e 337 Goud
2023/24 II Zilver 6e Zilver 5e Zilver Zilver - - 620 Goud